Slappe kost, vind jij het, François, de reactie van de KNVB op de schandalige gewilligheid waarmee de FIFA Donald Trump zijn zin heeft gegeven. Daar is geen woord te veel mee gezegd. Hartstikke goed dus, dat de Rode Duivels het passende antwoord hebben gegeven – óp het voetbalveld.
Ik schaam me diep, als lid van de KNVB, voor de lakeien in Zeist. Waar is onze actiebereidheid gebleven? Nederland stond in de voetbalwereld altijd bekend als het land dat voorop ging om te protesteren tegen onrechtvaardigheid, tegen kwalijke praktijken. Zo ging het rond het WK van 1978 al met acties tegen de dictatuur in Argentinië. Dat herhaalde zich twee jaar later bij het zogeheten mini-WK in Uruguay. De protesten bij het WK in Qatar, vier jaar geleden, zijn een stuiptrekking gebleken.
Commercie domineert
De geringe steun daarin van andere nationale voetbalbonden, ook van de Belgische, heeft de KNVB gebracht tot aangepast inzicht. Niet langer willen onze bobo’s voorop lopen. De barricaden zijn verdwenen in Zeist.
De Nederlandse media zijn de voetbalbond hierin gevolgd. Ook hier domineren belangen en commercie. De aandacht voor politieke bemoeienis en inmenging levert onvoldoende clicks en kijkcijfers op. Zeker als Oranje niet wordt benadeeld, verliezen we hier onze interesse voor de duistere praktijken in de loges van het internationale voetbal. Zou het in België anders zijn geweest, als niet de Duivels maar bijvoorbeeld Egypte in de achtste finales tegen Team USA had moeten spelen?
Laconieke experts
Opvallend in Nederland vond ik de laconieke wijze waarop met name oud-voetballers als Pierre van Hooijdonk, Youri Mulder en Marciano Vink in de WK-programma’s reageerden op de samenspanning van Trump en Infantino. Belangrijker vonden zij, vanwege de geringe ernst van de actie, dat de sanctie was opgeschort. Dat Trump hiervoor zijn macht had mogen aanwenden, was van veel minder belang.
Zo raakt Nederland zijn gidsrol kwijt. Op het veld gebeurde dat tegen Marokko al met een lafhartige speelwijze, hardnekkig verdedigd door Ronald Koeman en volgzaam uitgevoerd door de zogeheten topspelers. In hun geest handelen nu ook de beleidsmakers.
Noorwegen
Gelukkig hebben we Noorwegen nog, een landje met 5,7 miljoen inwoners! Het zijn lang niet allemaal toppers, die ‘roeiers’, maar ze spelen met hun hart. Is dit de inspiratie van Lisa Klaveness? Als bondsvoorzitter van Noorwegen wordt zij helaas vrijwel alleen gelaten. Al jarenlang zoekt ze steun in haar strijd tegen al het geritsel en gerotzooi door de FIFA. Zij verdient veel meer bondgenoten. Laten alle andere bonden haar volgen.
Europa moet zijn vooraanstaande rol in het mondiale voetbal uitnutten, desnoods met een EK dat om de twee jaar met gastlanden van andere continenten de plaats van het WK inneemt. Een utopische gedachte, gezien de regels, contracten en claims die er liggen? Het zal best, maar het verzet moet toch ergens beginnen. Kom op!
De woorden van Lisa Klaveness logen er niet om. Ze sprak nadrukkelijk haar zorgen uit: over de integriteit van de sport, over de politieke inmenging, over de geloofwaardigheid van het voetbal, over het gebrek aan transparantie, over de aantasting van het fundamentele principe van fair play.
‘Gemurmel van een oude pastoor’
Daartegenover steekt de reactie van de KNVB schril af. Inderdaad, François, zoals jij het beschrijft: ‘gemurmel van een oude pastoor.’
Ik heb nog steeds geen voorman of voorvrouw van de bond naar voren zien of horen treden om zich te uiten over de manipulaties van de FIFA. In een kort statement tegenover ons nationale persbureau ANP noemde de KNVB de beslissing ‘opmerkelijk’ en ‘ingrijpend’. Daar bleef het eigenlijk wel bij, want: ‘Wij kennen niet alle feiten en de volledige context. Het gaat om een procedure tussen FIFA, UEFA en de Belgische voetbalbond. Daarom verwijzen wij voor een inhoudelijke reactie naar FIFA, UEFA en de Belgische bond’ aldus de KNVB.
Welterusten, KNVB, slaap verder.
Gelukkig leeft het WK wel verder in Nederland. Zowat iedereen heeft aan een toto meegedaan en volgt zijn favorieten. De praatprogramma’s riedelen verder, met vaak voorspelbare ‘analyses’ van doorgaans weinig inspirerende experts, nauwelijks geprikkeld door brave presentatoren.
In de kranten krijgt de Tour de France inmiddels voorrang boven de WK-verslaggeving. De meeste journalisten zijn naar huis geroepen. Maar dat hoeft ze toch niet te beletten om van hieruit kritisch te berichten en te spitten naar de corruptie die het voetbal ondermijnt?
