De grote verliezer van dit WK is de Fifa, behalve financieel. Helaas niet Gianni Infantino. Hij kan straks een onwaarschijnlijke buit verdelen en zal volgend jaar bijna zeker een nieuw mandaat krijgen. In Europa, de bakermat van het voetbal, is de wereldvoetbalbond echter stilaan alle gezag kwijt. Moet er niet overwogen worden uit Fifa te stappen en om de twee jaar een EK te organiseren, liefst met ook deelnemers van andere continenten?
De uitbreiding naar 48 landen was geen tegenvaller. In de groepsfase kregen we een aantal behoorlijke verrassingen. Landen (landjes) als Curaçao en vooral Kaapverdië waren aangename verrassingen. Ook de opmars van de Afrikaanse teams was een pluspunt. Gianni Infantino slaagde er echter in alles te verknoeien.
Dit WK was geen (sportief) argument voor een uitbreiding naar 64 deelnemers, zoals Infantino wil. Het toernooi zou er – in tegenstelling tot de uitbreiding naar 48 – niet langer door worden. Er zouden meer groepen zijn, maar alleen de eerste twee zouden doorgaan. Van dan af krijg je 1/16de finales zoals nu. Een pluspunt is dat alle teams die derde worden naar huis moeten.
Maar dit toernooi duurde eigenlijk te lang. Zelfs freaks zoals ik zijn blij dat er maar twee matchen meer zijn. Dat kan de kale Zwitser echter niet boeien. Het is Infantino niet te doen om aantrekkelijke matchen. Als die er zijn, des te beter. Cruciaal is het niet.
Het grootste minpunt van een WK met 64 wordt de voorronde. Zuid-Amerika stuurt nu al zes van zijn tien teams naar het WK. Alleen Afrika lijkt klaar om meer deftige teams te kunnen afvaardigen. In Europa zou zelfs Italië zich moeten kunnen plaatsen. Straks mogen Luxemburg en Liechtenstein ook aanschuiven.
China
Het zal Infantino allemaal worst wezen. Die voorrondes interesseren hem niet. Daar valt niets aan te verdienen voor hem. Hij wil alleen nog meer geld om te verdelen en stemmen te winnen voor zijn herverkiezing. Fifa houdt aan dit WK zo’n 13 miljard dollar (11,3 miljard euro) over. Meer dan een verdubbeling vergeleken met 2022. Vier keer meer dan in 2014, het laatste WK van zijn voorganger Sepp Blatter. Voor veel bonden betekent het driekwart van hun inkomsten.
Zij zijn de grote winnaars van dit WK, ook zij die er niet bij waren. De BBC rekent ook de gokbedrijven en de influencers tot de winnaars en de speelsteden tot de verliezers. Amerika gaat de rekening betalen.
Infantino is veel, veel slimmer dan Trump en wil nog meer, veel meer geld. Daarvoor moeten China en India, twee gigantische markten, er in 2030 bij zijn. Met 64 deelnemers zou dat moeten lukken. Verwacht je dan ook aan massale steun voor het idee. 111 (heel Afrika, Azië en Zuid-Amerika) van de 211 bonden onderschreven al op het Fifa-congres, eind april in Vancouver, zijn kandidatuur voor een vierde ambtstermijn. Dat zouden er intussen al meer dan 200 zijn.
Schoothondjes
Maar net als in de politiek is een week een eeuwigheid in het voetbal. Laat staan bijna een jaar. Vraag is of Infantino nog houdbaar is voor Europa. Het uitwissen van de rode kaart van Balogun was een brug te ver. ‘Een rode lijn is overschreden’, liet Uefa weten. Een Fifa-president die buigt voor de politiek en zijn eigen reglement als decoratie beschouwt, is onverdedigbaar. Infantino zette de integriteit van het voetbal op het spel en ondermijnde de geloofwaardigheid van de competitie. Behalve met de kas gaan lopen, valt niet veel erger te bedenken.
Alleen Noorwegen heeft een moedige voetbalbond. België en Nederland gedragen zich alweer als schoothondjes. Engeland heeft al getekend, want wil in 2035 het WK vrouwen toegeschoven krijgen. Alleen in Duitsland lijkt er iets te bewegen. In Frankfurt komt er ook een proces tegen het ticketbeleid van dit WK. Misschien zet dat iets in gang.
Voor Europa zijn er twee mogelijke uitwegen. De eerste is een kandidaat zoeken die wereldwijd steun kan genieten. Dat kan geen bobo zijn, wel een voetbalpersoonlijkheid. Vincent Kompany zou een geweldige keuze zijn, maar heeft andere prioriteiten. Jürgen Klopp zou zeker ook kunnen, maar hij wordt Duits bondscoach. Blijft over: Gary Lineker. Gary for president. Zou hij geïnteresseerd kunnen zijn?
Zo niet moet ernstig overwogen worden om het WK te negeren en om de twee jaar een EK te organiseren. Goede stadions heeft het oude continent genoeg en er zou een formule kunnen bedacht worden naar het model van het WK 2026. Een groot land als hoofdorganisator en één of twee kleinere landen die een aantal matchen krijgen, zodat zij ook profiteren van het evenement en er eventueel een paar nieuwe stadions aan overhouden.
Tevens bestaat de mogelijkheid om een aantal landen van andere continenten uit te nodigen. Dat gebeurt ook al bij de Copa America (Zuid-Amerika) of de Gold Cup (Noord- en Midden-Amerika).
De absolute voorkeur moet echter uitgaan naar een Fifa die zijn eigen spelregels eerbiedigt. Met Infantino gaat dit niet lukken. Hij valt niet meer te vertrouwen. En als u toch nog niet helemaal overtuigd bent: dit is de man die Donald Trump de Peace Prize schonk.
