donderdag, juni 25

WK-brief 12: een standbeeld voor Hugo

Pinterest LinkedIn Tumblr +

Dag Paul,

Zelfs tijdens voetbalwedstrijden ligt taal je nauw aan het hart. Ik ben niet zo streng in de leer bij live commentaar. Dat is nu eenmaal niet gemakkelijk. En ik besef dat ik ook taalfouten maak. Zelfs bij het schrijven. Ook al doe ik mijn uiterste best. Fouten maken is ook geen drama. Ze blijven maken wel.

Ik ben verrast hoe weinig belang tegenwoordig aan correcte taal wordt gehecht in onze kranten. Dat was vroeger wel anders. In een van mijn eerste maanden op de krant kreeg ik van Joris Jacobs, mijn toenmalige chef, een pagina uit de krant terug met een lang verhaal van mij. Met rode pen waren de fouten verbeterd. Het leek op een bloedbad. Rood was op dat moment geenszins een liefdevolle kleur.

Ik snap niet dat er tegenwoordig in de kranten zo weinig belang wordt gehecht aan de taal. Het is alsof de eindredacties opgedoekt zijn. In het onderwijs wordt gejammerd over het slechte taalgebruik van onze jeugd. Het is bekend dat jongeren vaak de sportpagina’s lezen. Correcte taal zou hen wat kunnen bijbrengen. Onze Vlaamse ministers vinden taal ontzettend belangrijk. Dus.

Hoewel ze zelf vaak schabouwelijk Nederlands spreken. Neem onze minister van Onderwijs: haar ‘aaa’ pleegt telkens weer een aanslag op je trommelvlies. Waarom geen subsidies voor betere eindredacties? Dat komt niet alleen de kranten maar ook de (jonge) lezers en het onderwijs ten goede.

En je hebt gelijk: de opmars van het Engels is onstuitbaar. Hoeveel jonge mensen zouden weten dat ‘shinen’ Engels is (van ‘to shine’) en geen Nederlands? Op televisie zie ik in onderschriften steeds vaker een woord dat met een kapitaal begint na een dubbel punt. By the way, op de NOS is het nog erger. Die hoofdletter moet in het Engels. In het Nederlands volgt na een dubbel punt echter een kleine letter.

Tegen taalfouten ageren, heeft helaas weinig zin. Als je de taal lang genoeg verkracht, wordt het in Van Dale opgenomen en is het plots correct. Denk maar aan het door mij gehate dwarsligger. Ja, jij en ik zijn dwarsliggers als het over taal gaat. We kunnen nu ook als dwarslat fungeren.

Natuurlijk moet taal leven. Anders spraken en schreven we nog zoals in de Middeleeuwen. Maar alles na een tijdje okee vinden, kan toch ook niet de bedoeling zijn?

Een verklaring is ook gemakkelijk te vinden: wie tussentaal gebruikt bij het spreken, gaat ook tussentaal schrijven. En dan kan je toch niet verbaasd zijn dat je leest dat steeds meer mensen problemen hebben om de acteurs in ‘Familie’ en ‘Thuis’ te verstaan.

Goethals

Maar het draait dezer dagen toch vooral om het voetbal. Vannacht gaan slapen tijdens de rust van Brazilië-Schotland. De Schotten zijn de uitvinders van de ‘passing game’, toen de Engelsen nog kick and rush speelden. De Schotten van vandaag kunnen echter niet meer ‘passen’.

Ik heb dus ook Zuid-Afrika-Zuid-Korea aan me laten voorbijgaan in deze hete nacht. Met een beetje spijt in het hart. Zuid-Afrika is dankzij Trees en Jan Wauters toch een beetje ons tweede vaderland geworden.

De Zuid-Afrikaanse ploeg behoort tot de meest gehate teams op dit WK. Daar hebben de spelers en zeker de coach niets mee te maken. Zuid-Afrika voert een anti-immigratiebeleid vergelijkbaar met een Europees land. Dat is niet populair op het zwarte continent. Maar toch niet echt vergelijkbaar met wat in Europa gebeurt. Zuid-Afrika heeft zelf ook een gigantisch armoedeprobleem, ook al is het een van de rijkste Afrikaanse landen.

Het is de eerste keer dat Bafana Bafana (onze jongens) zich plaatsen voor de tweede ronde van een WK. Dat was zelfs in eigen land niet gebeurd. Verdient Hugo Broos geen standbeeld in Soccer City, las ik ergens? En bij ons zijn naam op een trofee voor beste trainer?

Nu is een trofee voor trainers naar Raymond Goethals genoemd. Geweldig sympathieke man, maar toch ook schuldig aan het ergste wat je in het voetbal kan doen: de tegenstander omkopen. Raymond lag aan de basis van het omkoopschandaal Standard-Waterschei. Ja, hij is de enige Belgische coach die de Champions League won, maar achter de naam van Olympique Marseille heeft ook een tijdje een asterisk gestaan. De club van Bernard Tapie had immers de landstitel gepakt na een poging tot omkoperij van spelers van Valenciennes. Een scenario vergelijkbaar met Standard-Waterschei.

Na de winst van de Beker met de Grote Oren liepen zijn spelers hem op het veld ostentatief voorbij. Nooit begrepen. Of wisten zij meer? Ik ben de dag na de winst van de halve finale in Moskou naar Marseille gevlogen voor een interview met Raimundo. Ik heb toen uur of tien tien op zijn kamer gezeten, zonder eten of drinken, en was getuige van een gesprek met Tapie die vertelde wie er de zondag nadien moest spelen.

Het is je intussen wellicht beginnen dagen wat de foto bij deze brief voorstelt. Inderdaad, op mijn bureau staat een houten beeldje van een speler van Bafana Bafana. Gekocht tijdens het WK 2010 en met veel moeite in een valies gekregen.

Terug naar Hugo Broos. Intussen toch de succesrijkste Belgische trainer aller tijden. Kampioen met Anderlecht en Club Brugge. Toch al opmerkelijk. Winnaar van de Afrika Cup met Kameroen. Halvefinalist op de Afrika Cup met Zuid-Afrika. En nu een eerste zege op het WK en geplaatst voor de tweede ronde. Niet als een zielige beste derde, maar als nummer twee in de groep. En in de volgende ronde niet kansloos tegen Canada. En dat voor een man van 74. We hebben al voor minder onze pet afgezet.

Vanaken

Tweede in de groep is ook het absolute minimum voor de Rode Duivels. Dan moet er tegen Nieuw-Zeeland worden gewonnen. Rudi Garcia wordt gewaarschuwd voor de torens van de All Whites, terwijl die niets voorstellen vergeleken met de torens van de All Blacks (het rugbyteam van Nieuw-Zeeland). Misschien keert Amadou Onana daardoor terug. Hij speelde laatste man in Kroatië, weliswaar in een driemansdefensie, en zou het lengteprobleem meteen kunnen oplossen door de geschorste Ngoy te vervangen.

Ook de lengte van Hans Vanaken zou welkom kunnen zijn. De druk om Hans op te stellen is alleen toegenomen. Misschien was de bondscoach het hoe dan ook van plan. Veel sterker dan Liechtenstein, toen Hans ook samenspeelde met De Bruyne, is Nieuw-Zeeland ook niet. Ik gok dus voor deze elf: Courtois; Castagne, Mechele, Onana, De Cuyper; Tielemans; Vanaken, De Bruyne; Trossard, Fernandez Pardo, Doku (indien fit genoeg).

En als het weer niet lukt, is het hopeloos. Zoals het weer.

Hou het hoofd koel,

François

PS: begrijp jij waarom Fifa midden het WK de speleregels wil veranderen? Dat is toch ongezien? International Board heeft doorgaans honderd jaar nodig voor een wijziging maar nu kan het midden een WK. Bij strafschoppenseries zou er voortaan maar één in plaats van twee keer een opgooi plaatshebben. Nu kan de winnaar van toss 1 beslissen welk doel gekozen wordt en die van toss 2 wie begint met trappen. Er zou voortaan nog slechts één toss zijn en de winnaar kan kiezen tussen het doel of beginnen. Een studie van de London School of Economics van 1343 penalty’s in 129 shoot-outs leerde dat wie eerst mag trappen 60,5 % kans heeft om te winnen.

PS 2: uit te zoeken: ‘de schande van Gijon’  zou zich kunnen herhalen. Duitsland en Oostenrijk gooiden het op het WK ‘82 op een akkoord zodat de Mannschaft met slechts 1-0 won en beide landen doorgingen ten koste van Algerije, dat een dag eerder had gespeeld. Dit keer zou Algerije het op een akkoordje kunnen gooien met … Oostenrijk.

PS 3: een punt tegen Nieuw-Zeeland, ik mag er niet aan denken, zou echter kunnen volstaan. Met drie punten heb je nog steeds 67 % kans om naar de volgende ronde te gaan.

 

 

 

 

 

 

 

Share.

About Author

François Colin (1948) was achtereenvolgens rubriekleider voetbal en chef-sport van Het Nieuwsblad en senior writer van De Standaard. Na zijn pensioen in 2014 was hij tot 2021 columnist van SportVoetbalmagazine. Hij bracht verslag uit van twee Olympische Spelen, tien EK's en negen WK's voetbal en was aanwezig bij ruim driehonderd interlands van de Rode Duivels. Hij is auteur of co-auteur van een vijftiental boeken over de mooiste sport op aarde.

Leave A Reply