zondag, november 29

Weg met de klootzakkerij

Pinterest LinkedIn Tumblr +

Hoe komt er een eind aan de shithousery? De Britse krant The Guardian omschrijft met die term de duistere praktijken die het WK voetbal ontsieren. Een verzamelnaam voor alles wat er niet deugt: van schwalbes tot kopstoten, van misleiding van de scheidsrechter tot tijdrekken, van intimidatie tot geniepig geweld. Kortom, al het verderfelijke van voetballers die voordeel proberen te halen uit sinistere middelen.

Shithousery is in de Engelse voetbalwereld al langer een tamelijk gewoon woord, ontleend aan de term shithouse wat staat voor toilet of gribus. In de Nederlandse en Belgische voetballerij blijkt het woord ook niet helemaal onbekend te zijn, constateert Ton den Boon op de website taalbank.nl.

Het begrip werd vorig jaar al eens gebezigd op de website Ajaxlife, op een andere Nederlandse site schreef iemand over de shithousery van Chelsea tijdens een wedstrijd tegen Arsenal. In Nederland is nog geen Nederlandstalige term gesignaleerd. De website van de Vlaamse voetbalclub KEVC Beselare vertaalde het als klootzakkerij, een woord dat ook voor komt in romans van Herman Brusselmans en Tom Lanoye.

NEYMAR SYMBOOL

Op het WK is Neymar Junior uitgegroeid tot het symbool van deze praktijken. Uitgesmeerd over vier wedstrijden lag hij al bijna veertien minuten te rollen en te kermen. Meer van acteerdrift dan van de pijn. De kritiek concentreerde zich op het wangedrag van de Braziliaan, soortgelijk misbaar van Suarez en Umtiti bleef veel minder besproken.

Hoe tegenstanders Neymar hadden belaagd, kreeg eveneens  veel minder aandacht. Toch ligt hier de sleutel voor de oplossing om ook de klootzakkerij (enigszins) terug te dringen. Onsportief gedrag is van alle tijden op het veld. Aan de escalatie lijkt geen eind te kunnen komen, maar even eeuwig is fysiek geweld dat wel degelijk is ingetoomd.

Strenger optreden van de scheidsrechters, gesteund door de impact van tv-camera’s, heeft het voetbal gaandeweg aanzienlijk minder ruw gemaakt. Wie dat raar vindt klinken, moet eens wat beelden ophalen van de halve finale op het WK van 1974 tussen Nederland en Brazilië. Oranje zegevierde glorieus maar in de charges was Brazilië geen moment de mindere, integendeel. En wie herinnert zich nog met welk grof spel Oranje, met Van Hanegem en Neeskens voorop, in 1973 in de Hel van Deurne op weg ging naar dat WK?

In tegenstelling tot de fysieke verruwing is de psychologische intimidatie, in alle denkbare vormen, alleen maar erger geworden. Scheidsrechters weten het geen halt toe te roepen, mede omdat de voetbalbonzen niet gediend zijn van een overdosis aan geel en rood op grote toernooien, bang voor de antireclame die daarvan zou uitgaan.

MES IN DE SPELREGELS

Wat dan? Zo is het vanzelf tijd geworden om het mes te zetten in de regels. Niet alleen omdat het voetbal steeds verder verstart, ook om via een drastische ingreep in de spelregels letterlijk ruimte maken zodat het aantal fysieke confrontaties met alle opwinding eromheen automatisch moet afnemen.

Aan de uitgangspunten voor de spelregels, daterend van 1863, is nooit getornd. Het veld is even groot gebleven, de doelen zijn nooit verhoogd of verbreed, het is nog steeds elf tegen elf. Toch zijn de meeste voetballers, van jong tot oud, van laag tot hoog, vele malen fitter dan hun voorgangers van pakweg honderd jaar geleden. Gemiddeld zijn we in lengte gegroeid, de spierkracht neemt toe, in de top wordt elke wedstrijd door elke speler aanzienlijk meer gelopen dan door vorige generaties.

OVERBEVOLKT

De Deen Christian Eriksen had na de achtste finales de meeste kilometers van allemaal op de teller staan, 51 kilometer in een kleine 400 minuten, dat is bijna 8 km per uur. Met zulke afstanden lopen er steeds meer rond, overal, tot in alle hoeken. Vrijwel elke zone van het dicht gestoffeerde veld raakt daardoor overbevolkt. Het sterk ontwikkelde loopvermogen heeft er ook toe geleid dat verdedigingslinies op schier onneembare tankbataljons zijn gaan lijken.

Daarom, toegegeven het is geen originele gedachte, FIFA en IFAB verander de spelregels eens rigoureus. Ga terug naar negen spelers. Maak ruimte op het veld, vergroot de doelen. Weg met de shithousery! De klootzakkerij zal afnemen, de spelvreugde kan alleen maar groter worden.

Twitter:@hmees

 

 

Share.

About Author

Henk Mees (1948) was 25 jaar actief in de sportverslaggeving voor het Brabants Dagblad met als standplaats 's-Hertogenbosch. In die periode was hij twintig jaar lang vaste verslaggever van Oranje voor regionale krantencombinaties en deed hij ook verslag van Europa Cup-wedstrijden van Ajax, Feyenoord, PSV en AZ. Ook was Henk Mees actief op de EK's en WK-toernooien in de periode 1984-2000. Daarnaast versloeg hij twee keer de Tour de France (1980 en 1981), andere grote wielerwedstrijden en de Olympische Spelen van 2000 in Sydney, waarna hij verder ging in andere functies bij het Brabants Dagblad. Henk Mees was verder medewerker van het maandblad ELF en schreef of werkte mee aan diverse voetbalboeken, onder meer over de geschiedenis van het Nederlands elftal.

Leave A Reply