Mag ik hier een ongerechtigheid op het Wereldbeker-toernooi – volgens mij dan – voorleggen?
De knockout-fase begint zondag met nog altijd 32 ploegen. Hoe eerlijk is het dan dat Marokko en Nederland, de nummers 6 en 8 van de FIFA-ranking, in de nacht van dinsdag op woensdag al om directe uitschakeling gaan strijden? En dat terwijl met Zuid-Afrika – Canada zondag de nummers 61 en 31 elkaar tegenkomen, hoezeer we Hugo Broos ook dan succes wensen.
Als de FIFA zijn veel geprezen ranglijst serieus neemt voor kwalificatiewedstrijden en poule-indeling, kan deze rangorde toch ook voor het vervolg worden gehanteerd. Praktische of organisatorische problemen hoeven er niet te zijn. Nu is het ook wachten op de laatste poulewedstrijden voordat pas duidelijk wordt welke twaalf (!) nummers 3 zich kwalificeren en wáár en tegen wie ze gaan spelen.
Bij toepassing van de FIFA-ranking op de knockout-fase gaat voetbal het tennis achterna. Dan kunnen de hoogst gerangschikte ploegen elkaar tot de finale ontlopen en treffen de beste vier – mits ze niet struikelen – elkaar pas in de halve finales. Spannender en attractiever kan de ontknoping niet worden. Eerlijker én consequenter.
Met dit systeem zou Oranje mogelijk Algerije (nummer 27), Zuid-Korea (28) of Ecuador (29) als tegenstander krijgen en zou Australië (nummer 25) de volgende opponent van België kunnen zijn. Voor wie verder wil kijken: in de achtste finales hadden we dan zomaar op Brazilië – België en Nederland – Duitsland kunnen uitkomen.
Wat kan de almachtige Gianni Infantino ervan weerhouden dit idee uit de boezem van www.dewitteduivel.com met al zijn dedain naast zich neer te leggen. Of denken mijn confraters van DWD hier anders over?
Oranjeshirts
Maar laten we niet klagen over het lot dat Oranje nu treft met Marokko. De trefzekerheid brengt het thuisfront in een roes en in de Verenigde Staten dansen de Amerikanen mee. Liefst 22.000 oranjeshirts werden er geteld bij de supportersmars naar het stadion in Kansas City. Het merendeel bestond uit Amerikaanse ingezetenen die zich lieten meesleuren in het zog van de altijd aanwezige Oranje-bus.
Wat brengt zoveel mensen op de been, wat inspireert ze om aan te sluiten bij het Oranje-legioen en de Snollebollekes-act? Is het die magische kleur oranje? Stimuleert de goal-rush met tien treffers in drie wedstrijden ook de Amerikanen (en Nederlandse expats) tot zoveel enthousiasme? Wie komt hier op De Witte Duivel met een verklaring?
Brian Brobbey
Vastgesteld moet worden dat Oranje de harten steelt met offensieve acties die in de laatste twee wedstrijden snel rendement kregen. Met Brian Brobbey als vuurgeleider en scherpe voorzetten vanaf de flanken vormde een onbedaarlijke bliksemstart twee keer de basis voor succes.
De keuze voor Brian Brobbey als spits pakt vooralsnog wonderlijk effectief uit. Als we het in de voorbije jaren over Oranje hadden, ging het steeds over de matige aanval, zelden over Brobbey. Over hem werd lange tijd niet eens meer gesproken, alsof het niet telde hoezeer hij in de Premier League is opgeleefd na de misère bij Ajax. Bovendien schopte Memphis Depay het intussen tot all-time topscorer van Oranje. Op het Wereldbeker-toernooi is hij vooralsnog aangewezen op een invallersrol. Zolang hij zich daarin kan schikken.
Lakmoesproef
De ware lakmoesproef voor Oranje moet nog komen. Eerst maar eens van Marokko zien te winnen. Tegenstanders als Japan, Zweden en zelfs het zwakke Tunesië konden de kwetsbare kanten in de defensie bloot leggen. Tunesië had zelfs in de eerste minuut al een voorsprong kunnen pakken.
Het is een opvallende wending binnen Oranje. Jarenlang werd niet de aanval, maar de verdediging als het sterkste compartiment beschouwd. Ze spelen allemaal bij topclubs in de Premier League of Italië. Voor Jan-Paul van Hecke betaalde Tottenham Hotspur al 60 miljoen terwijl Denzel Dumfries geheimzinnig gaat glimlachen als hem wordt voorgehouden dat Real Madrid zijn nieuwe club wordt. Ze moeten achterin bij Oranje allemaal luisteren naar Virgil van Dijk, de captain die op zijn 34ste aan autoriteit lijkt in te boeten. Als er een tegentreffer valt bij Oranje, vier stuks al, staat Van Dijk meestal op afstand toe te kijken.
Naar Mexico
Tegen Marokko mag Oranje bewijzen hoe solide het is, of het daadwerkelijk in staat is een hoofdrol te gaan spelen op het WK. Voor deze wedstrijd moeten de supporters naar Mexico, naar Monterrey waar de Oranjemars zich zonder Amerikanen zal voltrekken. Of nu de Mexicanen aansluiten moeten we naar afwachten. Het decor zal stukken minder oranje getint zijn.
Ook van de statistieken gaan geen aanmoediging en uit. Sinds Ronald Koeman vanaf januari 2023 het stuur overnam van Louis van Gaal lukte het Oranje geen enkele keer een tegenstander uit de top 30 van de FIFA-ranking te verslaan. Vijftien wedstrijden speelde Nederland in die fase tegen Frankrijk (4), Duitsland (3), Spanje (2), Engeland, Kroatië, Oostenrijk, Ecuador, Algerije en Japan. Van niemand kon Oranje winnen. Lukt het nu dan wel die reeks te doorbreken tegen Marokko, de nummer 6 op de ranglijst?
