Heren
Nee, over de Belgen zal ik het niet hebben, daar is al genoeg inkt over gevloeid. Wie in de ploeg moet en wie niet, het zal mij ondertussen een rooie rotzorg wezen. Uiteindelijk doet García toch zijn zin. Ingrepen à la Rik De Saedeleer behoren allang tot het verleden. De ploeg wordt – op een persconferentie na – vakkundig hermetisch afgesloten. We mogen eigenlijk alleen weten dat Doku vader is geworden en daarvoor naar Londen mocht vliegen. Praise the Lord dat hij zijn echtgenote Shireen mocht bijstaan. De geboorte van je eerste kind is ongetwijfeld een uiterst gelukkig moment. Dat zal elke vader beamen, of zich beklagen wanneer hij er niet bij kon zijn.
Toch merk je ook nu dat topvoetballers tot een andere categorie mensen lijken te behoren. Doku kreeg zomaar een dokter van de nationale ploeg mee als chaperon. Om hem op tijd zijn pilletjes te geven of om ervoor te zorgen dat hij niet in Londen bleef hangen. Dat bericht deed me denken aan een stukje dat ik vijf jaar geleden over onze nationale Jeremy schreef. Ik stelde toen in De pijn van het afscheid dat hij maandelijks een bedrag van vijf cijfers verdiende. Ik denk dat ik vandaag met een gerust hart kan neerschrijven dat daar inmiddels minstens één cijfertje is bijgekomen. Zou hij nog met pijn in het hart aan Anderlecht denken? Maar goed, ik ging het niet over de Belgische ploeg hebben.
Tijdens onze wekelijkse rubriek Offside & Onside proberen François Colin en ik telkens weer de kleine en grotere onvolkomenheden in de media een sportieve taalhak te zetten. Zuivere taal is een bekommernis van ons beiden. Maar niet alleen van ons. Op een boekenbeurs in Nijlen, georganiseerd door Witte Mededuivel Raf Willems, sprak ik met Ivan Sonck, een icoon van de vaderlandse atletiekjournalistiek. Ook hij kijkt met verwondering naar de taalverloedering in onze hedendaagse media. Op een of andere manier heeft de verengelsing daar iets mee te maken. En dat is merkwaardig, omdat net het Engels af en toe de nek wordt omgedraaid.
En nee, ik heb het niet alleen over Filip Joos, die er maar niet in slaagt owngoal correct uit te spreken en daarmee bewijst dat hij De Witte Duivel niet leest. Wat overigens zijn goed recht is.
Nee, het gaat over dat nieuwe fenomeen waarbij elke speelhelft halverwege wordt onderbroken, net zoals in het basketbal. Volgens de FIFA omdat de spelers dan dorst hebben, maar de dorst van de FIFA naar nog meer reclamegeld is vele malen groter. Op het scherm verschijnt dan hydration break. Vreemd genoeg heb ik zowel op de Nederlandse als op de Vlaamse televisie al verschillende keren een totaal foute uitspraak van dat woord gehoord. Niet één keer, maar herhaaldelijk. De juiste uitspraak is “high-dration” en niet “hie-dration”, want daarmee haal je Engels en Nederlands door elkaar. Ofwel spreek je correct Engels, ofwel zeg je gewoon drankpauze. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? En er is toch nooit iets mis met een correcte Nederlandse versie?
Tegelijkertijd vroeg een lezer zich af waarom we kadreren niet zouden mogen gebruiken. Hij daagde me uit om goede Nederlandse alternatieven te vinden; pas dan zou hij zijn mening bijstellen. Nu, het is echt niet moeilijk om alternatieven voor dit gallicisme aan te reiken. Net zoals bij het Engelse on target kunnen we evengoed op doel of doelgericht gebruiken. Schilders en fotografen kunnen rustig blijven kadreren. En collega Johan De Caluwé – eveneens een absolute voorstander van verzorgd taalgebruik – heeft ondertussen laten weten dat hij het woord niet meer gebruikt. Wie volgt zijn voorbeeld?
Dit was het voor nu. Ik kijk op de BBC naar Engeland-Ghana en het is net hydration break. Zelfs Alan Shearer zegt het correct. High time om bij deze hitte een frisse pint te drinken. Ze
En inderdaad, François, een keeper met korte mouwen, dat is geen gezicht.
Hartelijk
Paul
