Diego Maradona was de meest gemediatiseerde man tijdens dit WK. Iedere stap die hij zette, werd gevolgd, iedere beweging geregistreerd. Vooral dan tijdens de wedstrijden. De Argentijnse bondscoach straalde kinderlijk geluk uit bij ieder doelpunt. Overal waar hij verscheen, droeg Maradona normaal een trainingsvest van de Argentijnse nationale ploeg. Nu zat hij in een keurig pak dat absoluut niet bij hem paste op de bank. Maradona kuste bij elk doelpunt iedereen die in de dug-out zat. Daar was hij even mee bezig: voor iedere wedstrijd namen daar zeventien mensen plaats. Alle camera’s stonden constant op de levende legende gericht.
Dat was vreemd, want tweeënhalf jaar daarvoor leefde Maradona als een soort paria aan de rand van de maatschappij. Zijn huisarts raasde met de aan drugs en drank verslaafde superster door Buenos Aires, op zoek naar een ziekenhuis, maar hij kreeg nergens toegang. Uiteindelijk belandde hij in een psychiatrische kliniek om daar af te kicken van alcohol.
Trainer zonder plan
Nu stond hij weer volop in het middelpunt van de publiciteit en zocht in Zuid-Afrika ook naar roem als trainer. En de spelers aanbaden hem, ook al was Maradona een trainer zonder plan en zonder visie en had hij in anderhalf jaar meer dan 100 spelers geselecteerd. Schitterend om te zien was het telkens weer hoe hij bij iedere opwarming voor een wedstrijd in trainingspak tussen zijn groep liep en af en toe een een-tweetje opzette.
Maar zijn verhouding met de Argentijnse journalisten was al langer niet goed en bleef ook tijdens dit toernooi verstoord. De bondscoach eiste excuses van de media, omdat die hem tijdens de WK-kwalificatiematchen in de pan hadden gehakt. Die verontschuldigingen zijn er nooit gekomen. Aanvankelijk stoomde Argentinië in volle sterkte door dit WK en schitterde Lionel Messi, die aanvankelijk in het systeem van Maradona zijn weg niet vond. Nu wilde de ploeg zijn aanvallende weelde volop uitspelen. Tot dan in Kaapstad de kwartfinale werd gespeeld tegen Duitsland. Voor Maradona een van de zwartste dagen uit zijn carrière. Daar wordt Argentinië vernederd door een geraffineerd en slim Duitsland. Vanaf de bank kijkt de bondscoach toe. Hij ziet dat zijn ploeg tegen de hechte Duitse defensie geen openingen vindt en kan niet ingrijpen en bijsturen.
Reputatie aan diggelen
De Argentijnse journalisten slepen de messen. Ook andere persvertegenwoordigers juichten. Iedereen was compleet geïrriteerd geraakt door het gezwets van Maradona, die zich naarmate het toernooi vorderde steeds meer God de Vader waande. Nu lag zijn reputatie aan diggelen.
Een paar uur na die nederlaag kondigde Maradona aan zijn tot medio 2011 lopend contract niet te willen uitdoen. Waarop de spelers naar zijn kamer gingen om hem te overtuigen toch te blijven. De Argentijnse media begrepen er niets van. Ze zaten duidelijk niet op dezelfde golflengte als de supporters. Toen de ploeg na de eliminatie weer in Buenos Aires arriveerde, werd ze bejubeld door duizenden aanhangers. Zijn goddelijke status heeft Maradona nooit verloren. Ook al was Zuid-Afrika voor hem een eindpunt. Toen hij toch wilde doorgaan met zijn staf en de voetbalbond daar niet op inging, verdween hij van het internationale voetbaltoneel.
