dinsdag, juni 2

WK 1982 – Plots zwegen de Rode Duivels

Pinterest LinkedIn Tumblr +

De Rode Duivels zorgden in de openingswedstrijd van het WK voor een stunt en klopten in Barcelona titelverdediger Argentinië met 1-0. Dat was op 13 juni 1982. Er heerste rust in het Belgische kamp; de samenwerking met de pers verliep vlekkeloos. Tot er zes dagen later plots wrevel ontstond. Omdat er in de Spaanse kranten berichten waren verschenen dat de Rode Duivels het nachtleven van Elche geregeld opzochten. Dat werd door de Belgische media overgenomen.

Zo verschenen de Belgische journalisten op de dagelijkse persconferentie  en kregen te horen dat geen enkele speler nog met hen zou praten. Het bericht sloeg in als een donderslag bij heldere hemel. Het zorgde bij de Belgische pers voor eerst verbazing en vervolgens ontstemming. De berichten hadden enkele woedende telefoontjes opgeleverd van spelersvrouwen. Dus zwegen de Rode Duivels. Erik Gerets probeerde de motieven te  verduidelijken, maar schrok danig van alle tumult dat dit bij de media had veroorzaakt. Hij zei dat hij niet naar Spanje was gekomen om ruzie te maken, maar om te  voetballen. Bondscoach Guy Thys zat naast hem en wist niet goed wat hij moest zeggen. Een pijnlijk beeld. Ook de Voetbalbond zat met de hele zaak verveeld, maar zou later een hoogst eigenaardig communiqué uitvaardigen waarin de spelers de raad werd gegeven niet meer met drie bepaalde journalisten te praten. Dat zorgde weer voor commotie. Uiteindelijk ging de storm liggen. De Rode Duivels plaatsen zich voor de tweede ronde, maar werden toen uitgeschakeld.

Een saai leven

Hoe anders was het bij Argentinië. Na de voor hen smadelijke nederlaag in de openingswedstrijd leefden ze nog meer dan anders in een strafkamp. Niemand was toegelaten tot de training; het op een rots gebouwde hotel werd dag en nacht bewaakt door een indrukwekkende politiemacht. De spelers mochten hun vrouwen, die in een hotel daarnaast logeerden, dagelijks een uurtje zien. Hadden ze daarbuiten nog andere mededelingen, dan moesten ze die, staand op de rotsen, naar beneden roepen, in de hoop dat hun boodschap werd begrepen.

Een vreemd beeld was het wel om Diego Maradona een uur bij zijn vriendin te zien zitten, geregeld het uurwerk in het oog houdend. Het leven was saai; toen het WK begon, waren de Argentijnen al 110 dagen op trainingskamp geweest. Er stond in Spanje geen enkele vrolijke avond geprogrammeerd; die zou alleen maar voor uitspattingen zorgen. Argentijnse journalisten vertelden toen graag kleurrijke verhalen over het wereldkampioenschap van 1974, waar de internationals het gloren van de ochtend vanuit de hotelbar aanschouwden.  En waar de rekening van de drank zo angstwekkend hoog bleek te zijn dat niemand het waagde dat cijfer officieel mee te delen.

In vergelijking daarmee waren de Rode Duivels brave koorknapen.

Share.

About Author

Jacques Sys (1950) werd geboren in Keulen en volgt al van in zijn jeugdjaren de Bundesliga op de voet. Hij begon zijn journalistieke carrière in 1974 bij Sport’70. Tussen 1994 en 2022 was hij hoofdredacteur van Sport/Voetbalmagazine. Naast alle grote voetbaltoernooien volgde Jacques Sys ook verschillende keren de Ronde van Frankrijk en alle topklassiekers. Over de wielersport schreef hij onder meer twee monumentale naslagwerken: de top 1000 van de beste Belgische wielrenners en de top 1000 van de beste internationale wielrenners.

Leave A Reply