De Tour staat bol van de memorabele verhalen. Elke dag brengt De Witte Duivel een anekdote uit die rijke geschiedenis, letterlijk uit de buik van de Tour. Al dan niet gerelateerd aan de etappe van de dag.
Dinsdag 14 juli, Aurillac-Le Lioran, 166,6 kilometer
DOOR DE GEUR VAN KOEIEN KON NIEMAND SLAPEN
Niet toevallig staat er op de Franse nationale feestdag een bergrit geprogrammeerd. Er staan zeven cols op het programma. Op de flanken zal het krioelen van het volk. Wie de Tour wil volgen en in de buurt wil logeren, kan zeker op die dag niet snel genoeg een hotel reserveren. Dat geldt ook voor alle ploegen en alle volgers. Het komt erop aan snel te handelen vanaf het moment dat het parcours bekend is.
Niet altijd waren de hotels in de Tour van niveau. Het is een van de redenen waarom een kampioen als Rik Van Steenbergen maar drie keer in de Ronde van Frankrijk startte. Vroeger sliepen de renners soms in scholen, met 30 man in een zaal. En ze aten elke dag groene bonen.
Nadat Mario Cipollini in 1993 de gele trui pakte, werd de ploeg van Mapei ondergebracht in een wel erg primitief hotel. Er stond bijvoorbeeld maar één telefoon, in de keuken. De telefoonhoorn was heel dik, gewoon omdat er zo veel vet aan hing. De kurken van de waterflessen waren groen, het papier krulde van de muren, de doucheknop was helemaal verroest. Het personeel van de ploeg sliep niet in het hotel, maar aan de overkant van de straat. Onder hen stonden koeien in een stal. Door de reuk van die koeien kon niemand inslapen.
Uit schaamte voor zo’n slechte huisvesting liet de toenmalige Tourbaas Jean-Marie Leblanc een paar kisten champagne aanrukken. Toen gebeurde er iets heel vreemds: de Pool Zenon Jaskula pakte zijn glas en at dat gewoon op. Helemaal niets bleef er van dat glas over. Iedereen zat er met open mond naar te kijken. Mar Jaskula had er geen last van. Hij zou nog een rit winnen en werd derde in het eindklassement.
