Spanje is voor de tweede keer wereldkampioen (2010, 2026) na de meest eenzijdige finale uit de WK-geschiedenis. De ingevallen Ferran Torres zorgde in de verlengingen voor het enige doelpunt van een teleurstellende eindstrijd. Argentinië schoot in de toegevoegde tijd van de verlengingen voor de eerste keer op doel en viel vooral op met vier gele en een rode kaart. Enzo Fernandez was de zesde speler die uitgesloten werd in een WK-finale, de derde Argentijn. Het is de vierde keer in de geschiedenis dat dezelfde ploeg zowel Europees als wereldkampioen is: na West-Duitsland (1972, 1974), Frankrijk (1998, 2000) en Spanje zelf (2008, 2010, 2012).
Spanje is na 38 wedstrijden op rij zonder nederlaag de terechte wereldkampioen, ook al leverde het geen sprankelende finale af. Argentinië oogde vermoeid en beperkte zich tot verdedigen. Na 90 minuten was de XG (goal expectancy) 0. Nul! Hoe vaak zou dit gebeurd zijn in een wedstrijd op het hoogste niveau?
Helaas voor de toeschouwers was La Roja beducht om in de Argentijnse val te trappen. Spanje had 68 procent balbezit, maar vreesde die ene, dodelijke counter. Emilano Martinez moest in de reguliere speeltijd elf reddingen verrichten, naar verluidt een record voor een WK-finale, maar er waren geen onmogelijke ballen bij.
De opdracht voor Argentinië werd helemaal hopeloos toen Enzo Fernandez in de toegevoegde tijd van de tweede helft zijn tweede gele kaart kreeg. Het had al eerder kunnen gebeuren, want de Zuid-Amerikanen bakten het weer bruin. Een intentie om te gaan voetballen kon niet geconstateerd worden. Lionel Messi liep er verloren bij. Zou hij meer dan tien ballen geraakt hebben?
De Spaanse zege was onaanvechtbaar en kon eigenlijk vooraf verwacht worden. In de jongste dertien van de veertien EK- of WK-finales ging de overwinning naar de ploeg die een dag meer rust had gekregen. De enige keer dat dit niet gebeurde, was toen de halve finales op dezelfde dag werden afgewerkt. De serie begon met Spanje op het EK 2012 in Kiev met een 4-0 zege tegen Italië. Argentinië won het WK 2022 nadat het een dag meer rust kreeg dan Frankrijk.
De vermoeidheid van de Albiceleste had niet alleen met die dag minder rust te maken. Het had immers ook twee keer extra-times nodig om te overleven. Spanje speelde voor de finale 717 minuten, Argentinië 794. De gemiddelde leeftijd van de Albiceleste was ook 2,5 jaar ouder dan La Roja. Argentinië speelde bovendien maar één keer outdoor, tegenover Argentinië drie keer (twee keer bij 32 graden). Niet onbelangrijk in de hitte.
Heavy metal
‘Heavy metal tegen een orkest’, had Jürgen Klopp aangekondigd. Argentinië voetbalde weer ‘heavy’ maar muziek kwam er niet uit. Het Spaanse orkest kwam niet verder dan ‘een trage’. Het werd een vervelende pot voetbal. Spanje durfde niet doordrukken en Argentinië koos weer voor oorlog. De Amerikaanse troepen moeten volgens hun minister van Oorlog op testosteron worden getest, voor de Argentijnse internationals lijkt dit overbodig.
De Sloveense ref deed het niet slecht, maar had al voor de rust twee keer geel moeten uitreiken aan de Zuid-Amerikanen. Misschien hadden ze dan het geweer van schouder veranderd en waren ze aan voetballen gaan denken.
Spanje deed op dit WK al te zelden de harten sneller kloppen, maar was met twintig goals en één tegengoal (inderdaad van Charles De Ketelaere) de terechte winnaar. Het team sprankelde echter heel wat minder dan twee jaar terug op het EK. De uitblinkers van toen, Nico Williams en Lamine Yamal, haalden niet het niveau van Duitsland 2024.
Wat jammer voor Lionel Messi dat hij op deze manier moest afscheid nemen op het hoogste podium. Zaterdag was hij ook al twee records kwijtgespeeld aan Kylian Mbappé. De Fransman scoorde twee keer in de nederlaag tegen Engeland (4-6), dat zo derde eindigde. Mbappé wordt WK-topschutter met tien treffers (acht voor Messi) en verdringt ook de Argentijn van de koppositie op de doelschutterstand aller tijden (21 tegen 20).
