’Als je iemand met Pelé wilt vergelijken, moet hij tweebenig zijn en regelmatig scoren met het hoofd’, sprak Pelé in 2018, vier jaar voor zijn dood eind december 2022. Het toernooi om de Wereldbeker in Qatar was twee weken eerder geëindigd, zonder dat de Braziliaanse grootmeester zijn mening over Lionel Messi nog had kunnen herzien.
De wereldtitel van Argentinië in 2022, met Messi als topscorer en grote ster, moet niet alleen Pelé in zijn laatste levensdagen nog hebben overtuigd. In heel Argentinië sloeg de ambivalente relatie met Messi om in massale adoratie.
Huilend verwerkte het Zuid-Amerikaanse land deze week de aankondiging van Messi dat hij het op 39-jarige leeftijd voor gezien houdt als international, na 207 interlands met 125 goals. Als uitzonderlijk eerbetoon zullen alle voetbalwedstrijden in Argentinië dit weekeinde na tien minuten worden onderbroken voor zestig seconden applaus.
Imago
Hoe anders keken ze in Argentinië jarenlang aan tegen Lionel Messi, die op zijn dertiende mét de familie zijn vaderland al had verlaten. Messi zocht zijn toekomst bij FC Barcelona, vader werd zijn manager. Een pecho frio werd hij genoemd, een lafaard die niet tegen druk kon. In Messi herkenden ze niets van hun temperament, van de streken die Diego Maradona uithaalde. Het uitblijven van succes op de WK’s vanaf 2006 versterkte dat imago.
Lionel Messi kon er moeilijk mee omgaan. In het nationale team voelde hij zich vaak gekooid, hij miste er de steun van de talenten die hem bij FC Barcelona wel omringden. De onophoudelijke vergelijkingen met Maradona groeiden uit tot een zware last. Als La Albiceleste won, werd het elftal geprezen. Bij verlies kreeg alleen Messi de schuld. In Barcelona vervreemdde Lionel Messi van zijn vaderland. Hij bleef er eentje uit Rosario, uit de stad waar in de jaren zeventig het verzet tegen de militaire junta wortelde.
Terug na zes maanden
Tien jaar geleden, na de verloren finale van de Copa América van 2017, was Messi het zat. Huilend trok hij zich terug als international, voor zes maanden slechts. Messi bleek toch geliefder dan hijzelf had verondersteld. Een landelijke campagne haalde hem over.
De kentering werd pas definitief op het WK van 2022. Ineens bleek dat Lionel Messi mee kon gaan in de vuige streken, meestrijden met zijn collega-vechtersbazen die het Argentijnse voetbal karakteriseerden, gesteund ook door de scheidsrechters. Beeldbepalend waren zijn confrontaties met Louis van Gaal en Wout Weghorst na afloop van de kwartfinale tegen Nederland. ‘Que miras bóbo’ (‘Wat kijk je, sukkel’), voegde hij Wout Weghorst toe.
Spekkies
Dit was een heel andere Lionel Messi dan het schuchtere, verlegen joch dat in de zomer van 2005 op 17-jarige leeftijd door Nederland toerde tijdens het WK onder 20. Zijn talenten maakten hem tot gewillig mikpunt voor de Nederlandse media. Voor de tv-camera kreeg hij spekkies toebedeeld, met het dringende verzoek om voor de camera uit te spreken hoe dit snoepgoed wordt genoemd. Ruim een half jaar eerder al had hij zijn debuut gemaakt in Barcelona-1, naar voren geschoven door een Nederlandse coach: Frank Rijkaard.
Inter Miami
Het was het begin van een glorieuze loopbaan, rijk gelauwerd met een wereldtitel, olympisch goud en talloze andere hoofdprijzen met land en clubs. Na Barcelona en Paris Saint-Germain gaat Messi door bij Inter Miami waar zijn contract doorloopt tot 2028, tot hij 41 zal zijn. In Amerika blijven de stadions vollopen voor hem.
Dankzij Messi is Inter Miami met een marktwaarde van 1.45 miljard dollar uitgegroeid tot de hoogst genoteerde club in de Amerikaanse MLS. Liefst 80 miljoen dollar per jaar snoept Messi er als veteraan mee, een bedrag dat volledig gedekt kan worden uit de 83 miljoen die de club uit de sponsoring-pool van de MLS ontvangt. Bovendien weet Messi zich in Miami verzekerd van een aandelenpakket. Zo wordt hij zakenpartner van David Beckham, die al 26 procent van de aandelen bezit. Het zal interessant worden te bezien hoe hij het Amerikaanse voetbal ook mondiaal een verdere lift kan geven.
