Twee titels in twee jaar: door zijn verfrissende aanpak krijgt Vincent Kompany bij Bayern München haast een aureool van onsterfelijkheid. Maar er is nog een weg te gaan.
Bayern München heeft vanavond (17.30 u.) aan een gelijkspel tegen VfB Stuttgart genoeg om op vier speeldagen van het einde kampioen te worden. Voor de 35e keer in de geschiedenis. Een titel is het minste wat ze in de Beierse hoofdstad verwachten als je daar als trainer begint. Dat was voor Vincent Kompany niet anders toen hij in juli 2024 aan de slag ging. Als zevende keuze en met de cruciale vraag hoe lang hij in dit wespennest zou overleven. Nu wordt Kompany overal opgehemeld. Zeker nadat Bayern de halve finales van de Champions League bereikte en na een memorabele terugwedstrijd Real Madrid uit het toernooi kegelde, is het alsof hij de beste en modernste trainer ter wereld is. Enige nuance: de voetbalwereld is altijd vreemd geweest.
Geen wanklanken
Vincent Kompany heeft bij Bayern München op een natuurlijke manier voor een sfeer gezorgd waarin alle spelers achter hem staan. Er komen nooit wanklanken naar buiten. Dat is niet evident in een selectiegroep die 21 internationals telt. Kompany straalt rust en bezonnenheid uit, is authentiek en aangenaam in de omgang en binnen de groep heel duidelijk in zijn communicatie. Hij kan intern al eens emotioneel reageren en zijn stem verheffen, evenwel zonder zichzelf daarbij te verloochenen. Spelers voelen dat Kompany op het hoogste niveau alles zelf heeft meegemaakt. Ook daardoor verwierf hij al van bij het begin, toen velen nog sceptisch waren, veel respect. Hij zal ook zelden euforisch doen. Als er rond de club een hype ontstaat, zo zei Kompany eens half lachend tegen zijn spelers, moet je dat nooit geloven, want zo goed zijn jullie niet. Maar, zo beweert hij ook, als er van een crisis sprake is, moet je dat ook niet geloven, want zo slecht zijn jullie niet. Zijn zin voor realisme verliest hij nooit.
Een nieuwe rol voor Kane
Vincent Kompany zet bij Bayern de sportieve lijnen uit, maar dat betekent niet dat hij zich niet laat corrigeren. Zo zijn er bijvoorbeeld binnenskamers verschillende gesprekken geweest om hem ervan te overtuigen jonge spelers te integreren en te ontwikkelen. Middenvelder Lennart Karl, dit seizoen een revelatie, is daar een voorbeeld van. Kompany is slim genoeg om te beseffen hoe ver hij kan gaan. Met ex-topvoetballers als Uli Hoeneß en Karl-Heinz Rummenigge, die nog altijd bij de bestuurlijke top horen, moet je niet oneindig discussiëren; dan is enige diplomatie vaak aangewezen en hoef je zeker niet de betweter uit te hangen.
Niettemin heeft Vincent Kompany zijn voetbalvisie op de ploeg geprojecteerd. Het spel is snel, dynamisch en aanvallend. De spelers zoeken constant de weg naar voren en de tegenstander krijgt nauwelijks tijd om na te denken. Maar op hetzelfde moment overtuigde Kompany de ploeg ook van het belang van het verdedigende werk, waarin er ook voor aanvallers een rol is weggelegd. De manier waarop Harry Kane nu functioneert, is exemplarisch voor die aanpak: de Brit is niet alleen een goalgetter, maar ook een spelmaker die uit de spits weg beweegt om ruimte te creëren en vanaf het middenveld een dieptepass kan geven. Kane, die na het vertrek van Thomas Müller tot leider uitgroeide en met 31 goals nog altijd topschutter is, leek in eerste instantie niet zo blij met die andere rol. Intussen looft hij volop de ingreep van Kompany die hij ook op tactisch vlak een uitmuntende trainer vindt. Net zoals alle spelers zich achter de werkwijze en de visie van hun trainer scharen. In vergelijking met vorig seizoen zit er nu meer balans in het elftal. Er wordt meer gelopen (122 kilometer) en meer bewogen. Op een efficiënte manier, want Bayern heeft niet meer balbezit dan vorig seizoen, de 105 goals die tot dusver werden gemaakt (en 27 tegendoelpunten) ten spijt. Kompany wil het spel van Bayern verder verfijnen. Gedragen door een aanstekelijk positivisme. De focus ligt bij hem uitsluitend op voetbal; in de zeldzame interviews die hij geeft, wil hij alleen daarover praten. En op persconferenties spreekt hij nooit in clichés. Niets is voor Vince onmogelijk. Zo was hij al als jonge voetballer: waar anderen horden zagen, ontdekte hij mogelijkheden.
Geen buitenlandse investeerders
Vincent Kompany zat bij Manchester City zo vaak op de kamer van Pep Guardiola dat niemand verbaasd is dat hij uiteindelijk trainer werd. Maar Vince is duidelijk een trainer voor een topclub. Hij wil werken met spelers die meteen begrijpen wat hij wil en die dat ook kunnen uitvoeren. Dat was eerder bij Anderlecht en Burnley vaak een probleem. Beginnende trainers die aan de top voetbalden, nemen zichzelf vaak als norm. Maar bij Bayern zit er zoveel intelligentie in de ploeg dat hij wat dat betreft geen tijd verloor. In die zin was en is Bayern München een godsgeschenk voor zijn carrière.
De titel en mogelijk een nieuwe beker – Bayern staat in de halve finale – is voor een club met die status onvoldoende. Nu staat in de halve finale van de Champions League een dubbele confrontatie met Paris Saint-Germain op het programma. Twee wedstrijden waar Bayern verder zijn grenzen wil verleggen. In een Europees voetballandschap waarin het altijd zijn identiteit behield en de enige topclub is die zich afsluit van buitenlandse investeerders.
Dat moet zo blijven. In deze fase van het seizoen maakt Bayern bijvoorbeeld werk van een contractverlening van de geprezen sportdirecteurs Max Eberl en Christoph Freund, wier contract in juni 2027 afloopt. Van een vertrek van Vincent Kompany – wiens naam bij Manchester City circuleert – gaan ze daar niet uit. Die ligt nog tot medio 2029 onder contract. En ook al stelt dat in het voetbal niet veel voor, Kompany voelt zich duidelijk goed bij Bayern waar hij door iedereen is geaccepteerd. En waar de arbeidsvoorwaarden ronduit schitterend zijn. Naast het trainingscentrum, aan de rand van de stad, ligt zelfs een radiologisch centrum. En op de communicatieafdeling werken veertig mensen. Aan de andere kant herkennen ze bij Bayern heel snel het moment waarop een trainer beter vertrekt. Ongeacht de duur van de overeenkomst. Vijf jaar bij deze club blijven zou echt een unicum zijn.
