Dag Henk,
Snel een kort briefje, want ik heb niet de fut om veel te schrijven. Wat een ellende toch die nachtelijke matchen. Een keer is niet erg, maar het is bij dit WK bijna dagelijkse kost als je het een beetje wilt volgen.
Het is een vreemde dag. Het is alsof mijn hoofd niet helemaal zuiver is. Alsof ik in een soort roes of bubbel vertoef. Een mengeling van gebrek aan slaap en gelukzaligheid omdat de boze krachten er niet in geslaagd zijn een wedstrijd te manipuleren, om ons voetbal kapot te maken. Een gevoel dat ik ook zou gehad hebben als een ander land Amerika over de knie had gelegd.
Jij kent waarschijnlijk net zoals ik verhalen over manipulaties achter de schermen. Verhalen die je graag in de krant had verteld, maar waarbij het je aan harde bewijzen ontbrak om het te kunnen opschrijven.
Dit was anders. Die Trump kwam gewoon hardop vertellen dat hij de boel aan het belazeren was. Hij pochte er zelfs over. Wellicht in de hoop dat Team USA zou winnen en hij achteraf kon roepen dat niet Balogun en co voor de winst gezorgd hadden, maar hij. Hoe kan het grootste land van de vrije wereld zo’n oen als president hebben? En het ergste, die Amerikanen hebben zich twee keer aan dezelfde steen gestoten.
Koken
Het mooie was dat de Rode Duivels vorige nacht in een azuurblauw shirt met – zijn het er 12? – sterren op hadden kunnen spelen. De reactie van Uefa was krachtig en beslist een steun voor het Belgische kamp. Ik zag ook een fors standpunt van Noorwegen. Van Lise Klaveness verwachtte ik niet anders. Wat een moedige vrouw. Ook de Zwitsers verrasten me met een duidelijk standpunt. Dat is toch het thuisland van Fifa.
Wat Nederland op papier zette was slappe kost. In de vorige eeuw zou ik gedacht hebben: ze kunnen niet beter koken, maar die tijd is lang voorbij. Helaas ook de tijd dat Nederland, en zeker ook het Hollandse voetbal, een baken van verlichting was in Europa. Nederland gidsland. Nu leek het standpunt een beetje op gemurmel van een oude pastoor. Wat is er toch aan de hand met mijn geliefde Nederland?
Hoe dan ook, het was Team Europe tegen Team USA. Niet dat de Duivels die hulp nodig hadden. Team USA stelt niet veel voor. Op Nieuw-Zeeland na de zwakste ploeg waar we al tegen speelden. De tussenkomst van Trump werkte bovendien als een rode lap op een stier. De Duivels waren meer dan ooit verenigd en gefocust. En nog eens bleek dat ‘alles wat Trump raakt, sterft’.
Het treurige is dat na een bedenkelijke start – met de waanzinnig hoge toegangsprijzen, de schandelijke behandeling van Iran, de weigering van het visum voor de Somalische refs en een aantal supporters uit moslimlanden – het WK aan een positief imago toe was. Dankzij het voetbal, dat veel sterker bleek dan al die politieke fratsen. Hoe kan je als Fifa, als Amerika zo je eigen zaak verkloten?
Plantrekkers
Hoe wordt het WK nog beleefd boven de Moerdijk nu oranje is afgedropen? Wordt het nog intensief gevolgd? Weer eens is gebleken dat de afloop van zo’n evenement in sterke mate wordt bepaald door een portie geluk. Ik had verwacht dat Oranje zeker een ronde verder zou geraken dan de Duivels. Die hadden ook kunnen verliezen tegen Marokko en voor hetzelfde geld waren ze er natuurlijk in dezelfde fase van het toernooi door Senegal uitgeknikkerd.
Toch is het niet helemaal verrassend dat België verder geraakte. Niet omdat onze ploeg beter is, maar wij zijn toch betere plantrekkers als het wat tegenzit. Wij passen ons gemakkelijker aan. Hoe we ergens geraken vinden we niet belangrijk. Wel dat we er geraken. Bij jullie moet het altijd volgens de ‘Hollandse school’ zijn. Alsof je daar altijd de spelers voor hebt. Alsof dat de enige weg is tegen gelijk welke tegenstander. Terwijl we al een eeuwigheid weten dat alle wegen naar Rome leiden.
Maar goed, ik ga het hierbij laten. Ik moet blijkbaar nog wat oefenen voor korte brieven, maar hoop snel van je te horen.
Groeten,
François
