Goedemorgen Paul,
Wat een nacht weer in ‘mijn’ park. Voor de tweede keer in een paar dagen de ‘plomb général’ weg. Bij de eerste bliksemschicht. Tegelijk floepten de vier knipperlichten van mijn auto aan. Spooky. Dat alles midden Colombia-Portugal. Een dik kwartier gemist. Ik las in een van onze kranten vannacht dat het een saaie match was. Wie dat verslag maakte, mag nooit nog over voetbal schrijven. 0-0 maar een heerlijke wedstrijd. Met doelman Diogo Costa keer op keer in de trapeze. Colombia twee klassen beter. Portugal weer met tien. Je weet wel.
De ergste hitte is gelukkig voorbij. Dat maakt zelfs voetbalkijken aangenamer. Nu begint het pas echt. Geen B-elftallen meer, geen rekenmerk meer. Van nu af is het doorgaan of naar huis trekken. De Lage Landen tegen de finalisten van de Afrika Cup, merkte Pierre Hellebaut terecht op. Tijd om Tom Saintfiet op te voeren.
Wie moet de komende dagen naar huis, dat is de hamvraag? Voor jou is het vaak van huis gaan. Nu zit je weer in een of ander achterlijk gat in Nederland. Je weet toch wat Maggie De Block ons gezegd heeft: ‘Blijf in uw kot’. En naar het voetbal kijken terwijl je vrouw ligt te slapen. Foei. Dat heb ik anderhalve week terug in de Provence zelfs niet gewaagd.
Wijsneus
Ik weet dat je wil weten wat ik denk van de reprimande van Filip Joos door de VRT-top. Ik vind dit ook van de pot gerukt. Het woord sportjournalistiek bestaat uit twee delen en sport is het minst belangrijke. Wij zijn in de eerste plaats journalisten en het is gewoon aberrant dat de openbare omroep van oordeel is dat je de waarheid niet mag zeggen. Of dat je alleen iets mag zeggen over wat er op een grasveld gebeurt. Sport en politiek, voetbal en politiek zijn niet van elkaar te scheiden. Dat weten we al meer dan honderd jaar.
Wat Filip zei, kan niemand betwisten. Waarom mag Jens Fransen of Inge Vrancken zoiets zeggen en Filip niet? Omdat hij ‘maar’ een sportjournalist is? Wij zijn echte journalisten en hebben ook oog voor wat er buiten de kalklijnen van een veld gebeurt. Piet Theys, Ivan Sonck en uiteraard Jan Wauters waren onze voorbeelden.
Ik behoorde tot de generatie die dweepte met Gerhard Vinnai, een Duitse sportsocioloog. Ja, nu zie ik je even opkijken. Dat ik een Duitser ken die jij (wellicht) niet kent. Vinnai was van oordeel dat de sport in het algemeen en het voetbal in het bijzonder ideaal was om het grote publiek duidelijk te maken wat er misloopt in het voetbal en bij uitbreiding de wereld. De almacht van de superrijken, de gewone club/man die altijd de dupe is.
Mijn vriend en collega Bert Claerhout was ook een Vinnai-adept. Hij heeft zijn idealisme veel langer bewaard en was vele jaren hoofdredacteur van Kerk en Leven. Juist, het parochieblad. Misschien nog altijd het meest gelezen medium van het land. En Bert heeft er zijn liefde voor het voetbal geenszins verloren. Hij heeft al vele jaren een abonnement bij LOSC. Juist, Lille uit Rijsel (grapje). Om de twee weken trekt hij naar dat geweldige stadion waar de Rode Duivels zich in 2016 lieten ringeloren door … Wales. Met bondscoach Marc Wilmots, die nu de wijsneus uithangt op RTBf.
Voetbalbad
Mijn goede vriend Marc Reunes nam op FB ook meteen de verdediging van Joos op. ‘Heel moedig van Filip om de waarheid te vertellen’, schreef hij terecht. ‘De VRT-top daarentegen verdient een berisping vanwege de persbond.’
Dat laatste had terecht kunnen zijn, maar Filip Joos is geen erkende journalist. Ik heb net nog de journalistendatabank geraadpleegd en vind alleen een Ben, een technicus, met de naam Joos. Filip is een paar jaar terug wel lid geworden van sportspress.be, omdat dit vereist is om een perszaal binnen te mogen. Hoewel de moderne rechtenhouders dat allemaal aan hun laars lappen.
Hoe dan ook, Filip Joos is geen erkend beroepsjournalist. De persbond hoeft er zich niet mee te moeien. Waarom hij nooit een officieel persdocument heeft aangevraagd, is mij een raadsel. Dedain, vrees ik. Veel tv-mensen hebben overigens geen officieel persdocument en hebben daar vaak ‘goede’ redenen voor. Journalisten moeten zich aan deontologische regels houden. Ze mogen bijvoorbeeld niet in reclameboodschappen opduiken. Nee, ik denk niet dat dit zijn ambitie is.
Filip heeft het hart op de juiste plaats. Alleen is hij, zoals Obelix, in zijn jeugd in het verkeerde voetbalbad terechtgekomen. Juist, Italië. Het catenaccio vierde hoogtij. Het calcio is intussen geëvolueerd, maar Filip heeft nog steeds de neiging om voor de foute voetbalmensen te vallen. Heerschappen als Diego Simeone. Een matennaaier als voetballer (remember WK ’98 David Beckham) en een cynicus als coach. Ja, hij beschikt bij Atletico niet over dezelfde middelen als buur Real of Barcelona, maar als trainer bepaal jij hoe je ploeg voetbalt. En hij heeft meer middelen dan vijftien andere clubs van La Liga. Derde worden is dus geen prestatie. Zeker niet met al te vaak negatief voetbal.
Slim
En o ja. Het bliksemde nog eens in mijn hoofd toen het onweer al lang weg was. België-Senegal. Waren we maar tweede in de groep geworden. Australië is toch niet zoveel beter dan Nieuw-Zeeland? En in ieder geval veel minder sterk dan Senegal. Rudi wees slim. Vul Hans als eerste op het scheidsrechtersblad in. Een bondscoach is volstrekt overbodig. België is een democratie en dan stellen wij de ploeg op. Wij allemaal weten het zoveel beter. Ik lees het zelfs op FB van mensen die me verzekeren dat ze nooit naar een voetbalmatch kijken.
Met aangenaam warme groeten,
françois
