Wat Paul en François in hun brieven al beschreven, overkomt ook mij. Het wil nog niet vlotten, van een WK-roes is nog geen sprake. De heup van Bart Verbuggen laat me koud. Wie er in de spits van Oranje staat? Ik zie wel, al pleit ik hier toch wel even voor Brian Brobbey, een échte spits, liefst gelanceerd door de altijd naar voren gerichte Justin Kluivert.
Hoe komt het toch dat ik nog niet warm loop? Omdat het Nederlands elftal zo ver weg is en er zo weinig vandaar tot ons doordringt? Het tijdsverschil? Het isolement van Oranje en de 35 begeleiders in hun viersterrenhotel in Kansas City, niet overmatig luxe en zo gekozen om de kosten te drukken. Daarom ook ving Ronald Koeman bot met zijn wens om een vierde keeper bij de groep te betrekken. KNVB-directeur Marianne van Leeuwen vertelde zelfs dat de voetbalbond pas geld overhoudt aan het WK als de wereldtitel wordt behaald. Zozo! Gaat er dan zoveel op aan vergoedingen en bonussen voor de 26 spelers en hun coaches?
Ik herinner me nog van EK’s en WK’s langer geleden dat vooraf maandenlang verhalen verschenen in de kranten over de onderhandelingen met de zogeheten Oranjeraad. De toenmalige schoonvader van Ronald de Boer had daarin de grootste mond. Inzet waren de spelerspremies en het aandeel in de reclamedeals. Nu voltrekt die miljoenenverdeling zich in volstrekte stilte, alsof er helemaal niet over gesproken mag worden. Mag ik als een van de ruim 1 miljoen leden van de KNVB niet weten hoeveel er naar de al zo riant betaalde spelers gaat? Welke journalist pluist dit eens uit?
Mínder dan WK clubs!
De 48 nationale bonden krijgen 871 miljoen dollar te verdelen, dat is minder dan de 1 miljard voor de 32 clubs die vorig jaar in de Verenigde Staten meededen aan het WK voor clubs. Bijzonder! Vanwaar dit verschil? Houdt de FIFA nu zelf meer op zak? De inkomsten van het WK moeten qua sponsoring, tv-rechten en entreegelden toch heel ver uitsteken boven het WK clubs van 2025.
Krimp heb ik ook geconstateerd bij de openingswedstrijd. Officieel bedraagt de capaciteit van Estadio de Ciudad de Mexico nu 83.264. Bij het WK in 1986 noemden we dit stadion nog Estadio Azteca. Destijds zat ik tussen liefst 114.000 toeschouwers bij de wedstrijden met andere anderen Diego Maradona en de Rode Duivels. Zijn er daarna zoveel staanplaatsen omgezet in zitplaatsen?
Olivetti en Tandy
Denkend aan het WK van 1986 kom ik terug op een vraag van Paul. Ik herinner me weer mijn Olivetti, een apparaat uit de eerste generatie laptops. Om verbinding met het thuisland te krijgen, moesten we een koppeling op de telefoon monteren. Soms lukte dat, vaak ook niet en dan waren we toch weer aangewezen op telefonisch doorgeven van het verslag – woord voor woord, elke naam gespeld. Slechts 6.000 tekens kon zo’n Olivetti bevatten, de opslagcapaciteit was wel erg beperkt. Even later volgde de Tandy, iets moderner, geschikt voor 20.000 tekens, nog altijd kort van geheugen.
Technologisch was het al een hele vooruitgang ten opzichte van begin jaren tachtig. In de Tour de France moesten we onze vol getikte velletjes inleveren bij bejaarde dames die via de telex ultrasnel de teksten op het thuisfront afleverden, alsof de Nederlandse taal ze geen moeite kostte.
Aandacht voor ellende
Zonder de aanwezigheid van Oranje was het voor een Nederlandse verslaggever aangenaam werken tijdens het WK van 1986. Het hoefde niet alleen over Diego Maradona en de ruzies en successen van de Rode Duivels te gaan. We konden ook aandacht geven aan de ellende van Mexico, nog geen jaar na een desastreuze aardbeving van de hoofdstad.
Wat beschrijven verslaggevers, buiten de internationale persbureaus om, nu nog van de bevelen die Donald Trump laat bulderen en die door zijn dienstbare onderdanen nauwgezet worden uitgevoerd? Nederlandse (én Belgische) journalisten worden opgeslokt door Oranje (en de Duivels). De leiding van de meeste kranten verwacht dat ze meejuichen.
Ook de Volkskrant, vroeger altijd zuur genoemd, doet daaraan mee. Alleen op de voorpagina moet een andere toon worden aangeslagen, zo lees ik vandaag in de wekelijkse rubriek van de Ombudsvrouw. ‘Voor de redactie van de Volkskrant is het WK een worsteling’, schrijft ze. Vanwege van alles wat WK-gangers in de Verenigde Staten ervaren, is soberheid en terughoudendheid voorgeschreven. ’Zo zullen we bijvoorbeeld niet snel enthousiasmerende verhalen op de voorpagina plaatsen’, laat zij de hoofdredacteur verklaren.
De eerste uitzondering is er al doorheen geglipt, een verhaal over de sympathie van Frenkie de Jong. ”Kennelijk was nog niet iedereen op de hoogte van de afspraken”, legt de hoofdredacteur uit. De redactie is hiermee gewaarschuwd. Alleen op de sportpagina’s laat de Volkskrant de lezers nog daadwerkelijk meeleven met Oranje.
