Op een groot sportevenement als het WK voetbal telt alleen het eindresultaat. Een plaats bij de beste acht van de wereld is voor België niet sensationeel maar wel gewoon knap. World Cup 2026 mag dan ook een geslaagd avontuur genoemd worden. Maar in het leven en het voetbal telt niet het resultaat van gisteren maar alleen morgen. Vincent Mannaert valt niet te benijden.
Het WK zit erop voor de Rode Duivels. Bij mijn voorspelling had ik een plaats bij de laatste zestien aangegeven en vermeld dat op basis van de oefenmatchen er misschien een kwartfinale in zat. De Duivels bleven langer in de States dan Duitsland, Portugal en Nederland, toch grotere voetballanden dan het onze. Italië was er niet eens bij.
De plaats bij de laatste acht kwam er niet zonder enig geluk. Als de wedstrijd tegen Senegal nog tien keer wordt gespeeld, liggen de Duivels er negen keer uit. Maar kan je dit soort opmerkingen niet bij elk WK maken? En in iedere sport? Zeker in het voetbal waar geluk zo’n belangrijke rol speelt.
In 2018 speelde onze talentrijkste generatie ooit een geweldig toernooi maar had een mirakel nodig tegen Japan, dat zo vermetel was om in de slotfase iedereen vooruit te jagen bij een hoekschop en op een fatale counter liep. Brazilië was in de kwartfinale de betere ploeg maar België was efficiënter.
In 1986, die andere keer dat we de halve finales bereikten, was de groepsfase nog veel dramatischer dan nu. Tegen de Sovjet-Unie volgde een miraculeuze ommekeer en in de kwartfinale was Spanje, net als nu, beter. De Duivels konden toen echter standhouden en wonnen met de strafschoppen.
Charlatans
Dat scenario leek ook nu in de maak. La Roja had nauwelijks kansen en Courtois gaf geen krimp. Tot hij ging zitten en wat volgde was de logica zelf. Courtois kent zijn lichaam beter dan wie ook, maar voor zover mij bekend is hij niet afgestudeerd in de geneeskunde. Hij kon geen lange bal meer trappen, maar misschien was er nog wel meer wat hij niet meer kon. Mogelijk kon bij de eerste de beste tussenkomst de blessure verergeren.
Neen, dit was een volkomen logische wissel. Als die niet gebeurt en Courtois loopt een ernstige blessure op of gaat in de fout omdat hij niet over al zijn mogelijkheden meer beschikt, zou er evenzeer moord en brand geschreeuwd zijn. En terecht.
Maar als analist heb je achteraf altijd gelijk. Desondanks wordt het de hoogste tijd dat de charlatans geweerd worden. Ex-voetballers die om het even wat roepen. Zoals Zlatan Ibrahimovic. Volgens de Zweed was de vergissing niet om Courtois te wisselen, maar om Lammens in te brengen. Het had Penders moeten zijn. Zou hij Penders ooit zien keepen hebben? Is Zlatan ooit gesignaleerd bij een match van Racing Genk of Racing Strasbourg? En ergens achterin mijn schedel meen ik mij te herinneren dat Penders enkele maanden terug ook flink mistastte in een belofte-interland.
Neen, het was volkomen logisch om de nummer 1 van Manchester United, dit seizoen de nummer drie van de Premier League en dit jaar zelfs de nummer 1, in te brengen. Lammens maakte dit seizoen niet een keer een dergelijke blunder. Zonder opwarming invallen in zo’n wedstrijd is echter geen cadeau.
Ontzag
Vooraf had wellicht iedereen getekend voor een plaats bij de laatste acht. Dit is immers niet onze beste generatie ooit. Achteraf is er spijt dat het niet meer werd. Vanwege de pech met Tielemans, Onana, De Bruyne en Courtois en de blunder van Lammens. Rudi Garcia heeft de verdienste dat hij niet naar rang en naam keek en ook de vedetten durfde wisselen. Tegelijk ging hij ten onder door een te groot ontzag voor de oudere spelers en de reputatie van De Bruyne en Doku. Door het uitvallen van Tielemans werd zelfs het mislukte duo De Bruyne-Vanaken in ere hersteld. Heel België eiste hun gezamenlijk optreden, niemand heeft zich voor die dwaasheid verontschuldigd.
Ook de inbreng van de 37-jarige Axel Witsel riep vraagtekens op. Er zat echter geen andere middenvelder meer op de bank. Kritiek op Witsel had er moeten zijn bij de selectie. De Luikenaar degradeerde dit seizoen met Girona uit La Liga en kwam het seizoen voordien nimmer aan de bak bij Atletico Madrid. Vooraf was er echter geen kritiek op zijn aanwezigheid en dan moet je nu ook zwijgen.
Aura
Een aantal ingrepen van de bondscoach waren onverklaarbaar. Rudi Garcia is beslist niet de beste trainer ter wereld. Die worden overigens (in tegenstelling tot vroeger) geen bondscoach meer. Tenzij op hun oude dag, zoals Carlos Ancelotti of Thomas Tuchel, nadat hij bij Chelsea en Bayern door de mand was gevallen. Topcoaches op hun hoogtepunt willen alle dagen met hun ploeg bezig zijn.
De Belgische voetbalbond heeft nog een handicap: het heeft niet het budget om een echte topcoach binnen te halen. Iemand als Garcia is het hoogst haalbare. De Fransman weet dat hij, zoals een aantal van zijn spelers waar hij veel sympathie voor heeft, een ‘has been’ in het trainersvak is. Hij heeft echter bij topclubs als Lille, Marseille, Roma en Napoli gewerkt, jongens als Cristiano Ronaldo gecoacht en een Franse titel gepakt in PSG-tijden. Dat geeft hem toch een zeker aura bij zijn internationals, ook al vinden ze hem op bepaalde vlakken ouderwets.
Bij elke uitschakeling op een EK of WK stromen de sollicitaties binnen. Zit daar iets bruikbaars tussen? En is dat ook betaalbaar? Vincent Kompany en Philippe Clement zijn op dit moment niet geïnteresseerd. In eigen land is er mogelijk alleen de piste Vanhaezebrouck. Zit Hein echter stilaan niet liever in het pluche van een tv-studio en kan het ooit klikken tussen ‘de Gentenaar’ en ‘de Bruggeling’ Mannaert?
Oude wijsheid
Het is nu in eerste instantie afwachten of Garcia nog wil doorgaan. Mannaert moet echter hoe dan ook beginnen uit te kijken naar een eventuele vervanger. We kunnen hem alleen een oude wijsheid meegeven: gooi nooit je oude schoenen weg voor je nieuwe hebt.
