Vrijdag werd Mark van Bommel, de nieuwe bondscoach, officieel voorgesteld. De Nederlander speelde weer de vlotte, vriendelijke, joviale man die we bij Antwerp leerden kennen. Door veel te praten en weinig te zeggen pakte hij de journalisten meteen in. Net als op de Bosuil.
Hoe anders kan je verklaren dat hij geen enkele vraag kreeg over de doelstellingen die hem werden gesteld. Of is dat maar al te duidelijk? We mogen er immers vanuit gaan dat de lat na een kwartfinale op het WK niet lager ligt dan twee jaar terug na een dramatisch EK. Dat wil zeggen: behoud in de Nations League en kwartfinale op het EK.
De eerste test wordt die Nations League met interlands tegen Italië, Turkije en Frankrijk. Wie de Nations League niet belangrijk acht, is niet mee met het huidige voetbal. Het is de enige mogelijkheid om de absolute toplanden hier op bezoek en het Koning Boudewijnstadion vol te krijgen. Daar komen via Uefa nog de tv-rechten bovenop en dat zijn bedragen waar de Belgische voetbalbond slechts van kan dromen bij vriendschappelijke interlands tegen tweederangslanden. Op de koop toe zijn het wedstrijden die belangrijk zijn voor de coëfficiënt, die bepaalt hoe moeilijk de kwalificatie- en groepsfase van een EK of WK wordt.
Heikel
In het kader van de Nations League moet Van Bommel al meteen naar Madrid voor een gesprek met Thibaut Courtois. Onze beste ballenvanger wil een jaartje rust krijgen bij de Rode Duivels en pas weer paraat zijn voor de voorronde van het EK. Een heikel dossier, volgens sommigen, voor de nieuwe bondscoach. Maar dat hoeft het helemaal niet te zijn. Als Thibaut geen zin heeft in de Nations League en meer rust wil, moet hem dat gegund worden. Bovendien bestaat anders de kans dat hij zich om de haverklap met een blessuurtje afmeldt. Het wordt een opportuniteit voor Lammens, Penders of Vandevoordt om zich te tonen en te ontwikkelen. Als een van hen over een jaar even goed is als Courtois, laat je de Madrileen thuis. Als hij nog steeds de allerbeste is, haal je hem er weer bij. Zo simpel kan voetbal zijn.
Lesje geleerd
Sommige mensen vonden dat ik behoorlijk streng was voor Van Bommel bij zijn aanstelling. Ja, ik behoor nu eenmaal tot de generatie die nog kritische sportjournalistiek beoefende en spindokters afhoudt. Alles wat u tijdens het WK hier kon lezen, verscheen al een paar jaar eerder op dewitteduivel.com. Van Henk Mees, na het ontslag van Van Bommel bij PSV, of van mij, na zijn vertrek bij de Great Old.
De voetbalbond kent de kritiek, die in hoofdzake neerkomt op ‘eerder lui’ en ‘alles beter weten’ (dan specialisten zoals data-analisten en zelfs dokters). Wat het eerste punt betreft gaat men ervan uit dat een nationale ploeg minder veeleisend is dan een clubelftal. Wat het tweede facet betreft denkt men dat hij zijn lesje wel zal geleerd hebben.
Toen Van Bommel drie seizoenen terug vertrok op de Bosuil dacht hij dat de Europese topclubs zouden staan te dringen om hem binnen te halen. Dat bleek niet het geval. Allerlei namen van topclubs doen nog altijd de ronde, maar twee weken terug noemde de nieuwe bondscoach in een interview in de NRC zelf namen: Pisa en Parma, niet meteen de clubs waar hij van droomde.
Streng
België wordt misschien de laatste kans voor de Nederlander, die boven de Moerdijk na zijn dramatisch tweede seizoen in Eindhoven veel bruggen heeft verbrand. De Rode Duivels bewezen in Amerika dat er potentieel in de groep zit en het is aan Van Bommel om dat eruit te halen. Belangrijk, misschien het allerbelangrijkste, is dat hij net als Rudi Garcia (remember Senegal) een coach is die het geluk vaak aan zijn kant heeft. Denk maar aan de slotspeeldag van het seizoen 2022-2023 toen Antwerp de titel pakte omdat het uitgetelde Club Brugge won bij Union en Toby Alderweireld in de aboslute slotfase met een wonderlijk doelpunt uitpakte, nadat Racing Genk eerder in de partij niet de strafschop kreeg waar het recht op had. In ieder geval zullen we hier de nieuwe bondscoach, zoals al zijn voorgangers, streng maar rechtvaardig beoordelen op zijn prestaties.
