Geboren-10 september 1951
Nationaliteit-Belg
Positie: verdediger
Clubs
1969-1986:SV Waregem
Trofeeēn
Beker van Belgiě: 1974
Interlands: 35
|
|
Den Essevee: zeventien seizoenen en exact 421 officiële wedstrijden lang. Tussen 1969 en 1986, van zijn achttiende tot zijn 35ste levensjaar, was Luc Millecamps de immer baardige centrale verdediger van de rood-witten uit Zuid-West-Vlaanderen. Hij leek ‘woest’, maar eigenlijk was hij zachtaardig van inborst. Hij haalde zelden de botte bijl boven, omdat hij die niet nodig had. En toch boezemde hij de spitsen van de tegenstander angst in. Omdat ze wisten dat hij bijzonder moeilijk te passeren viel, vooral dankzij zijn inzicht omtrent de juiste positie.
In normale omstandigheden zou men hem uitroepen totMister Essevee, maar zijn net elf maanden oudere broer Marc voetbalde nog drie seizoenen langer dan hij in het eerste elftal. En toch leek hij lange tijd niet uit de schaduw van de spreekwoordelike kerktoren te raken. Na een inlooptijd van twee middelmatige jaren gebeurde in 1972 het onvermijdelijke. De eerste grote generatie van Essevee rond Prudent Bettens was te oud geworden, met degradatie tot gevolg. Waregem ‘vernederlandste’ de club en trok de vernieuwende en humane coach Hans Croon aan en de spitsen Aad Koudijzer en Nico Veeken.
Croon leerde Luc Millecamps de beginselen van het moderne voet-bal aan. De verdediger noemde hem later zelf ‘de allerbeste trainer waar ik ooit mee heb samengewerkt’. Croon was zijn tijd ver vooruit. Hij kieperde de vele looptrainingen, die toen standaard waren, overboord. Hij zorgde voor korte inspanningstrainingen, gekoppeld aan techniek. Dat was revolutionair in die tijd.
Croon maakte van hem een vaste waarde. Hij zou van dan af zijn plaats niet meer verliezen. Waregem raasde door tweede afdeling en veroverde haar verloren positie onmiddellijk terug. Een probleemloos seizoen volgde, maar er werd gestunt in de Beker van Belgi¿. In de zestiende finale schakelde Essevee uittredend landskampioen én streekrivaal Club Brugge uit met een spectaculaire zege. In de finale tegen tweedeklasser SK Tongeren was men na 21 minuten verrassend op achtervolgen aangewezen, maar nog voor de pauzewezen de bordjes 3-1. Waregem versloeg de Limburgse opponent met 4-1 en de Cup verhuisde voor het eerst naar het Regenboogstadion.
De volgende seizoenen piekten de rood-witten in de competitie naar de vijfde en zesde plaats. Toch bleef Waregem een ploeg die slechts zelden voor een uitschieter zorgde en het leek erop dat Luc Millecamps – die zijn hele loopbaan combineerde met een job bij sponsor Bekaert – rustig zou uitbollen. Dat veranderde in september 1979.
Bondscoach Guy Thys trommelde hem compleet onverwacht op als vervanger van de zieke Marc Baecke. Voor een eerste selectie bij de nationale ploeg. Hij zou er niet meer uit verdwijnen gedurende drie seizoenen en 35 interlands. Nog meer: van dan af ‘stond’ de Belgische verdediging er. Hij lag mee aan de basis van een uitstekend parcours en neutraliseerde de spitsen van Portugal, Schotland, Engeland, Spanje en Italiě. Enkel in de finale van het EK 1980 moest hij in Horst Hrubesch twee keer zijn meerdere erkennen. Millecamps vormde een uitstekend partnerschap met de voetballende libero Walter Meeuws. Hij leverde de ballen in en Meeuws zette de patronen op.
In de openingsmatch van de Mundial 1982 tegen uittredend wereldkampioen Argentinië leverde hij voor 100.000 kijkers in het Camp Noustadion van Barcelona zijn ‘masterclass’ verdedigen. Hij hiield, samen met het perfecte zonespel van het elftal, Diego Armando Maradona uit de wedstrijd en België won met 1-O. Hij stopte daarna als Rode Duivel en hielp coach Haesaert een nieuw elftal uitbouwen bij Essevee. Hij accepteerde een rol in de schaduw, maar trad er nog één keer uit. In de kwartfinale van de UEFA Cup haalde Haesaert hem na 119 minuten van de bank om een strafschop om te zetten tegen Hajduk Split. Hij deed het zonder morren.
