Van wielrenner tot friturist
Wilfried Wesemael was een plichtbewuste helper. Vrijwel heel zijn carrière cijferde hij zich weg voor zijn kopman. Wesemael overleed op 76-jarige leeftijd in Lebbeke.
Eigenlijk maakte Wilfried Wesemael pas goed carrière nadat hij de fiets op stal had gezet. Hij runde in Aalst een frituur die in 2003 werd uitgeroepen tot de beste van België. Zo behaalde Wesemael zijn grootste overwinning, twintig jaar nadat hij gestopt was.
Als jonge renner presteerde Wilfried Wesemael uitstekend op de baan. Hij pakte als amateur vijf nationale titels in verschillende disciplines. Als wegrenner ambieerde hij het kopmanschap echter absoluut niet. Ook al won hij in 1974 als neoprof Kuurne-Brussel-Kuurne nadat hij de dag voordien in de Omloop ten val was gekomen. Geen mens die toen wist wie hij was.
Om het leiderschap van een ploeg op te eisen was Wesemael te bescheiden, te vriendelijk. Als hij al eens won, dan genoot hij. Maar als dat niet gebeurde, dan was het ook goed. Af en toe liet hij zich vooraan opmerken in een klassieker. Zoals in 1977, toen hij derde werd in Milaan-Sanremo. Na zijn latere kopman Jan Raas en na Roger De Vlaeminck. Hij won, op vijf seconden van de winnaar, de spurt van het peloton voor Rik Van Linden en Freddy Maertens.
Waardering van Jan Raas
Wildried Weseael beschouwde zichzelf absoluut niet als een rasspurter. Toch won hij in 1975 een massaspurt in de Ronde van Spanje en hij behaalde in 1979 ook een ritzege in de Dauphiné Libéré. Zijn beste periode beleefde Wesemael bij het memorabele Raleigh, waar hij de secondant werd van Raas. Die apprecieerde zijn werk enorm. Dat bleek in de Ronde van Zwitserland 1979, toen na een paar dagen drie renners van de ploeg het klassement aanvoerden: Henk Lubberding, Gerrie Knetemann en Wilfried Wesemael, die net voordien tweede was geworden in de Ronde van Luxemburg.
Sportdirecteur Peter Post besloot de kaart van Knetemann te trekken en daar zouden de anderen zich moeten bij neerleggen. Dat liet hij luid en duidelijk horen. Maar Jan Raas was hiermee niet akkoord. Hij herinnerde Post aan diens eigen stelregel: ook knechten moesten kunnen winnen. De grote goeroe van Raleigh, die normaal nooit tegenspraak duldde, veranderde zowaar van mening. Dat een veeleisend iemand als Raas het zo voor Wesemael opnam, zegt veel over de kwaliteiten van de Oost-Vlaming.
Iconische frituur
Zo won Wilfried Wesemael de Ronde van Zwitserland, de mooiste zege uit zijn carrière. Hij hield van korte rittenkoersen, veel meer dan van eendagswedstrijden. Na die zege in de Ronde van Zwitserland reed hij de Tour, bereid om zich meer dan ooit op te offeren. Maar Wesemael viel in de derde rit; hij brak zijn enkel, er werd een zenuw geraakt in zijn rug, zijn been zwol op. Wesemael moest opgeven.
Het begin van het einde. Wesemael reed nog tweeënhalf jaar door en beëindigde zijn carrière bij Safir. Na negen jaar als prof. Hij opende een frituur. Eerst in Gijzegem, later in zijn geboortestad Aalst. Daar werd WilFrit een iconische frituur. Op 70-jarige leeftijd trok Wesemael er de stekker uit. Hij gaf de fakkel door aan een personeelslid
