Maandag 2 november rond acht uur ‘s morgens overleed Jesus de Miguel in het Nuestra Senora de Candelaria University Hospital in Santa Cruz. De spits van Tenerife bezweek de ochtend nadat hij door FC Andorra-doelman Jesus Owono was geramd. Een botsing met een zeldzaam dodelijke afloop, maar dat mag geen reden zijn voor de arbitrage om – over de hele lijn – niet veel strenger op te treden. Het zou bovendien miljoenen opleveren aan de gemeenschap.
Laat me beginnen met te zeggen dat de arbitrage nooit beter is geweest. Ook in ons land. Waarmee ik niet beweer dat Vital Loraux, Fred Delcourt, Alexis Ponnet, Frans Van den Wyngaert of Frank De Bleeckere geen betere refs waren dan onze huidige lichting toprefs. Nu is er echter de hulp van de VAR en een reglement dat voetballers veel beter beschermt en schurken bestraft. Vooral in de jaren ’80 van vorige eeuw leken aanvallers vogelvrij verklaard.
Desondanks wordt er nog veel te veel toegelaten. Dat Jesus Owono met de knie vooruit naar de bal stormde, is een overblijfsel van vroeger. Toen (en mogelijk nu nog) werd doelmannen geleerd met de knie vooruit naar een bal te springen. Om zichzelf te beschermen tegen de aanstormende spits. Dat was toen vroeger ook nodig.
Roekeloos
Ondanks strengere regels wordt er nog altijd te veel toegelaten op de velden. Met af en toe een dodelijke afloop voor gevolg. Volgens The Times werden er vorig jaar vier doden geteld op de Britse voetbalvelden. Of door een botsing met een tegenstander of door de betonnen afsluiting rond het veld. De dood van een zekere Billy Vigar van Chichester City in de Isthmian League deed de voetbalbond in actie schieten. De regelgeving voor afsluitingen van velden werd aangescherpt.
Ook op het veld moet er scherper opgetreden worden bij roekeloze acties die de fysieke integriteit van de tegenstander in gevaar kunnen brengen. Wat op het hoogste niveau gebeurt, heeft immers consequenties voor het hele voetbalbestel. De laksheid van te veel scheidsrechters kost een fortuin aan blessurebehandelingen aan de maatschappij. Dan hebben we het nog niet over mogelijk werkverlet.
De belhamels op voetbalnoppen aanpakken, zou zelfs meer kunnen opleveren dan de 70 miljoen aan belastingvoordelen voor het profvoetbal. Wellicht zelfs voldoende geld om oudjes (zoals Roland Duchâtelet en ik) nog even in leven te houden.
