De Tour staat bol van de memorabele verhalen. Elke dag brengt De Witte Duivel een anekdote uit de rijke geschiedenis, letterlijk uit de buik van de Tour. Al dan niet gerelateerd aan de etappe van de dag.
Woensdag 22 juli, Chambéry-Voiron, 174,7 kilometer
DE HOOFDREDACTEUR DIE FREDDY MAERTENS TERUGBRACHT
Een overgangsrit, een nieuwe kans voor sprinters. Opvallend in deze Tour is dat sportdirecteurs van toprenners slechts sporadisch aan het woord komen. Wie zet de lijnen uit in de ploeg van Tadej Pogacar? Wie deelt de instructies uit in het team van Jonas Vingegaard? En wie trekt bij Red Bull – BORA – hansgrohe aan de touwtjes? Meer en meer beslissen kopmannen zelf.
Dat deed Eddy Merckx vroeger eigenlijk ook. Nochtans werkte hij een tijdje met Lomme Driessens, die zichzelf als de koning van de sportdirecteurs beschouwde. Naast Merckx had hij ook Fausto Coppi en Rik Van Looy onder zijn hoede. En Freddy Maertens. Die had in de Tour van 1976 een tijdrit met zoveel overmacht gewonnen dat Tourbaas Jacques Goddet kwam kijken of er geen motor in zijn fiets stak. Later tuimelde Maertens door financiële problemen in een poel van ellende.
Tot hij in 1981 in de Tour een spectaculaire comeback vierde. Maar eerst veel obstakels diende op te ruimen. Maertens was een geregelde bezoeker van het Brusselse restaurant Oud Berchem dat werd opengehouden door Karel Vander Mijnsbrugge, de hoofdredacteur van het toenmalige weekblad Sport 80. Maertens reed voor de ploeg van Boule d’Or, maar omdat de naam van een tabaksfabrikant tijdens de Tour niet op een wielertrui mocht prijken, klopte Driessens aan bij Vander Mijnsbrugge met de vraag of Sport 80 niet als sponsor wilde fungeren. Die ging akkoord op één voorwaarde: dat Freddy Maertens aan de start kwam. Daar kon Driessens niet mee lachen, want Maertens had nog geen platte prijs gereden en bovendien werden hem ook thuis de oren van het lijf gezaagd, omdat zijn vrouw Maria ook constant pleitte voor een Tourselectie van Freddy.
Maar Driessens had geen keuze. Freddy Maertens won in die Tour vijf ritten en de groene trui. En op het podium in Parijs sprak Driessens met gladgestreken gezicht: “Ik heb altijd gezegd dat ik Maertens zou terugbrengen.” Een paar weken na de Tour werd de West-Vlaming wereldkampioen.
