Wordt Cristiano Ronaldo alsnog hét icoon van World Cup 2026?

Een dagelijkse serie van 31 afleveringen…Iconen van het WK Voetbal 1920-2026 uit het gelijknamige boek. Te beginnen met Cristiano Ronaldo.

Portugal – Frankrijk 0-1, halve finale Weltmeisterschaft 2006 Duitsland, 5 juli 2006, Allianz Arena München

Cristiano Ronaldo. CR7. Won ongeveer elk denkbare trofee in het topvoetbal. Behalve de belangrijkste: de wereldbeker! Die ontbreekt op zijn palmares om in de rij van de allergrootste helden uit de geschiedenis plaats te nemen: Andrade, Pelé, Beckenbauer, Maradona, Iniesta, Messi… Het is een bijzonder verschijnsel: hij zal deelnemen aan zijn zesde World Cup, maar hij drukte nooit zijn stempel op het toernooi. In tegenstelling tot bij de Europese Kampioenschappen of de Nations League. In 2006 greep Portugal net naast het brons, een meer dan behoorlijke prestatie maar de jonge Cristiano maakte het verschil nog niet. De mislukte missie van het verlies tegen Frankrijk in de halve finale bleef hem achtervolgen. In 2010, 2014 en 2018 presteerde het ondermaats: uitgeschakeld in respectievelijk achtste finale, eerste ronde, achtste finale. In 2022 leek het toch te lukken na het 6-1 spektakel tegen Zwitserland in de achtste finale, maar toen scoorde hij niet. Zijn doelloos optreden beperkte zich tot een invalbeurt van een dik kwartier. Tegen ieders verwachting knikkerde Marokko Portugal eruit in de kwartfinale en diende hij zich alweer tevreden te stellen met een invalbeurt. In meer dan veertig minuten lukte het hem niet om de 1-0 achterstand om te draaien. Het sprookje van de wereldbeker draaide uit op een nachtmerrie voor hem. Het leek na Qatar 2022 ook wel het einde van het verhaal.

Niemand geloofde in zijn aanwezigheid op de volgende editie: een 41-jarige in de fleur van zijn voetballeven? Zelfs de hevigste CR7-fan achtte dit niet voor mogelijk. Nuchtere en neutrale internationale voetbalwaarnemers evenmin. Tot in de zomer van 2025. Tijdens de eindronde van de Nations League 2025 bracht hij Portugal vanuit een verloren positie voorbij thuisland Duitsland in de halve finale en langszij favoriet Spanje in de finale. Portugal versloeg La Roja na strafschoppen. A Selecao das Quinas pakte daarmee een derde internationale trofee in een tijdspanne van acht seizoenen: EK 2016, Nations League 2019 en 2024. Cristiano Ronaldo voltooide zijn eigen evolutie én metamorfose. Eerst gedroeg hij zich als een individualistische buitenspeler bij Manchester United (2003-2009): het zogenaamde stepover-winger-wonder. Dan groeide hij uit tot duurste, meest bewonderde en compleetste spits van de wereld bij Real Madrid (2009-2018). Zij het met een narcistische beperking: CR7 leek verliefd op het eigen spiegelbeeld en bekommerde zich zelfzuchtig om het eigen succes in de weg naar de eeuwige roem. Bij Portugal vervelde hij langzaam van onbereikbare wereldster tot bescheiden ploegspeler, volwassen aanvoerder en aanmoedigende mentor voor de jongeren. Het daagde hem dat teamspirit belangrijker is dan de jacht op individuele records. Vandaag is hij de morele leider die de aanstormende talenten tempert én inspireert. En precies daar ligt zijn kracht om alsnog te schitteren op een wereldbekertoernooi. Want succes met zijn land ligt hem zeer na aan het hart. Ondanks al zijn prijzen met Manchester United, Real Madrid noemde hij de eindzege met Portugal op het EK 2016 in en tegen Frankrijk het mooiste moment van zijn loopbaan. Zijn niet te stillen motivatie om ten koste van alles de allerbeste te zijn komt voort uit zijn eenzame lijdensweg. Familiale problemen eisten al vroeg hun tol. Hij verloor op jonge leeftijd zijn vader, met wie hij een hechte band had, aan de gevolgen van een alcoholverslaving. Enkele jaren later sloeg bij zijn oudere broer Hugo de drugduivel toe. De zestienjarige Cristiano – intussen profspeler bij Sporting Lissabon – nam van dan af alle kosten van de peperdure behandeling op zich. Na zijn transfer van Manchester United – waar hij onder de hoede van zijn ‘tweede vader’ Sir Alex Ferguson in 2008 zijn eerste Ballon d’Or én Champions League won – naar Real Madrid werd hij zijne hoogheid-heiligheid CR7. Hij kreeg een koninklijke status aangemeten, zijn populariteit reikte tot in de kleinste uithoeken van de wereld. En toch…onderging hij op zijn 32 ste levensjaar nog een persoonlijke omwenteling. Die dankte hij aan zijn coach Zinédine Zidane. Hij overtuigde hem van het belang van ‘rust’ en ‘rotatie’ zodat hij kon pieken in de ultieme fase van het seizoen. Voor het eerst in zijn voetballeven leerde hij zijn persoonlijk belang opzij te zetten. Hij eiste niet langer dat hij op elk moment van de match alle aandacht kreeg van pers, publiek én ploegmaats. Hij aanvaardde een plaats in de luwte. Om vervolgens te schitteren tijdens de eindfase van de Champions League: goud in 2016, 2017 en 2018. En nog vier keer de Ballon d’Or te veroveren. Zijn eerzucht viel echter niet te stillen en hij concentreerde zich op de verbetering van zowel lichaam als techniek. In soepele tweebenigheid valt hij nog steeds niet te overtreffen. En ondanks zijn ranke torso heeft de ‘magische zeven’ voldoende spier- en kopbalkracht om zelfs potige duels in de zestien te winnen. Zijn belangrijkste kwaliteit ligt eigenlijk in het gegeven dat hij zelf niet weet wat voor hij speler hij wil zijn. Niemand kent zijn favoriete positie. Hij is geen traditionele vleugelspeler, maar evenmin een klassieke spits. En hoewel hij soms in de ruimte tussen aanval en middenveld opereert, past het etiket van de ‘tien’ evenmin bij hem. Hij is de trotse eigenaar van een niet te imiteren insnijdend uitstapje en van een ouderwetse dribbel over de flank. Zowel een typische rechtsbuitenspeler als een inkomende scorende spits, als een improviserende spelmaker. Hij valt niet vast te pinnen op één positie en blijft daarom tot vandaag ongrijpbaar voor elke versmachtende tactische variant. Met de innerlijke, geestelijke rijpheid die hem blijkbaar overviel bij zijn veertigste verjaardag moet hij in staat worden geacht om het onbereikbare alsnog te realiseren. Wordt hij hét icoon van de World Cup 2026? CR7. Cristiano Ronaldo.