woensdag, juni 3

Geen fata morgana

Pinterest LinkedIn Tumblr +

De Rode Duivels zijn de WK-voorbereiding begonnen met een fraaie 0-2 overwinning in Kroatië. Al te veel conclusies moeten daar niet uit getrokken worden, maar Rudi Garcia zal toch bijzonder tevreden zijn. De meest positieve vaststelling was dat de selectie in de breedte sterker blijkt dan gedacht. De sfeer lijkt ook bijzonder goed en dat is belangrijk bij de start van het langste WK uit de geschiedenis. En o ja, Romelu Lukaku zou nog een rol van betekenis kunnen spelen in Amerika. Donald, here we come.

De eerste beelden uit Rijeka vielen me wat tegen. Toen ik daar in 1978 met SK Beveren was, stond die tribune aan de overkant er nog niet. Je had dus een riant uitzicht op de Middellandse zee en af en toe verdween de bal in het water. Tweede vaststelling: Kroatië is nog steeds een degelijke ploeg, maar is toch een beetje een ‘ouwemannetjesploeg’ geworden. De halve finales gaan ze niet halen in de States.

Dat neemt niets weg van het knappe resultaat van de Duivels. Het kan alleen het ontzag bij de tegenstanders uit de groepsfase – Egypte, Iran, Nieuw-Zeeland – doen groeien en dat is zeker geen nadeel. Maar een goede uitslag in een oefenmatch betekent tegelijk ook niets. Het komt er nu in eerste instantie op aan om zaterdag tegen Tunesië even goed te doen en het goede gevoel vast te houden tijdens de lange vlucht naar Seattle.

Rudi Garcia gebruikte deze partij om de moeilijkere matchen op het WK voor te bereiden. Zaterdag zal hij wel naar de gebruikelijke 4-3-3 terugschakelen. Ik ben geen voorstander van drie of – god beware ons – vijf verdedigers, maar je hebt dat systeem best toch al eens uitgeprobeerd. Je weet maar nooit waar het goed voor is.

Lik op stuk

Garcia begon zonder jongens uit de eigen competitie en dat kon niet echt verbazen als je de play-offs van nabij gevolgd hebt. Al moet ik er meteen aan toevoegen dat de Duivels een nieuwe impuls kregen toen de drie Bruggelingen op de mat kwamen. Vooral Hans Vanaken viel op. De kans dat hij samen met Kevin De Bruyne zal spelen, lijkt me echter klein. Tenzij tegen Nieuw-Zeeland of Iran. Vanaken en De Bruyne gaan mekaar vaak afwisselen en het is onzeker of KDB altijd diegene zal zijn die zal starten.

Thibaut Courtois toonde alvast dat hij weer op topniveau was, ook al is hij pas terug uit blessure. Die ene klasse-redding kan straks het verschil maken tussen een mislukt of een geslaagd toernooi.

Het meest positieve van de avond leek me dat de selectie in de breedte sterker oogde dan verwacht. Wie – zoals die bekende econoom die meent ook een mening te moeten hebben over voetbal – van oordeel was dat sommige jongens geselecteerd waren omdat ze in de Franse competitie spelen, kreeg meteen lik op stuk. Nathan Ngoy was misschien wel de beste man op het veld en dat op een positie waar we absoluut geen weelde hebben. Bovendien bleek hij een aardige jongen die uitstekend Nederlands spreekt.

Bakovens

Ook Fernandez-Pardo, nog een knaap uit de Ligue Un, bleek ook al een aanwinst. Een brede kern zal belangrijk zijn in de Amerikaanse bakovens. Ja, plots ziet het er allemaal wat vrolijker uit. En dan kregen we ook nog het signaal dat Romelu Lukaku, ook al is hij nog helemaal niet topfit, een rol van betekenis kan spelen.

Neen, zoveel positieve signalen hadden we niet verwacht. Nu maar hopen dat het zaterdag en vooral in Amerika geen fata morgana blijkt te zijn.

 

Share.

About Author

François Colin (1948) was achtereenvolgens rubriekleider voetbal en chef-sport van Het Nieuwsblad en senior writer van De Standaard. Na zijn pensioen in 2014 was hij tot 2021 columnist van SportVoetbalmagazine. Hij bracht verslag uit van twee Olympische Spelen, tien EK's en negen WK's voetbal en was aanwezig bij ruim driehonderd interlands van de Rode Duivels. Hij is auteur of co-auteur van een vijftiental boeken over de mooiste sport op aarde.

Leave A Reply