Ja, als je je jarenlang hebt uitgesloofd om het WK Qatar geboycot of verplaatst te krijgen, dan voelt de sinds kort vrij massale oproep om het WK 2026 te boycotten toch een beetje wrang aan. Hoe terecht ook en hoezeer ook ik de, hoogstwaarschijnlijk ijdele, hoop koester dat er een boycot komt. IJdele hoop, omdat de macht van het geld en vooral ook het lak aan moraliteit van de doorsnee voetbalsupporter veelkans een noemenswaardige boycot zullen voorkomen.
Let maar op: na de eerste oproepen en adhesiebetuigingen zullen de ‘liefhebbers’, maar ook journalisten en media, zich gaan roeren en ons overladen met drogredeneringen, whataboutismen en kutsmoesjes. In ons verzet tegen het WK Qatar hadden we bingokaarten vol met deze uitvluchten en dat zal nu niet anders zijn, naarmate het WK nadert.
Dat deze boycot-oproep kennelijk meer aanslaat bij het publiek en de media komt natuurlijk door de wereldwijde focus op Amerika en Trump in het bijzonder. Deze oproep is vooral (geo)politiek gefundeerd en op de abjecte persoonlijkheid van Trump en zijn verwerpelijke vazallen gericht. Het heeft eigenlijk niks te maken met de evenzo zeer verwerpelijke staat van het hedendaagse voetbal en die van de FIFA, met aan het hoofd de ‘Trump’ onder de voetbalpresidenten, Infantino. Inzake Qatar ging het toch vooral over het feit dat het voetbal werd misbruikt voor een WK waarvoor rechtstreeks duizenden doden vielen, al tijdens de bouw van de stadions. Voeg daarbij de vertrouwde corruptie rondom de toewijzing, en dan ook nog de mensenrechtenschendingen en moderne slavernij in Qatar. Er zijn feestjes voor minder afgeblazen.
Nee, ik wil er absoluut geen wedstrijd van maken welke boycot de meest gewenste is. Wat mij betreft worden alle toekomstige WK’s geboycot, zolang de Infantino’s hun megalomane scepter zwaaien. Dus hierbij ook mijn oproep: (blijf) weg (van) met het WK 2026, zeker waar het plaatsvindt in Amerika! Ik huiver nu al bij de aanblik van een triomferende Trump die de wereldbeker uitreikt…
Waar ik echter ook bang voor ben, is dat het edele voetbalspel voor de zoveelste keer wordt ingezet en misbruikt om onrecht te bestrijden, maar dat (de verloedering van) de sport zelf buiten schot (..) blijft. En dat de verantwoordelijken, waaronder ook de nationale bonden, gemene zaken blijven doen met schurkenstaten en potentaten, die sportswashing en soft power tot kunst hebben verheven.
Tijdens het min of meer vergeefse protest tegen het WK Qatar heb ik geleerd dat helaas heel veel zelfbenoemde voetballiefhebbers, waaronder ook het merendeel van het sportjournaille en van de media, niet bereid is om hier daadwerkelijk tegen in het verzet te komen. Men bekent en erkent dat het faliekant de verkeerde kant opgaat, maar dit mag niet ten koste gaan van hun kijkplezier, snoepreisjes, deel uitmaken van ‘het wereldje’ en de daaruit voortvloeiende privileges. En om dit voor zichzelf te verzachten – en voor anderen te verklaren – wringt men zich in allerlei bochten om hun passiviteit te rechtvaardigen. Waarbij dus de Trumps en Infantino’s van deze wereld garen spinnen.
Zolang we zelf ons eigen geweten en gezonde verstand boycotten, zal elke oproep tot welke boycot dan ook tot mislukken gedoemd zijn.
Hein Meurs,
Eindhoven
