‘Voetbalcommentaar’, heet het nieuwste boek van Stefan Van Loock. We bieden u graag een uittreksel uit dat boek aan. Van Loock werkte jarenlang voor radio en televisie, eerst voor de BRT (VRT) en nadien voor VTM. Vorig jaar stopte hij als perschef van de Rode Duivels en ging met pensioen. Van Loock stond ook aan de wieg van dewitteduivel.com.
Veel leesplezier met ‘Voetbalcommentaar’
Het zaadje is geplant
Woensdagavond 7 november 1973. Ik ben twaalf en zit in de kamer die ik deel met mijn broer. Tijd om de boeken toe te slaan. Er is nog weinig live voetbal op de televisie, maar gelukkig biedt de radio soelaas. Een hele avond Europees voetbal met twee Belgische clubs: RWDM moet in de UEFA-cup thuis tegen het Portugese Vitoria Setúbal een 1-0-achterstand ophalen en in de Europabeker voor Landskampioenen verdedigt Club Brugge in Basel een 2-1-voorsprong. Vroeger op de dag had Standard zich al voorbij het Roemeense Universitatea Craiova geknokt.
Het zou een even zinderende als dramatische avond worden. Zo’n avond die je nooit meer vergeet. Die aan je ribben blijft kleven en het leven een bepalende richting uitstuurt. Terwijl de rest van de familie in de salon naar tv kijkt, word ik besmet door een microbe die mij niet meer zal loslaten. Ik raak in een soorttrance. Van acht tot tien zit ik onafgebroken aan de radio gekluisterd. Ik hoor de wedstrijden niet alleen, ik zíé ze ook voor mij. Dat is de magie van de radio.
Vandaag kijken we meer dan we luisteren. In de vorige eeuw wist je vaak pas kort voor de aftrap of een wedstrijd al dan niet rechtstreeks werd uitgezonden. Tijdens de bekerfinale van 1977 tussen Club Brugge en Anderlecht lag ik languit in bad met de transistorradio net buiten handbereik. Maar toen ik bij de rust toch de tv aanzette – je weet maar nooit – was die match gewoon live op de televisie. Totaal onaangekondigd. Zoiets gebeurde doorgaans alleen als het stadion uitverkocht was.
Je kon toen nog op de dag van de wedstrijd tickets kopen aan het loket, vandaag is dat een rariteit. Soms waren er aanwijzingen. Van onze buurman, beestenmarchand in het slachthuis van Anderlecht (den abattoir), hoorde ik meestal kort na de middag of de Europese match van Anderlecht die avond al dan niet rechtstreeks op tv zou komen. Als hij de zendwagens aan het stadion had zien staan, was dat doorgaans een goed voorteken. Zo niet werd het een avond radio luisteren.
Club Brugge is in Basel net op achterstand gekomen waarna er meteen wordt doorgeschakeld naar Molenbeek, waar RWDM 1-0 is voorgekomen. Terwijl het gejuich van de toeschouwers in het Edmond Machtensstadion wegebt, maakt Brugge in Basel gelijk. De verslaggever in Zwitserland blijft in de ether en we horen hoe het vrijwel meteen 1-2 wordt. Drie minuten later is de stand alweer in evenwicht en wat later wordt het 3-2. Bij de rust zijn de Belgische clubs zijn virtueel gekwalificeerd, zoals dat heet. Als de stand zo blijft, gaan ze door naar de volgende ronde.
Ik loop naar beneden om een glas water en blijf even hangen bij Beschuldigde sta op, een serie waarin echte rechtszaken worden nagespeeld. Een kijkcijferkanon nog voor die term bestond. Er zijn zelfs nog geen kijkcijfers, en ook geen VTM. Ik ben net op tijd terug boven om te horen hoe Raoul Lambert bij het begin van de tweede helft een strafschop binnentrapt. Daarna is er eindelijk wat tijd voor muziek. Een kwartier lang gebeurt er niets. Op RWDM is het nog altijd 1-0. Maar om twintig over negen acht de dan nog onbekende Ottmar Hitzfeld bij Basel zijn moment gekomen. Van op elf meter brengt hij zijn ploeg 4-3 voor. Nog altijd geen man overboord voor Club Brugge. Ik ben tegelijk nerveus, door het scoreverloop, en enthousiast omdat het zo’n boeiende uitzending is. Lang houdt de voorsprong van Basel niet stand. De verslaggever in Zwitserland eist andermaal zijn plaats op in de ether wanneer Raoul Lambert Club Brugge langszij brengt. Vervolgens ziet hij hoe Hitzfeld zijn tweede van de avond scoort: 5-4. Maar over de twee wedstrijden is Club dankzij het aantal doelpunten buitenshuis (die toen bij gelijke stand dubbel telden) nog altijd gekwalificeerd.
Dan gaat het weer terug naar Molenbeek, waar RWDM de voorsprong verdubbelt. 2-0, dat ziet er goed uit. Maar ik blijf waakzaam. Nog drie minuten. We moeten dringend naar Basel. De commentator kan het Zwitserse gejuich niet overstemmen en dat voorspelt niet veel goeds. Hitzfeld heeft zonet een derde keer gescoord: 6-4 en Club Brugge is uitgeschakeld. Ook in Molenbeek loopt de match op zijn einde. En zeg dat het niet waar is! De Portugezen scoren een minuut voor tijd de 2-1. Ook RWDM bekert niet verder. Een opdoffer. Mijn hart bonst nog minutenlang na.
Maar het zaadje is geplant.
