Bij aanvang van het vorige decennium waren United en City, allebei uit Manchester, de twee beste clubs van Engeland en behoorden zelfs tot de Europese top. Dertien jaar later staan de Red Devils net boven de degradatiestreep en riskeren de Citizens een aantal reeksen te zakken. City speelde heel die tijd vals en United veranderde van de best geleide club van Engeland in een financiële en sportieve puinhoop.
City kan alleen wachten op de sancties die de Premier League oplegt voor de jarenlange financiële malversaties. United staat er niet veel beter voor. De problemen op Old Trafford begonnen al lang voor 2013. Om precies te zijn in 2005, toen de club in handen viel van Malcolm Glazer – ook eigenaar van de American football club Tampa Bay Buccaneers.
United was zowat de enige Europese topclub die nooit rode cijfers had gekend. Daar wist de Amerikaan wel raad mee. Hij nam Man U over door 500 miljoen pond (zo’n 600 miljoen euro) te lenen en de lening op naam van de club te zetten. Manchester United betaalde haar eigen overname! Aanvankelijk had de situatie geen sportieve gevolgen, ondanks een aantal vreemde beslissingen. In 2009 werd Cristiano Ronaldo voor 100 miljoen euro verkocht aan Real Madrid en werd afgelost door Antonio Valencia, Gabriel Obertan en Michael Owen, wiens beste jaren voorbij waren.
Sir Alex Ferguson verrichtte echter wonderen met een verouderde selectie. United won de Premier League in 2007, 2008, 2009, 2011 en 2013 en de Champions League en de Fifa Club World Cup in 2008.
In 2013 ging niet alleen Sir Alex (op dat moment 72) met pensioen, maar stopte ook algemeen directeur David Gill. Ferguson had gedurende 26 jaar de touwtjes in de kleedkamer strak in de handen gehouden, Gill waakte over de kassa. Na hen werden te veel trainers ontslagen, hoewel sommigen hun C4 nog eerder hadden moeten krijgen. David Moyes, Louis van Gaal, José Mourinho, Ole Gunnar Solskjaer, Eric ten Hag, Ruben Amorim en David Carrick volgden elkaar op. De trofeeënoogst beperkte zich tot een Uefacup met Mourinho en een Engelse beker met Ten Hag.
Terwijl sjeik Mansour honderden miljoenen in ‘de luidruchtige buur’, zoals Sir Alex City noemde, pompte, haalde de familie Glazer enkele honderden miljoenen uit de stadsgenoot. De dood van Malcolm Glazer maakte alles alleen maar erger. Zijn zes kinderen waren eigenlijk alleen in geld geïnteresseerd.
Lukaku
De club kreeg desondanks ruimte om flink wat centen te spenderen op de transfermarkt, maar de leiding kwam in handen van ene Ed Woodward, een financiële expert. Hij lokte een stoet aan mislukkingen naar Old Trafford en moest ze voor veel minder geld weer laten gaan. Een greep uit ‘de aanwinsten’: Antony, Alexis Sanchez, André Onana, Paul Pogba, Donny van de Beek, Morgan Schneiderlin, Bastian Schweinsteiger, Eric Bailly, Romelu Lukaku, Fred.
Zo’n drie jaar geleden verkochten de Glazers bijna dertig procent van de aandelen aan Sir Jim Ratcliffe, geboren in Manchester en een van de allerrijkste Britten, voor maar liefst 1,5 miljard euro. Ratcliffe is eigenaar van Ineos, bekend van de Antwerpse haven) en ook eigenaar van een wielerploeg. Als minderheidsaandeelhouder kreeg Sir Jim de bevoegdheid over het sportieve beleid. Dat interesseerde de Glazers toch geen zak.
Sir Jim is al zijn hele leven supporter van United. De fan-base, een van de grootste ter wereld, vatte weer hoop. Helaas, het ging van kwaad naar erger. Zoals veel rijke mensen denkt Ratcliffe dat hij overal verstand van heeft. Uiteraard dus ook van voetbal. Ten Hag moest opstappen, Ruben Amorim kwam in beeld. De Nederlander zag enkele weken later tot zijn eigen verbazing zijn contract verlengd worden. Hij mocht een paar zomers terug voor 250 miljoen euro aan spelers aantrekken en stond drie maanden later dan toch op straat.
Kwetsbaar
Dan Ashworth, de verantwoordelijke voor het sportieve beleid, sprak Sir Jim tegen en werd aan de deur gezet. Hij was tegen de aanwerving van Ruben Amorim gekant, omdat deze alleen met een spelsysteem (met drie centrale verdedigers) wilde aantreden dat haaks staat op het DNA van de club. In de zomer van 2025 eindigde United vijftiende en iedereen wachtte op het ontslag van de Portugees. Hij mocht blijven … tot januari 2026.
Amorim werd opgevolgd door Michael Carrick. Een ex-coryfee van de club: 464 wedstrijden in het eerste team, vijf Engelse titels gewonnen en drie keer in een finale van de Champions League. Van januari tot het einde van het seizoen pakte geen team meer punten in de Premier League: 39 uit 17 wedstrijden. United eindigde als derde, net na City, en mocht opnieuw naar het kampioenenbal.
Het duurde een eeuwigheid, maar Ratcliffe kon niet anders dan het contract van zijn interim-coach verlengen. Om het vertrek van Casemiro op te vangen, werden maar liefst drie middenvelders aangetrokken: Andrey Santos, Joeri Tielemans en Carlos Baleba. Kostprijs 155 miljoen pond. Voor één positie naast Bruno Fernandes en Kobie Mainoo. Er werd echter geen vervanger aangetrokken voor de al jaren kwetsbare linksachter Luke Shaw en voor de elf maanden onbeschikbare centrale verdediger Mathijs de Ligt.
Beschaving
Acht wedstrijden op rij (in alle competities) kon United dit seizoen niet winnen. Vorige week werd zwaar verloren bij Como (4-1), een Europese debutant op dat niveau. Aanvoerder Bruno Fernandes revolteerde tegen zijn coach. Zondag volgde de complete afgang: 0-3 op Old Trafford tegen Bournemouth, dat zijn paradepaardjes Alex Scott en Eli Kroupi miste. Bruno Fernandes bleef 90 minuten aan de bank gekluisterd.
Het ontslag van Carrick leek onafwendbaar, maar de United-hiërarchie besliste om niets te beslissen. Om vele redenen: er is eigenlijk geen geld voor nog maar eens een trainersontslag en het bestuur heeft geen flauw idee wie dit zou kunnen rechttrekken. Bovendien keerde het publiek zich zondag tegen Sir Jim en zijn slippendragers, niet tegen Carrick. Hij is dan ook een meneer, een toonbeeld van kalmte en beschaving langs de zijlijn. In tegenstelling tot veel vakgenoten.
United trekt dit weekeinde dan ook met de ex-speler naar Chelsea. Weer een aartsmoeilijke opdracht en geen mens die weet hoe het verder moet. Is Carrick de kleedkamer kwijt? Wat met Bruno? Hoe is het tussen die twee kunnen mislopen? Onder zijn landgenoot Amorim werd de Portugees gedegradeerd tot waterdrager. Op de 8 moest hij vooral lopen en meeverdedigen. Hij deed het zonder morren.
Carrick schoof hem terug naar 10: Fernandes brak het assistenrecord van Kevin De Bruyne en werd zowel door spelers als journalisten uitgeroepen tot Speler van het Jaar. Op 8 keerde Kobbie Mainoo terug. Anderhalf jaar nadat hij als prille twintiger de finale van het EK met Engeland had gespeeld. Bij Amorim verkommerde hij in de dug-out. Volgens de laatste berichten zou Mainoo weer fit zijn en de plooien met Bruno gladgestreken.
Kansloos
Hoe dan ook, Jim Ratcliffe weet zich geen raad en probeert tijd te winnen. Misschien komt het plots weer goed met het elftal en anders volgt over een paar weken een nieuwe interlandbreak. Als het toch moet, hét moment om in te grijpen. Antonio Conte prees zichzelf al aan, Eddie Howe en Julian Nagelsmann worden ook genoemd. Zij zijn even kansloos als hun voorgangers als Ratcliffe en co hun beleid niet bijspijkeren.