Het nietige Kaapverdië (tien eilandjes, minder dan 600.000 inwoners) als morele winnaar van het duel tegen regerend wereldkampioen Argentinië. Je kan het bijna verwachten. Dit WK staat bol van de leuke verrassingen. Het spelniveau is onvergelijkbaar met de Champions League, maar iedereen kan weer van iedereen winnen. Dat is pas echt leuk.
Gaan slapen tijdens de rust van Argentinië-Kaapverdië. 1-0 voor Messi, die in de tweede helft de klus wel zal klaren. Niet meteen in slaap geraakt en toch nog eens de tussenstand bekeken: 1-1. Prompt weer naar beneden. Wat een match! Argentinië op 2-1. Weer gaan slapen? Neen, want even later zorgt Cabral met de mooiste goal van dit WK weer voor de gelijkmaker.
Verlengingen. Paniek in de ogen van Messi en zijn syndicaat van schurken op voetbalnoppen. Romero, de ergste van allemaal, zorgt voor de 3-2 eindstand. Drie keer voordien had Filip Joos al volkomen terecht gezegd dat hij een gele kaart verdiende. Het is niet de eerste keer dat zoiets gebeurt. Alsof de voetbalgoden een zwak hebben voor zij die de regels met plezier aan hun laars lappen. Of zijn het gewoon de refs?
Onooglijk
Na de 1/16de finales kunnen nieuwe conclusies getrokken worden. Vijf van de zestien duels hadden verlengingen nodig. Drie keer waren zelfs strafschoppen nodig. Veel wedstrijden kregen pas een winnaar in de toegevoegde tijd. De verschillen zijn veel kleiner dan verwacht. Fifa krijgt wat dat betreft gelijk.
Hoe is het mogelijk dat Argentinië de handen vol heeft met het onooglijke Kaapverdië? Dat Engeland zich geen raad weet met Congo? Dat Brazilië slechts met de hakken over de sloot voorbij Japan geraakt? Dat Duitsland voor joker wordt gezet door Paraguay?
Twee landen steken er bovenuit: Spanje en Frankrijk. Allebei met drie goals verschil gewonnen. Tegen Europese teams. Hier helemaal geen verrassingen dus. De verhoudingen zijn duidelijk en liggen vast. Hadden Oostenrijk en Zweden te veel respect? Of wogen ze, zoals verwacht, te licht? La Roja en Les Bleus: de twee sterkste teams van dit WK.
Moeten we ons ook niet de vraag stellen of veel supersterren niet te hoog worden ingeschat en dan ook veel te veel worden betaald? Ik heb het dan niet over de echte groten, zoals Mbappé, Kane, Olise, Dembélé, Messi of Yamal, maar de categorie spelers daar onder. Jongens die voor zeventig, tachtig of zelfs 130 miljoen euro verpatst worden. Genre Anderson, Lautaro Martinez, Matias Fernandes (niet eens geselecteerd door Portugal), Sandro Tonali (zijn land niet eens aanwezig op het WK). Of moeten we een verklaring zoeken in de overvolle kalender van de spelers van de topploegen? Heel wat onder hen leden een jaar geleden ook al onder de loden Amerikaanse zon in de Club World Championship.
Kakje
Een verklaring kan ook zijn dat nationale teams niet maandenlang minutieus afgesteld kunnen worden zoals de toppers uit de Champions League. Dat ze kwantitatief niet zo sterk zijn als clubs als PSG, Bayern München, Barcelona, Real Madrid, Arsenal en Manchester City. Dat ze minder goede trainers hebben (wat eigenlijk wel vaststaat). Dat de staf niet zo uitgebreid is als bij een topclub, die vaak zelfs iemand in dienst hebben die moet nagaan of de jongens elke dag een gezond kakje maken.
Er zijn heel wat onbetamelijke dingen gebeurd voor en tijdens dit WK, maar bijna iedere match overschouwt Gianni Infantino zijn groen imperium en kijkt hij steeds zelfgenoegzamer toe. Niemand verveelt zich, niemand vraagt zijn geld terug (zoals bij Kate Perry), de prijzen blijven stijgen.
Niet dat Fifa niet blijft blunderen. Gisteravond ontploften de Engelse kranten. De 1/8ste finale van zondag tussen Mexico en Engeland zou zes uur worden vervroegd vanwege onweersdreiging. Ook België-USA werd genoemd. Een woedende Mexicaanse bondscoach eiste inspraak. Hij vindt dat hij nog niet genoeg bevoordeeld is. De partij wordt in Mexico City gespeeld. Op 2240 meter hoogte. Geen te groot probleem als beide ploegen daar op voorbereid zijn, maar je reinste competitievervalsing als de ene ploeg daar al wekenlang vertoeft en de andere een paar dagen voordien arriveert. Vijf uur duurde het vooraleer Fifa klaarheid creëerde: de aanvangsuren blijven behouden.
Mariachi
De Engelsen vrezen bovendien dat al te enthousiaste Mexicanen komende nacht hun sombrero’s gaan uit de kast halen en voor het Engelse spelershotel kabaal maken. De Engelsen zouden in vijftien hotels geboekt hebben om de mariachi te misleiden. Herr Tuchel, oordopjes, man. Door de grote nivellering kunnen kleine dingetjes het verschil maken.
