woensdag, november 18

De Duitse renaissance

Pinterest LinkedIn Tumblr +

Twaalf debutanten in zes wedstrijden: Jürgen Klopp kiest nooit voor de gemakkelijkste weg. De manier waarop hij in de herschikte Mannschaft een nieuwe spirit kreeg is verbazingwekkend.

Na het WK werd de Duitse nationale ploeg een gebrek aan mentaliteit aangewreven. Het is vooral daaraan dat Jürgen Klopp werkte sinds hij in september aan de slag ging als opvolger van Julian Nagelsmann. Hij wilde de spelers laten weten hoe goed ze wel zijn en om dat kracht bij te zetten overdreef hij vaak in zijn analyses. Zoals na een 0–0-gelijkspel in Griekenland waarna hij sprak van een uitstekende collectieve prestatie, terwijl er veel slapheid in het spel zat.

Het zelfvertrouwen opkrikken en een overzicht krijgen van het potentieel dat hij tot zijn beschikking heeft, het waren de eerste opdrachten van de nieuwe bondscoach. Hij straalde daarbij een aanstekelijk positivisme uit. Na de 1–3-zege in Servië riep Klopp nog maar eens dat de spelers niet beseffen hoe goed de Mannschaft wel is. Het was alsof de ploeg in de regen van Belgrado een kunstwerk had neergezet. Met dominant voetbal, met tempo en agressiviteit, met het spel zoals hij het graag ziet: veel beweging op de flanken en een giftige Gegenpressing, het woord dat het meest over zijn lippen rolt.

Vernieuwing en verluchting

Een van de kwaliteiten van Jürgen Klopp is dat hij door niets uit zijn evenwicht te brengen valt. En goed met druk overweg kan. Op persconferenties wil hij wel eens schertsend over zijn eigen carrière praten waarin niet veel lukte. Maar desgevraagd geeft hij ook zijn mening geven over FIFA-voorzitter Gianni Infantino die moet opstappen. Nooit, zei Klopp, had hij gedacht dat er iemand aan het roer van de Wereldvoetbalbond zou staan die nog erger is dan Sepp Blatter. De meest bondscoaches houden zich ver van dit thema.

Maar Jürgen Klopp is vooral bezig met een lang proces. Hij zorgde al vanaf de eerste dag voor vernieuwing en verluchting. En hij blijft verrassen in zijn selectiepolitiek. Zo werd de 17-jarige Wael Mohya voor de interland in Servië aanvankelijk opgeroepen, maar vervolgens toch weer naar huis gestuurd omdat hij nog niet de fysieke kracht heeft om de tegenstander bij balverlies meteen op te jagen. Je zou denken dat Klopp dat vooraf wel kon weten, maar hij wil het op training met eigen ogen zien. Alsof hij het voetbal in zijn totaliteit wil controleren. Het past in dat wat hij op zijn allereerste persconferentie wat snoeverig zei: dat er op alle niveaus rond de nationale ploeg veel zou veranderen.

Een andere spirit

Jürgen Klopp zoekt nooit naar de gemakkelijkste weg. Sinds hij bondscoach werd liet hij twaalf spelers debuteren. Zoals Brajan Gruda, een middenvelder van RB Leipzig, die in Servië verblufte met een fraaie goal en de onbevangen manier waarop hij voetbalde. Hij trok dat tegen Nederland door. Klopp zoekt naar nieuwe impulsen, maar grijpt ook terug naar oude waarden. Zo werd Joshua Kimmich, die aanvankelijk uit de boot leek te vallen, weer de aanvoerder en het ankerpunt op het middenveld. Klopp probeerde het in Servië zonder Nico Schlotterbeck, zijn enige linksvoetige verdediger, om een en ander uit te testen. En hij haalde de 33-jarige Niclas Füllkrug, topschutter in de Bundesliga en eerder door Klopp te oud bevonden, weer bij de kern, al zou die uiteindelijk in Servië maar zeventien minuten spelen.

Nu is de tijd van de experimenten voorbij. Duitsland toonde in de galavoorstelling tegen Nederland tot wat het in staat is als er bevrijd kan worden gevoetbald. En zit een andere spirit en een ander geloof in de ploeg; met passie werd Oranje opgejaagd, de kleine ruimtes werden optimaal benut, vaak werd de bal 20, 25 kreeg rondgespeeld, terwijl Nederland machteloos toekeek. Dat Oranje er in de tweede helft niets meer van bakte en na de 2–0 in mekaar stortte, maakte het allemaal wat gemakkelijker.

Een kwaliteitsinjectie

In zijn analyse praatte Jürgen Klopp echter over een speciale groep. Het geraamte van zijn ploeg staat er, al benadrukt hij dat de deur voor iedereen openstaat. Er was veel scepticisme toen Klopp aanvankelijk een kern van 44 spelers samenstelde, nu blijkt duidelijk dat de nieuwe spelers een verrijking zijn voor de ploeg. Zij zorgen voor een kwaliteitsinjectie. Tegen Nederland waren Derry Scherhant en Brajan Gruda de motoren op de flanken. Maar er was vooral het briljante spel van de onder Klopp weer helemaal open gebloeide Florian Wirtz die nu, na een tegenvallend WK, meer in een centrale rol kan voetballen. Onder Nagelsmann werd hij op de flanken neergezet.

Wirtz belichaamt het nieuwe Duitsland. Een ploeg met zelfvertrouwen. Op die fundamenten wil Jürgen Klopp verder bouwen en nadenken over de weg die hij naar het EK 2028 wil inslaan. Van de gruwelijke WK-kater spreekt niemand meer. Hooguit vraagt iemand zich af hoe Julian Nagelsmann zich na deze revolutie moet voelen.

Share.

About Author

Jacques Sys (1950) werd geboren in Keulen en volgt al van in zijn jeugdjaren de Bundesliga op de voet. Hij begon zijn journalistieke carrière in 1974 bij Sport’70. Tussen 1994 en 2022 was hij hoofdredacteur van Sport/Voetbalmagazine. Naast alle grote voetbaltoernooien volgde Jacques Sys ook verschillende keren de Ronde van Frankrijk en alle topklassiekers. Over de wielersport schreef hij onder meer twee monumentale naslagwerken: de top 1000 van de beste Belgische wielrenners en de top 1000 van de beste internationale wielrenners.

Comments are closed.