Na twee speeldagen telt de Premier League nog vier clubs met het maximum der punten. Niet echt een verrassing wat kampioen Arsenal, Chelsea en Manchester City betreft, maar de vierde club met zes op zes is promovendus Hull City. The Tigers zijn aan een indrukwekkende reeks bezig. Ze wonnen vorig seizoen hun laatste reguliere competitiematch, dwongen promotie af via de play-offs en begonnen in de hoogste reeks met twee overwinningen (onder andere tegen Manchester United). In veertig jaar play-offs is het ongezien dat een ploeg uit de Championship via die weg promoveert en met twee zeges op het hoogste niveau start.
Promotie van de Championship naar de Premier League bleek de laatste jaren vaak een vergiftigd geschenk. In 2024 keerden de nieuwkomers Luton Town, Burnley en Sheffield United meteen terug naar waar ze vandaan kwamen. Een jaar later ondergingen Leicester City, Ipswich Town en Southampton een gelijkaardig lot. Vorig seizoen tuimelde Burnley opnieuw naar beneden, maar Leeds United en Sunderland konden zich zonder veel problemen handhaven. Is het einde van de jojo-clubs nabij?
Hull City, Coventry City en Ipswich Town beseften maar al te goed welke sprong ze moeten maken en lieten zich niet onbetuigd op de transfermarkt. Ipswich trok voor 200 miljoen euro spelers aan. Coventry spendeerde net geen 150 miljoen en Hull besteedde zo’n 120 miljoen euro. Ter vergelijking: de nieuwkomers in de Franse Ligue 1 bewogen zich deze zomer iets soberder op de transfermarkt. Troyes had 1,7 miljoen euro veil om zich te versterken, Le Mans (de club waarvan Thibaut Courtois en Novak Djokovic mede-eigenaar zijn) gaf geen cent uit.
Spygate
De leidersplaats van Hull City is de verrassing van de Engelse seizoensstart. De club uit de havenstad in het oosten van Engeland werd een jaar geleden een terugval naar de League One voorspeld. Het eindigde dankzij winst tegen Norwich City (de club van Philippe Clement) op de slotspeeldag echter zesde en mocht nog net aan de play-offs voor promotie deelnemen. Het promoveerde dankzij overwinningen tegen Millwall en Middlesbrough. In die laatste match zorgde Oli McBurnie voor de winnende treffer in minuut 95.
Hull City had op Wembley mogelijk favoriet Southampton moeten bekampen voor een plek bij de elite, maar The Saints werden uitgesloten vanwege ‘Spygate’. Een analist van de club uit het zuiden van het land werd betrapt toen hij een besloten training van Middlesbrough filmde. De ‘spion’ werd achter een boom ontdekt en vluchtte weg langs de golfbaan. De voetbalbond sloot de Saints uit.
The Tigers kwamen van heel ver terug. Het was van 2017 geleden dat de club in oranje (officieel heet het amber) en zwart op het hoogste niveau actief was. Het team degradeerde zelfs naar het derde niveau toen het in de jaargang 2019-2020 zestien van zijn twintig laatste competitiewedstrijden verloor. Een jaar later keerde de club echter terug naar de Championship. En zes jaar later naar de Premier League.
Tennisballen
Hull City is geen grote naam in het Engelse voetbal. De club werd in 1904 opgericht en vertoefde in de vorige eeuw in de lagere reeeksen. In 1996 zakte de club zelfs naar het vierde niveau af. Een jaar later nam David Lloyd, de toptennisser, de club over. Hij werd ook eigenaar van Hull FC, de grote concurrent van de Tigers, en probeerde een fusie door te drukken. De fans uitten hun ongenoegen over zijn plannen door tennisballen op het veld te gooien bij een match in de League Cup bij Bolton Wanderers. Het was de eerste keer dat tennisballen gebruikt werden om onvrede te etaleren.
In 1999 verkocht Lloyd de club, die op Boothferry Park speelde dat eigendom bleef van de tennisspeler. Een jaar later werden de Tigers uit hun eigen stadion gegooid vanwege onbetaalde huurrekeningen. De rechtbank vond dat echter onaanvaardbaar. Op 14 december 2002 werd Boothferry Park, na 56 jaar, dan toch verlaten. The Tigers namen hun intrek in het KC Stadium, dat een week na de overname met 22.319 toeschouwers werd gevuld voor een vriendschappelijke partij.
De verhuis betekende het begin van mooiere tijden. Na twee promoties op rij keerde Hull in 2005 voor het eerst sinds 1991 naar tweede klasse terug. In vier seizoenen ging het zelfs van het vierde niveau naar de Premiership. Alleen Swansea City (1977-’81) en Wimbledon (1982-’86) hadden daar nog minder tijd voor nodig.
Sporting Lokeren
2008-’16 staan als de jojo-jaren van de club bekend. In 2009 kon de club zich op de valreep handhaven, maar een jaar later ging de lift toch weer naar beneden. De Tigers beleefden financieel kommervolle tijden en kwakkelden ook op sportief vlak. Tot in 2012 Steve Bruce manager werd. De ex-verdediger van Man United loodste de club weer naar het hoogste niveau. In 2012 speelden de Tigers zelfs de Cup Final. Arsenal boog echter een 2-0 achterstand om in een 2-3 zege na verlengingen. Hull mocht Europa in, maar werd in de tweede ronde uitgeschakeld op basis van de uitdoelpunten (1-0, 2-1) door Sporting Lokeren.
In 2015 maakte Hull opnieuw de duik naar tweede klasse, om via de play-offs meteen weer zijn opwachting te maken op het hoogste niveau. Succescoach Bruce vertrok ondanks de promotie. De fans keerden zich tegen eigenaar Assam Allam. In 2017 werd nog maar eens afscheid genomen van de elite. In 2020 belandden de Tigers zelfs weer op het derde niveau.
Allam zorgde voor heel wat onrust gezorgd met het idee om de officiële naam van het team, Hull City Association Football Club, te wijzigen. Hij vond City nogal gewoontjes, er waren al zoveel clubs met City in de naam. ‘Hull Tigers’ klonk veel krachtiger in de marketing, was zijn oordeel. De fans organiseerden zich en hun slogan ‘City Till We Die’ maakte hun gevoelens duidelijk. Groot was de opluchting toen de voetbalbond de naamswijziging weigerde vanwege procedurefouten en die werd nog groter toen Allam de club verkocht.
Magnaat
De Turkse magnaat Acun Ilicali werd de nieuwe eigenaar. Onder zijn beleid volgde deze zomer de terugkeer van de League One naar de Premier League.
