Net voor de WK-finale maakte ik het bilan op van Fifa (de wereldvoetbalbond) en kwam tot de conclusie dat er voor Uefa (de Europese voetbalbond) slechts twee uitwegen waren: een sterke tegenkandidaat voor Gianni Infantino zoeken of uit Fifa stappen. Nu de voorzitter van Fifa het WK wil verkopen aan de hoogste bieder mag niet getalmd worden. Niet alleen de man moet weg, het idee van de verkoop van de ziel van het voetbal moet meteen afgeschoten worden. ‘The whole thing stinks’, schrijft The Observer terecht.
Infantino laat er geen gras over groeien. Hij weet hoe zijn 211 bonden naar zijn pijpen kan laten dansen: schuif hen meer geld toe en ze verkopen het voetbal aan de duivel. Niets meer of minder staat op het spel. Dat de familie Trump (via Joshua Kushner, de broer van de echtgenoot van zijn dochter Ivanka Trump) nauw bij de deal betrokken zou zijn, moet alle alarmsignalen doen afgaan.
De Zwitser wil de commerciële rechten van het WK deels verkopen aan private investeerders en belooft de nationale bonden de komende jaren flink wat extra subsidies. Er valt te vrezen dat de meesten meteen gaan toehappen. In het grootste deel van de wereld kunnen de nationale bonden extra middelen gebruiken, maar moet vooral gevreesd worden dat het geld in de zakken van enkele bobo’s verdwijnt. Controle vanuit Fifa is zo goed als verwaarloosbaar.
Het is de hoogste tijd dat de voetbalwereld een vuist maken tegen Infantino. Alle hoop is gevestigd op Uefa, lees Europa. Het volgende WK heeft grotendeels op het oude continent plaats en dit is nog altijd de bakermat van het voetbal. Met zes van de acht kwartfinalisten (en de wereldkampioen) is een WK zonder Europa sportief en commercieel een lachertje.
De Uefa reageerde meteen krachtig: ‘Dit gaat een grens over die instellingen die verantwoordelijk zijn voor het voetbal nooit zouden mogen overschrijden. De ziel en de richting van het voetbal zijn geen koopwaar.’
Hol
De sterkte van Uefa wordt echter bepaald door de steun die het krijgt van zijn leden. De Belgische voetbalbond blonk meteen uit in holle woordkramerij. Slapper dan slap. Kort nadien besefte Tubeke dat zelf ook en volgde een nieuwe versie: gewoon slap, dit keer. ‘Dit wordt intern aandachtig bestudeerd. We zetten in op good governance en willen alles in transparantie doen. De KBVB zal overleggen met andere federaties en nadien communiceren.’
Ammehoela, over daadkracht gesproken. De KNVB heeft meestal ook meel in de muil als het over Fifa gaat, maar was toch iets moediger. ‘Wij vinden dit een zeer zorgelijke ontwikkeling voor het internationale voetbal.’
Gelukkig is er altijd nog de Spanjaard Javier Tebas: ‘We varen af op een ijsschots’, stelde de baas van La Liga. ‘Op een maand tijd trekt Infantino een rode kaart (voor Balogun, red) in, wordt hij verdacht van politieke inmenging, uitgenodigd door het Amerikaans congres om te getuigen en belooft hij miljoenen aan elke federatie, terwijl hij private investeerders wil laten intreden in zijn competitie. Dit is geen hervorming maar een verkiezingscampagne waar de toekomst van het voetbal op het spel staat.’
Megalomaan
Positief is dat de politiek meteen reageert. ‘Voetbal behoort niet toe aan investeerders’, zei Andy Burnham, de nieuwe Britse premier en een gewezen minister van Sport. ‘Het is van de mensen die de tribunes vullen en wekelijks langs de zijlijn staan.’
‘Blijf van onze sport’, reageerde Eurocommissaris voor Sport Glenn Micallef. ‘Commercieel succes zou het voetbal moeten versterken, niet vernietigen. Nu is het genoeg.’
Hoopgevend is alvast dat Concacaf (de voetbalbond van Noord- en Midden Amerika) zich bij Uefa aansluit. Uefa moet overal steun zoeken tegen deze megalomane plannen. En desnoods alleen een vuist maken. Het heeft voldoende macht in handen: de beste spelers, de beste clubs en meer geld dan Fifa, zonder waanzinnige toegangsprijzen te vragen of commerciële drankpauzes in te lassen. Het WK kan moeiteloos ingewisseld worden voor een tweejaarlijks EK, met liefst gastlanden van andere continenten. Er is maar één boodschap: het voetbal is niet te koop.
