De Tour staat bol van de memorabele verhalen. Elke dag brengt De Witte Duivel een anekdote uit die rijke geschiedenis, letterlijk uit de buik van de Tour. Al dan niet gerelateerd aan de etappe van de dag.
Vrijdag 17 juli, Dole-Belfort, 205,8 kilometer
‘IK ZAL ZE VANDAAG EEN LESJE LEREN’
De enige rit in de Tour boven de 200 kilometer. Het past in het streven van de organisatoren om de etappes korter en vinniger te maken. Voorbij is ook de tijd dat renners acht cols op een dag onder de wielen geschoven kregen. Nu is er op het einde de beklimming van de Ballon d’Alsace. De top ligt op 30 kilometer van de aankomst.
Doorgaans zijn de Vogezen geen scherprechter in de Tour. Terwijl er nu vanuit Dole wordt gestart, werd er die dag van Mulhouse naar de Ballon d‘Alsace gereden. Mercckx was uiterst geprikkeld. Door Roger De Vlaeminck, die wat snoeverig had geroepen dat Merckx de Tour nooit kon winnen. En door Rudi Altig, die hem in de proloog met twee seconden had geklopt. Tussen de Duitser en Merckx waren er wat fricties. Een verhaal wil dat Altig in de Ronde van Italië in opdracht van zijn sponsor Salvarani met een koffer vol geld naar Merckx zou zijn gegaan om de zege aan Felice Gimondi te laten. Merckx ging daar niet op in. Hij werd uiteindelijk uit de Giro gezet toen hij in Savona positief testte.
De ochtend van de etappe naar Ballon d’Alsace zei Merckx ’s ochtends aan de ontbijttafel dat hij De Vlaeminck en Altig vandaag een lesje zou leren. Dat soort uitspraken pasten niet bij hem. Maar Merckx hield woord. In een dollemansetappe overleefden slechts vijf renners tot aan de voet van de 9,6 kilometer lange klim naar Ballon d’Alsace. Ook Roger De Vlaeminck en Rudi Altig waren daarbij. Merckx kegelde ze stuk voor stuk uit het wiel. Met de handen boven op het stuur richtte hij een ware ravage aan. Rudi Altig was de laatste die zich in zijn wiel vastbeet. De Duitser groeide boven zichzelf uit, maar moest uiteindelijk afhaken. Merckx was in die rit zo tekeergegaan dat de tijdsgrens van tien naar vijftien procent moest worden opgetrokken. Anders waren er maar 74 renners in koers gebleven, nu 114. De ingreep van de jury kon Rik Van Looy echter niet redden. Hij arriveerde te laat en moest naar huis. Twee dagen eerder had Van Looy na een lange solo nog een etappe gewonnen. Op Ballon d’Alsace kondigde het einde van zijn loopbaan zich aan. Het was, in een periode dat de rivaliteit tussen Merckx en Van Looy een hoogtepunt bereikte, een kantelmoment in het Belgische wielrennen.
Frappant die dag was ook het beeld van een renner die met een bloedende trui over de streep reed. Hij was gevallen, maar toch weer op de fiets gezet. Officials goten water over hem. Pas toen werd het duidelijk dat het om Luis Ocaña ging. Zijn eerste Tour eindigde boven op de Ballon d’Alsace.
