Hi Paul,
Dank voor je leuke brief. Neen, vroeger was niet alles beter. Zeker het voetbal niet. Wie dat denkt, is veel jonger dan wij en was er toen niet bij. Velden als onbewerkte akkers, ballen van lood (als het regende), verdedigers die er als gebroken paarden op los schopten en de refs die vonden dat het er allemaal bij hoorde. Neen, laat ons blij zijn met de meeste veranderingen.
Ik heb ook wel vaak heimwee naar de radio van vroeger. Jan Wauters was toch van een uitzonderlijk niveau. Je had het over een uitspraak van hem in Parijs-Roubaix. Ik moet meteen aan een heel andere zin denken: ‘Hier sta ik dan, breedbroekerig langs de kant van de weg.’ Mooi toch, ook al zou dit neologisme in de VARtaal kunnen opduiken.
Dat mijn vrouw een mooie stem heeft, moet je me uiteraard niet van overtuigen. Soms, als ik weer eens mijn huishoudelijke taken niet naar behoren heb vervuld, klinkt ze echter minder mooi in mijn oren. Ook al weet ik dat ze gelijk heeft.
Peter Vandenbempt is overigens een waardige opvolger voor Meneer Jan. Ik ben een beetje verrast van de vele negatieve reacties op de sociale media. Ook al weet ik dat daar vooral het negatieve aan bod komt. Ik las een paar keer dat hij niet objectief zou zijn. ‘Club Brugge-supporter’, stond er. Ik kan je verzekeren dat ik een goede vriend heb die Club-fan in hart en nieren is. Al honderd keer heeft hij me willen overtuigen dat Peter ‘Anderlecht-supporter is’. Als hij Bierbeek zou zeggen, zou ik hem geloven.
Wat ben ik zelf ook blij dat in eigen land mijn hart alleen voor kleinere clubs klopt: FC Diest, de club uit mijn geboortestad die een jaar geleden is opgehouden te bestaan, Racing Gent, omdat ik er elf jaar in de jeugd heb gespeeld, en Sporting Schoten, de vierdeprovincialer waar mijn zoon bij speelt.
Niet dat het veel verschil voor mij zou uitmaken. Ik ben ook geen supporter van de Rode Duivels. Natuurlijk heb ik liever dat ze winnen, maar ik zal geen seconde treuren als het misloopt. Dat heb ik in de loop der jaren geleerd. Als je dat niet doet, kan je er niet professioneel (en afstandelijk) over berichten. Ik behoor tot de sportjournalistieke school (blijft dit uit de VARtaal?) van de jaren ’70 die vindt dat je moet schrijven wat er gebeurt, niet wat je graag zou zien gebeuren. Wat helaas tegenwoordig veel te veel het geval is. Hopelijk leest mijn vrouw deze brief niet, want anders zal ze met haar mooie stem weer zeggen dat ik wat minder kritisch moet zijn voor onze opvolgers. Doe ik overigens alleen omdat ik weet dat ze beter kunnen. Aan de meesten heb ik immers nog lesgegeven.
Hoe dan ook, over voetbal zullen we gelukkig met z’n allen altijd van mening verschillen. Er is (terecht) vaak kritiek op de punten voor de spelers in de kranten. Ook in mijn tijd. Vooral trainers jammerden vaak over de vaak bespottelijk verschillende quoteringen in de kranten. In mijn eerste jaren op de krant waren er op een avond eens een paar inhaalmatchen en vroegen we enkele trainers om die match bij te wonen en punten te geven. Had je die punten moeten vergelijken. Om achterover te vallen van het lachen.
Heerlijk dat we van mening kunnen verschillen. Op voorwaarde dat we er geen ruzie maken. Als je hart voor een bepaalde club klopt, moet je echter beseffen dat je gewoon niet in staat bent om een objectief oordeel te vellen. Dat is geen schande. En nu snel de tweede helft van Noorwegen meepikken. De match van drie uur laat ik aan mij voorbijgaan. Ik heb nog wat slaap in te halen van vorige nacht. Ik wilde absoluut Iran-Nieuw-Zeeland zien, omdat ze de volgende tegenstanders van de Duivels zijn. Tot mijn eigen verbazing werd ik beloond: het werd een heel aangename match. Laat ons die ploegen toch maar niet onderschatten.
Hopelijk hoor ik snel weer van je,
françois
ps: een snel reactie omdat ik na Frankrijk-Senegal meteen aan een ander stuk was begonnen en ik niet de indruk wilde wekken dat ik dat belangrijker vond dan je te antwoorden
