Club Brugge is voor de twintigste keer landskampioen geworden. Verdiend en logisch, maar ook zorgwekkend. Net als in veel andere Europese landen worden de rijken rijker en de armen armer, waardoor de onvoorspelbaarheid van het voetbal dreigt te verdwijnen. En laat dat nu juist de grootste charme van deze sport zijn.
Club zou ook zonder de (schandelijke) halvering van de punten kampioen zijn geworden. Op die titel valt dus niets aan te merken. De zevende in elf seizoenen. Nog geen totale overmacht zoals in Frankrijk (PSG twaalf in veertien jaar) of Duitsland (Bayern twaalf in dertien jaar) maar het gaat toch die richting uit. Ook in Nederland dreigt dit gevaar (PSV), in Spanje gaat het nog bijna uitsluitend tussen Barcelona en Real Madrid, in Engeland is het eens niet Manchester City en in Italië verdelen Inter, Milan en Napoli al jaren de buit.
En het gaat alleen erger worden. In de Champions League valt zoveel geld te verdienen dat wie niet mag meedoen een financiële achterstand oploopt die niet meer goed te maken valt. Club is nu al zo goed als zeker van minimaal 50 miljoen euro aan inkomsten van het kampioenenbal. Alle andere Belgische clubs beginnen met lege handen.
Union kan zich ook nog plaatsen voor de Champions League, maar dat is ver van zeker. De Brusselaars bouwden dit seizoen een financiële buffer op, maar blijven qua budget ver achter op blauw-zwart. Eigenlijk zou Club de titel al veel vroeger en met een veel ruimere voorsprong moeten binnengehaald hebben. Het is een veeg teken dat een ploeg die in crisis verkeerde (in december werd de trainer ontslagen) toch nog kampioen kan worden.
Lachertjes
Tenzij er een klein mirakel gebeurt, gaat het volgend seizoen weer tussen Club Brugge en Union. Anderlecht, AA Gent, Standard en Antwerp, de andere zogenaamde groten, zijn lachertjes geworden en gaan niet plots een gooi naar de oppergaai kunnen doen. Hun puntenaantal zonder halvering van de punten is ronduit lachwekkend. Het gaat, als het al lukt, jaren duren om die achterstand goed te maken. Geen van die vier kan zich nog een topclub noemen en heeft iets te zoeken in de Champions Play-offs, die dan ook volkomen terecht verdwijnt.
STVV was dit seizoen een leuke derde, maar de kans is bijzonder klein dat de Limburgers deze stunt kunnen herhalen. Het gat achter Club en Union dreigt zo nog groter te worden. Het is ook de vraag of Union, met zijn veel beperktere financiële middelen, kan blijven aanklampen en af en toe een trofee pakken. Union ontdekt al jaren hier onbekende voetballers die bijna meteen tot smaakmakers uitgroeien, maar kan dit blijven duren?
Ook Club zal er volgend seizoen helemaal anders uitzien. Mignolet stopt en Ordonez, Onyedika en Tzolis zullen zo goed als zeker verdwijnen. Club heeft echter een volle portefeuille en kan nieuwe spelers lokken met de zekerheid van Champions League-voetbal. Union heeft nog geen cent binnen en kan alleen de hoop op CL-deelname bieden.
Spannender
En toch is er nog een sprankel hoop op een spannende competitie. Met dank aan Club Brugge, de grote voorstander van de afschaffing van de play-offs. Sam Baro beseft nog steeds niet dat de play-offs vooral duidelijk maken dat er geen G5 of G6 maar slechts een G2 meer bestaat. Donderdagavond was de Planet Group arena bij de komst van een van de titelkandidaten meer leeg dan vol.
Zonder play-offs kan het weer spannender worden. We hebben die ongein heus niet nodig voor ‘unscripted drama’ (dat er dit keer ook niet echt was). Club Brugge sloot met een achterstand de reguliere competitie af. Dat kan het zich volgend seizoen niet veroorloven, want dan is de titel weg. Een nederlaag zal weer een verlies van drie punten in plaats van anderhalf betekenen. Club Brugge zal iedere match, Europees én nationaal, top moeten presteren en kan de schade niet langer goedmaken in de play-offs.
Iedereen in het voetbal moet zich echter beraden, ook en niet in het minst Uefa. De kwartfinalisten van de Champions League kan iedereen vooraf invullen. En misschien zelfs de winnaars. Mogelijk klinkt na de Europese finales overal: en na een finale van 90 minuten wint … een Engelse club.
Idioten
De ongelijke inkomsten maken zowel het Europese als het nationale voetbal kapot. Alleen idioten hebben niet door dat de kijkerscijfers aan het kelderen zijn en dat nog alleen de absolute top stadions vol krijgt.
Helaas, er gaat niets (en zeker niet meteen) iets veranderen. Daarom nog deze waarschuwing van collega Tom Boudeweel vorige week op Radio 1. ‘Jaar na jaar leggen wij de lat voor het Belgisch voetbal lager. En toch zien we week na week niks anders dan slechte matchen.’
Ik kan dit na vijftig jaar op de perstribune helaas slechts beamen. Maar er is gelukkig weer iets om naar uit te kijken: een echte competitie met 34 wedstrijden, zonder halvering van de punten en zonder nacompetitie die de rijken rijker en de armen armer maakt.
