Voor de allereerste keer naar een match van Play-off 2 geweest. Antwerp-Racing Genk, om twee redenen: de Bosuil ligt om de hoek (en we moeten op brandstof besparen) en dit was drie seizoenen terug de beslissende partij om de titel. Een echte affiche, toch?
Het eerste wat opviel, waren de vele lege plekken op de tribunes. Honderden abonnees die niet waren komen opdagen. De nacompetitie zit nochtans in hun abonnement, ze konden gratis komen kijken. Een overwinning had de Great Old ook uitzicht op Europees voetbal kunnen bieden. Genoeg redenen voor een echte fan om letterlijk tegen de wind in naar de Bosuil te trekken.
Alleen de meeste voetbaljournalisten en sommige clubleiders, die de mogelijkheid hebben hun supporters twee keer te laten betalen, dwepen met de nacompetitie. De fans balen ervan, maar zij tellen niet mee. Zij zijn nochtans de klanten, van zowel de clubs als de kranten.
Bij deze laatste editie voerde een van de tv-zenders Ivan De Witte op. Ex-preses van AA Gent en de geestelijke vader van de verfoeilijke play-offs. ‘Ze komen terug’, orakelde hij. Ja, want er moeten nog wat meer clubs failliet gaan en/of in buitenlandse handen vallen. Bij de halvering van de punten had hij dubbele gevoelens. ‘Misschien door minder delen’, bedacht hij. Waarom ook niet? Door 1,75; 1,5; 1,25; 0,75 of 0,5? Kiest u maar. Niets is te dol in de Jupiler Pro League. Ik stel voor dat het delen door 1 wordt. Heel rechtvaardig.
TiTa Tovenaar
Niet alleen bij onze clubleiders ook bij onze media moeten we steeds meer vraagtekens plaatsen. Terwijl het stadion halfvol liep, bladerde ik door de website van GvA. ‘Niet Fred Vanderbiest maar Joseph Oosting was dit seizoen Tita Tovenaar’, stond er boven een interview met Patrick Goots en Frank Raes. Wie van beiden deze ongein uitkraamde, weet ik niet. Bij een kop met zoveel onzin haak ik af.
Vanderbiest loodste KV Mechelen naar de Champions Play-offs. Joseph Oosting begon bij Antwerp erg sterk, maar kende veel pech met blessures. De balans oogt daardoor behoorlijk dramatisch: 18 op 42 in totaal; 8 op 33 in de laatste elf matchen. Een flinke buis waarmee je ook in tweede zit kansloos bent. Wie een beetje ingevoerd is op de Bosuil hoort dat hij de zwakste coach wordt genoemd sinds de terugkeer in de hoogste klasse. Weten sommige analisten veel. Daar betaalt een krant minimaal 300 euro voor (dat was het tarief toen ik twaalf jaar geleden met pensioen ging).
VAR
De match was Play-off 2, sorry de Europe Play-offs, waardig. Al moet ik toegeven dat de staart nog onverwacht spannend werd. Racing Genk dreigde, ondanks een 0-2 voorsprong, alsnog te kapseizen. De vijf goals die het incasseerde op La Louvière flitsten door mijn geheugen. Het bleef bij 1-2, omdat scheidsrechter Lothar D’Hondt de VAR wandelen stuurde en de Great Old in de slotfase geen strafschop gunde. Ik heb de beelden nog niet gezien en durf mij niet uitspreken, maar vind dat er beter een penalty te veel dan te weinig gefloten wordt. Alleen een ploeg die aanvalt, kan een strafschop krijgen. Hoe dan ook, rood-wit verdiende niet om te verliezen. De Limburgers moeten veel beter kunnen.
Antwerp bleef dus met lege handen achter. Volgende week puntenverlies in Charleroi en de boeken kunnen bijna zeker dicht. Dat betekent nog meer lege plekken op de nieuwste tribune van het land. Genk daarentegen heeft alles in handen om PO 2 te winnen en alsnog Europees voetbal binnen te halen.
Mordicus
Maar dan begint de ellende pas. Collega Stef Wijnants maakte er mij op attent. Play-off 2 eindigt op zaterdag 25 mei, PO 1 nog een dag later. Dat betekent dat de barragematch tegen de vijfde (?) van PO 1 ten vroegste woensdag 29 mei kan geprogammeerd worden. Internationals moeten echter vanaf 25 mei ter beschikking van hun nationaal elftal staan. Genk telt er vermoedelijk vijf: Ouahdi (Marokko), Medina (Ecuador), Kayembe (Congo), Lawal (Oostenrijk) en Ito (Japan). Een probleem dat zich om de twee jaar kan stellen, maar we willen wel mordicus terug naar play-offs en veertig speeldagen. Wil de laatste toeschouwer straks het licht uitdoen, ajb?
