Bijnaam van Roy Keane. ´Dork¨= gnoom, dwerg. ´The Dork of Cork´ is een roman (1993) van Chet Raymo over een slechts één meter grote amateur-sterrenkundige uit het Ierse Cork. De titel van het boek is een woordspel. ´Keano´ (roepnaam) was niet bepaald klein van gestalte, dus houdt deze bijnaam geen verband met zijn lengte. Een bekend iemand uit Cork kun je op speelse wijze zo noemen. Dat is hier kennelijk aan de hand. De bijnaam leert ons niets over zijn persoon of voetbalcapaciteiten. Het is niet meer dan een etiket.
Een bekendere – negatieve – bijnaam van Keane is The Mean Machine. Van Eeden (´De Tuinman, De Tsaar & De Zwarte Tulp´, 2011): ´Iers international, die zich eerst bij Nottingham Forest, maar vooral bij Manchester United de motor op het middenveld toonde. Had zo´n hekel aan verliezen, dat hij zijn medespelers verrot schold als het slecht ging en soms zijn toevlucht nam tot de meest vreselijke overtredingen.´
´Keane is een gevreesde voetballer geworden en dat is allang niet meer alleen positief bedoeld. Er is een clichébeeld van hem gecreëerd. Het probleem is dat Keane zich steeds meer naar dat beeld is gaan gedragen. Het maakte hem tot gespreksonderwerp. De kloof tussen voor- en tegenstanders wordt met de dag groter en die tegenstelling komt zelfs tot uiting in zijn bijnamen: ¨De Fantastische Kapitein¨ en The Boiler Man. De gemene deler is dat de twee bijnamen ook op twee manieren kunnen worden uitgelegd. Keane-fans spreken de woordcombinatie ¨De Fantastische Kapitein¨ vol respect uit, maar bij Keane-haters overheerst cynisme. ´De Fantastische Kapitein¨ wordt gezien als een potentaat, die geen tegenspraak duldt en iedereen voor hem laat buigen. Met de ¨Boiler Man¨ idem dito. Keane-adepten prijzen hem vanwege zijn natuurlijke drift om het vuur op te stoken. Tegenstanders verachten hem vanwege dezelfde kwaliteit. Voor je het weet kookt de ¨Boiler Man¨ over. Voor je het weet, sta je met tien man in het veld.´ (Erik Brouwer in: ´De mooiste verhalen uit Johan´, 2002, blz. 79)
Iers international Roy Keane speelde twaalf seizoenen voor Manchester United centraal op het middenveld. Als aanvoerder kon hij altijd op een basisplaats rekenen en was een belangrijke pion in het team van manager Alex Ferguson. Keane viel op door zijn onbeheerste acties. Hij had ook regelmatig ruzie met scheidsrechters en hun assistenten. Ook buiten het veld kwam Keane regelmatig in opspraak. In zijn autobiografie (2014) wijdt Alex Ferguson een apart hoofdstuk aan hem.
Het boek ´Roy Keane – De tweede helft´ (2014) opent met het ´Håland-incident´. Het betreft Alf-Inge Haaland, die net als zijn zoon Erling, voor Manchester City speelde. Roy Keane zou hem in de stadsderby tegen Man United zo zwaar aan zijn knie geblesseerd hebben dat hij in 2003 stopte met voetballen. In zijn autobiografie getiteld ´Keane´ (2002), over de eerste helft van zijn carrière, had hij toegegeven wraak te hebben willen nemen op Haaland die hem jaren eerder in een duel had geraakt waardoor zijn voorste kruisband was afgescheurd. Haaland had Keane toen voor aansteller uitgemaakt, alsof hij een strafschop had willen versieren.
Rob Siekmann
