De Belgen op het WK van 1994 in de Verenigde Staten: terwijl de spelers aan mekaar klitten, ontbreekt het in de delegatie aan een rechte en van bovenaf uitgetekende lijn. Aanvankelijk leek alles goed te verlopen, tenminste tot bondsvoorzitter Michel D’Hooghe in het hotel in Daytona Beach, gelegen op een uur van Orlando, aanwezig was. Gerustgesteld vertrok D’Hooghe naar Dallas, op weg naar een medisch congres van de FIFA, als een ervaren herder die zijn kudde schapen in vertrouwde handen achterlaat. Het Indigo Lakes-hotel, langs de boorden van de Atlantisch Oceaan, baadde in een haast sacrale stilte, de Rode Duivels kwamen er tot rust nadat de reis vanuit Brussel naar Florida 24 uur had geduurd nadat er onderweg wat haperingen waren geweest.
Een dag na het vertrek van D’Hooghe traden er in de vlekkeloos ogende organisatie toch scheuren op. De zorgvuldig geplande persconferentie, dagelijks van zes tot zeven ‘s avonds, zou voortaan plaatsvinden van half tien tot half elf ’s ochtends. Op vraag van de spelers die zo de gelegenheid kregen om in hun programma af en toe een … excursie in te bouwen.
EEN COMBOYHOED
De consternatie bij de pers was groot, maar bij afwezigheid van de bondsvoorzitter blijkt niemand bij machte om zich als de enig echte stuurman te profileren. Ook delegatieleider Roger Vanden Stock niet die door zijn outfit als een golfspeler lijkt. De toenmalige sportjournalist Jan Segers, nu columnist bij Het Laatste Nieuws, zal hem de bijnaam Roger Vanden Golfstock geven.
De delegatieleider, die af en toe een cowboyhoed draagt, is vriendelijk maar gelaten en lijkt alles wat er in Daytona gebeurt te ondergaan. Zo luisteren niet alle spelers de dagelijkse persconferentie met hun aanwezigheid op, terwijl dat vooraf was afgesproken. Maar niemand die daar een opmerking over maakt. Net zoals ook niemand corrigerend optreedt als tijdens het persuurtje het Soulsister-duo Paul Michiels en Jan Leyers ongegeneerd beslag legt op de voetballers.
RUIGE ROCKMUZIEK
En Paul Van Himst ? De bondcoach werkt de persconferenties plichtsgetrouw en in twee talen af. De focus ligt bij hem uitsluitend op de komende wedstrijd. Als iemand hem voor het duel met Nederland zegt dat Oranje in de laatste vriendschappelijke wedstrijd een sterke indruk had nagelaten vroeg Van Himst tegen wie ze hadden gespeeld. België won van Nederland, nadat zoals ze dat in de eerste wedstrijd tegen Marokko hadden gedaan.
De laatste groepsmach was tegen Saudi-Arabië en dat leek een formaliteit. De voorafgaande match tussen Nederland en Saudi-Arabië kon in het hotel niet op televisie worden gevolgd, maar wel in een aanpalend, donkere café waar aanvankelijk ruige rockmuziek door de boxen schalde. De Belgische pers is er massaal aanwezig. Samen met drie Rode Duivels; Franky Van der Elst, Lorenzo Staelens en Pascal Renier zien hoe moeilijk Nederland zich langs Saudi-Arabi wringt. Toen de wedstrijd al twintig minuten bezig was, viel Paul Van Himst met zijn assistent Michel Sablon binnen. ‘Is de match al begonnen’, vroeg hij verbaasd.
België zal later in Washington met 1-0 van de Saudi’s verliezen. Het bleek een trauma waarvan de ploeg zich niet meer zou herstellen.
