PLOEG VAN DE WEEK: La Louvière, dat Club Brugge nu ook op eigen veld klopte. Als de Wolven zich redden is dat in belangrijke mate aan hun prestaties tegen Club te danken
SPELER VAN DE WEEK: Tiago Araujo, die met een schicht Anderlecht uit zijn droomwereld haalde
BELGIE
Het nieuwe jaar is niet goed begonnen voor onze arbitrage. Scheidsrechtersbaas Lardot concludeerde al meteen dat Tzolis (Club Brugge) en Kana (Anderlecht) in de kwartfinales van de beker onterecht op het veld mochten blijven. De kans is groot dat Anderlecht daar zijn kwalificatie aan dankte. Een man minder maakt wel degelijk verschil.
Vraag het Club Brugge maar. Blauw-zwart leek vrijdagavond na een halfuur al klaar met La Louvière, na doelpunten van Vermant en Vetlesen. De uitsluiting kort voor de rust van Ordonez, dankzij de VAR (die de boodschap van Lardot nog vers in het geheugen had), veranderde echter alles. Vooral ook omdat de Bruggelingen liepen te slaapwandelen: 2-3 in de slotminuut.
Ik begrijp niet goed waar de discussie over de uitsluitingen over gaat. ‘De aanvaller kon wellicht niet meer bij de bal’, heette het bij het geval Kana. Soms gaat het over de baan van de bal die richting zijkant gaat. ‘Het was nog ver naar het doel’, meende Frank Boeckx. ‘Geel was voor mij voldoende voor Ordonez.’
Wat een belachelijke excuses voor wangedrag op het veld. Het reglement zegt dat ‘een professionele ingreep’ (zo heet onprofessioneel gedrag in het voetbal) een rode kaart voor gevolg heeft als dit door de laatste man gebeurt. Alle bedenkingen daarrond zijn onzin. Het is aan de verdediger om in te schatten of de aanvaller nog bij de bal kan of dat de bal richting zijlijn gaat of dat het nog ver van het doel is? Wie toch foutief ingrijpt, vreest dat er een doelpunt kan vallen en moet ALTIJD bestraft worden. Zo simpel kunnen spelregels zijn. Ik snap niet waarom veel ex-voetballers dit vaak proberen te vergoelijken. Houden zij dan niet van voetbal of zijn ze (in sommige gevallen) nog even cynisch als toen ze op het veld stonden? Journalisten en analisten moeten altijd aan de kant van het voetbal staan en geen overtredingen minimaliseren.
Vuur
Maar Club Brugge dus. Uitgeschakeld in de beker door Charleroi en nu een thuisnederlaag tegen degradatiekandidaat La Louvière. In normale tijden zou het woord crisis vallen, maar de crisis werd anderhalve maand geleden beslecht met een trainerswissel. Ivan Leko zou het vuur terugbrengen naar Jan Breydel, maar dat lijkt al snel gedoofd. En dinsdag moet er in de ijskoude Astana Arena absoluut gewonnen worden om in de Champions League nog enig uitzicht te bewaren op een plaats in de knock-outfase.
Union maakte van deze buitenkans gebruik om weer wat verder uit te lopen. Matig voetbal volstond tegen een zwak KV Mechelen (1-0). Aardig meegenomen was ook dat Anderlecht in Gent weer averij opliep. Neen, paars-wit doet na deze nul op zes ook dit seizoen niet mee voor de titel en de Gantoise staat zowaar in de top-zes.
De winst tegen Anderlecht was terecht. Voor de rust liep de defensie te dromen van warmere dagen en zo kon Angulo twee keer scoren. Gelukkig kreeg de thuisploeg de penalty die het woensdag in de bekermatch had moeten krijgen (1-2). Na de pauze vielen de Buffalo’s voortdurend aan, maar ze waren hun pijlen vergeten. Ten einde raad voerde Rik De Mil drie wissels door en zeven minuten later klom zijn ploeg zowaar op voorsprong. Tot slot ging Sporting helemaal kopje onder en werd het nog 4-2.
De winnaar van het weekeinde was echter STVV dat van het geknoei van Club en Anderlecht gebruik maakte om dankzij winst tegen OH Leuven (1-0) naar de tweede plaats te springen! De zogenaamde topclubs moeten al minstens één plek prijsgeven in Play-off 1. De Truienaars geven dit niet meer af.
Het slachtoffer zou wel eens Racing Genk kunnen worden. Net als in Brugge heeft de trainerswissel in Waterschei nog geen verschil gemaakt. Aan de Gaverbeek werd een 0-1 voorsprong verkwanseld (2-1). Ook Antwerp is echter nog lang niet thuis. De opmars onder trainer Oosting (de enige trainerswissel met positieve gevolgen) werd brutaal afgebroken door hekkensluiter Dender (1-0).
Het wordt bikkelen voor plaats zes in de reguliere competitie met Standard, Antwerp en nu ook Charleroi (ook daar pakt de trainerswissel goed uit, met nu ook een zege tegen Standard: 2-0) op twee punten van de zesde plaats. Hoewel met nu al minimaal zestien punten achterstand op Union (nog altijd acht na de halvering van de punten) wordt het in het beste geval niet meer dan meedoen om de hoop te vullen.
EUROPA
*Manchester United deelde bij het debuut van interim-coach Michael Carrick buur City een geweldige dreun uit: 2-0 en het had een veel zwaarder verdict kunnen zijn. De Red Devils mochten van geluk spreken dat Dalot vroeg in de partij aan een rode kaart ontsnapte toen hij Doku een doodschop verkocht, maar waren op alle vlakken de betere ploeg.
Een wonder? Neen, Carrick deed wat de koppige Amorim niet deed. Hij koos voor het spelsysteem dat bij het DNA van de club en de kwaliteiten van de spelersgroep past en zette de spelers op de juiste plaats. Dat wil zeggen dat Mainoo voor het eerst dit seizoen aan de aftrap verscheen en Bruno Fernandes – met ruime voorsprong de beste man op het veld – een rij vooruitschoof en kon dirigeren in plaats van verdedigen.
De schade viel nog redelijk mee voor City. Arsenal geraakte immers niet voorbij Matz Sels en Nottingham Forest (0-0) en Aston Villa verloor in eigen huis van Everton (0-1). Ook Liverpool stelde weer teleur: 1-1 op Anfield tegen Burnley.
*In Italië boekten Inter bij Udinese en Napoli tegen Sassuolo krappe zeges (0-1 en 1-0).
*In de Bundesliga leek zaterdag rond kwart over vier sensatie in de maak: RB Leizpig leidde tegen Bayern München. Na de rust haalden de jongens van Vincent Kompany de hamer boven: 1-5.
*PSG won vlot de topper tegen Lille (3-0). Het Monaco van Sebastien Pocognoli verloor voor de zevende keer in acht competitiematchen: 1-3 tegeæn het bescheiden Lorient.
*Barcelona ging de boot in in Baskenland (2-1). Real Sociedad eindigde nochtans met tien man. Real Madrid, dat zaterdag Llorente de baas bleef (2-0), nadert tot op één punt van leider Barça.
AFRIKA
*Ongeziene toestanden in de finale van de Afrika Cup. Senegal kreeg geen penalty en gastland Marokko wel voor een gelijkaardige fase, zo luidt het. Senegal weigerde verder te spelen, maar keerde finaal terug. Na 90 + 24 minuten miste Brahim Diaz van op elf meter. Verlengingen, waarin Pape Gueye (Senegal) voor het enige doelpunt zorgde. De wedstrijd duurde in zijn geheel 2 uur en 55 minuten. Hopelijk blijft het rustig in vele steden.
