zondag, juni 26

Wat te onthouden van het weekeinde?

Pinterest LinkedIn Tumblr +

PLOEG VAN DE WEEK: Real Madrid, niet vanwege de finale van EC I maar omdat ze PSG, Chelsea, Man City en Liverpool klopten en drie keer op sensationele wijze
SPELER VAN DE WEEK: met straten voorsprong: Thibaut Courtois; zoals Arno Vermeulen op de NOS zei: twee meter breed, vier meter hoog en vier armen

BELGIË

Het nationale voetbal was de voorbije maanden niet veel ‘soeps’, maar er gebeurt zoveel naast het veld dat onze competitie toch boeiend blijft. De voorbije week maakten we niet alleen kennis met het zoveelste voorstel voor een nieuwe competitieformat, maar werd ook een nieuwe stoelendans van trainers opgestart. En werd het luchtkasteel van de Gouden Generatie Arena afgelaten.
Het nieuwe competitieformat sterft wellicht een al even stille dood. Gelukkig maar. De voetballiefhebbers, zo blijkt uit alle opiniepolls, hebben twee wensen: keep it simple en geen play-offs. Het nieuwste bedenksel is zo’n ingewikkeld kluwen dat zelfs een kat er haar kittens niet in terugvindt. Dus: weg ermee.

Als we nu eens kozen voor een ouderwetse competitie met achttien zonder play-offs? Dat is wat de consument wil en in elke andere bedrijfstak ook zou krijgen. Het zou het aantal wedstrijden beperken tot 36 en dat zou de Europese slagkracht van onze topploegen verhogen, alle teams de mogelijkheid geven een volledige competitie af te werken en de kans bieden om de selecties een beetje af te slanken. Op die manier moet het mogelijk zijn om minder schulden (337 miljoen euro in de voorbije vier seizoenen – mede door covid weliswaar) te maken.

Gok

De stoelendans der trainers, die we vorige week meemaakten, was ronduit grotesk. Club Brugge kwam nog vrij positief in het nieuws. Het geeft met Carl Hoefkens een ex-speler de kans van zijn leven. Een gok, zeker, maar dat is iedere trainerswissel en in de Champions League is ook nu weer deelnemen belangrijker dan winnen en in eigen land valt de beslissing toch pas in de tweede seizoenshelft. Dan is Hoefkens of ingereden of al opzijgezet.
Nee, dan legde Anderlecht het minder slim aan boord. Club en icoon komen beschadigd uit het afscheid van Vincent Kompany en het aantrekken van Felice Mazzu is evenzeer een gok als Hoefkens. Zonder Kompany moet de paars-witte état major op niet al te veel krediet van de aanhang rekenen als het fout loopt en Mazzu bij een topclub is lang geen garantie voor succes. Niet alleen vanwege zijn mislukte passage bij Racing Genk, maar vooral omdat hij straks weer met een nieuw huurlingenleger moet beginnen. Dat hij eerder trouw zwoer aan Union zal ook nog wel aangerekend worden als het minder gaat.
Wouter Vrancken is dan eindelijk toch bevestigd in Genk. Hij verdient een kans bij een topclub, maar de geruchten over de onenigheid binnen de bestuurstop over zijn komst voorspelt weinig goeds. Bij Antwerp is de invasie van de Hollanders al even erg als op de Meir en het is zeer de vraag of dit de (rood-witte) Antwerpenaars vrolijker zal stemmen. Van Bommel is stronteigenwijs en dat hij bij Wolfsburg, zoals de meeste Duitse clubs een baken van standvastigheid, al na drie maanden aan de deur werd gezwierd moet toch een goede reden gehad hebben. In zijn eerste weken in Duitsland slaagde hij er in uit het bekertoernooi gezet te worden omdat hij zes wissels had doorgevoerd. Een telraam zal dus van pas komen.
Hoe dan ook, de trainerspolonaise maakt het ook boeiend. Maar het is geen al te gewaagde gok om te stellen dat AA Gent – de enige topclub die niet van trainer wisselt – wel eens de belangrijkste uitdager van regerend kampioen Club Brugge kan worden.

Fabeltjes Arena

En tot slot nog de Gouden Generatie Arena. Niet alleen zal deze generatie geen goud pakken, maar dat stadion – bij de presentatie drie jaar terug door mij oneerbiedig de Fabeltjes Arena genoemd – komt er dus niet. Het Koning Boudewijnstadion wordt nog maar eens opgelapt. Inmiddels hebben we wel een fonkelnieuw bondsgebouw in het verre Tubeke, maar blijven we voetballen in wat fans tot het tweede slechtste stadion van Europa verkozen. Als de Rode Duivels zich voor de Final Four van de Nations League plaatsen zal ons land als gastheer vooral rode kaken oplopen.
Zullen we nu dan maar definitief stoppen met plannen maken voor een nationaal stadion? En straks gaan voetballen in Luik, Antwerpen, Brugge, Gent of Brussel? Laat ons werk maken van aantrekkelijkere en grotere stadions waarin wekelijks gevoetbald wordt. Dat kan alleen ons voetbal ten goede komen. Van de overheid mogen we verwachten dat ze de mogelijkheden creëert om stadions (uit) te bouwen. Dat zou veel meer helpen dan al die fiscale voordelen of de gokreclame.

EUROPA

Real Madrid won voor de 14de keer de grootste Europese beker (1-0). Ronduit indrukwekkend, al gaf de Koninklijke zaterdag de indruk dat er maar één man op het veld stond: Thibaut Courtois. Real speelde heel matig en Ancelotti opteerde voor het soort voetbal waarmee hij drie, vier decennia terug roem vergaarde met Milan: catenaccio. De aanpak loonde omdat zijn doelman weergaloos keepte en Vinicius scoorde. Liverpool viel aan, maar kreeg de bal niet voorbij onze nationale goalie.
In Parijs verdiende Real de beker niet, maar als je PSG en de drie sterkste Engelse teams van het moment kan uitschakelen ben je over het geheel toch wel de verdiende winnaar. Met een eervolle vermelding voor Sheriff Tiraspol, dat in de groepsfase in Bernabeu ging winnen.

Share.

About Author

François Colin (1948) was achtereenvolgens rubriekleider voetbal en chef-sport van Het Nieuwsblad en senior writer van De Standaard. Na zijn pensioen in 2014 was hij tot 2021 columnist van SportVoetbalmagazine. Hij bracht verslag uit van twee Olympische Spelen, tien EK's en negen WK's voetbal en was aanwezig bij ruim driehonderd interlands van de Rode Duivels. Hij is auteur of co-auteur van een vijftiental boeken over de mooiste sport op aarde.

Leave A Reply