De Rode Duivels hebben zich met een klinkende overwinning tegen Italië (4-1) geplaatst voor de kwartfinales van de Nations League. Dat betekent dat er in maart weer twee topaffiches op het programma staan en dat bondscoach Van Bommel in zijn eerste opdracht is geslaagd.
De bondscoach voerde in vergelijking met de partij in Turkije slechts één wissel door (Lavia keerde immers terug uit schorsing en nam de plaats van Raskin in) en lijkt stilaan een typeploeg gevonden te hebben. De aanwezigheid van Lavia zorgde voor dag en nacht verschil met Izmir. Met de Chelsea-speler achter hem kan De Bruyne meer ontspannen en dus creatief voetballen. Opvallend ook dat er pas gewisseld werd in het slotkwartier en dat Lukaku op de bank bleef. Hij blijft – indien topfit – een belangrijk breekijzer, maar is hij onmisbaar of een stoorzender als het spel wervelt zoals tegen de Squadra?
Desondanks wist de Belgische ploeg niet wat haar in de eerste tien minuten overkwam. De Italianen vielen als gekken aan en zonder een geweldige, dubbele redding van Lammens had er na goed tien minuten een 0-2 achterstand voor ‘onze jongens’ op het bord gestaan. De schade ploeg beperkt tot één doelpunt en daar wisten de Duivels wel raad mee.
De Squadra Azzurra kan immers niet meer verdedigen. Onwaarschijnlijk hoe de specialisten van het catenaccio op een hoopje werden gespeeld. België had voor de pauze meer dan drie keer kunnen scoren. Jeremy Doku was weer onhoudbaar. Wat als de kleine spits uit Borgerhout topfit was geweest op het WK?
De Duivels waren aan de rust eigenlijk al zeker van de zege en de kwalificatie voor de kwartfinales, maar gingen vrolijk door. Alleen was één doelpunt een te geringe oogst voor de tweede spelperiode. De Italiaanse defensie bleek geen grendel maar een zeef. En Donnarumma voorkwam erger.
De 4-1 deed het doek definitief vallen over de partij. Hoewel Lammens nog een strafschop pakte en een Italiaans doelpunt (terecht) vanwege buitenspel werd afgekeurd. Alles bij elkaar dus een prima prestatie, met toch ook weer Lammens in een hoofdrol. Het toont nog maar eens hoe relatief alles in het voetbal is: zonder twee blunders van de Belgische doelman vorige week tegen Aston Villa was Michael Carrick wellicht nog coach van Manchester United.
België eindigt in de poule zo als tweede achter Frankrijk. Een logisch resultaat voor een kwartfinalist op het WK. Dat betekent dat er in maart een dubbele confrontatie volgt met een van de vier groepswinnaars. Dat zijn Engeland, Frankrijk, wellicht Portugal en Duitsland of Nederland. Een ouderwetse Derby der Lage Landen met een plaats in de Final Four als inzet: hoe leuk zou dat zijn? Vooral voor de kassa van de voetbalbond. Niet alleen het Atomium fonkelde.
