Ik ken Romelu Lukaku al langer dan wie ook van de huidige generatie. De eerste keer dat ik hem zag spelen moet in 2003 geweest zijn. Toen hij 10 jaar oud was. Ik bracht zoals bijna iedere zondagochtend mijn zoon, die bij Berchem Sport speelde en een jaar jonger is dan Romelu, naar zijn match. Ik was dan ook altijd tenminste een uur voor de aftrap in de kantine achter een koffie te vinden.
Zo ook op een keer bij Rupel Boom. Raoul Peeters, die onder andere bij KV Oostende, Beerschot en Racing Mechelen aan de slag was, was er coach van het eerste elftal en kwam bij me zitten. ‘We hebben hier iets speciaals rondlopen’, kondigde hij me aan. ‘De zoon van Roger Lukaku. Moet je in de gaten houden.’
Peeters had niet overdreven. Big Rom scoorde aan de lopende band, ook al was hij een jaar jonger dan de meeste tegenstanders van een club die bekend stond om haar goede jeugd. Romelu ging de bal opvragen bij de doelman en liep er bijna het hele veld mee over om te scoren. Hij was, hoewel een jaar jonger, een kop groter dan zijn tegenstanders.
Later zag ik hem nog een paar keer spelen bij de jeugd van Wintam, samen met zijn jongere broer Jordan. Een club die ik niet snel zal vergeten, omdat er geen douches waren en je een plastic kom kreeg om je in te wassen.
Ovatie
Toen Romelu naar Anderlecht trok werd het gemakkelijk om te volgen. Hij debuteerde immers al snel in het eerste elftal en werd, op twee na, onze jongste Rode Duivel aller tijden: 16 jaar en 294 dagen. Big Rom maakte vooral indruk als international: vier WK’s, drie EK’s, 135 interlands, versierd met 94 goals. Jammer dat hij de honderd niet heeft gehaald.
Lukaku speelde voor een flinke rist buitenlandse topclubs: Manchester United, Chelsea, Everton, Inter, Napoli en Fenerbahçe maar een echte voltreffer werd dat bijna nooit. Zijn beste seizoenen in Engeland en Italië waren onder Antonio Conte als coach. Zowat overal kreeg hij echter de stempel mee dat scoren tegen topploegen bijzonder moeilijk was.
Maar dus niet in de nationale ploeg. Zelfs niet op (figuurlijk) één been op het WK vorige zomer in de States. Vooral als invaller maakte hij nog een paar keer het verschil.
Dat zou hij nog altijd kunnen, maar onverwacht heeft hij het hoofdstuk Rode Duivels afgesloten. Op een vreemde en vooral spijtige manier. Hij had nog minstens één ovatie van een bomvol Koning Boudewijnstadion verdiend. Lukaku viel tegen Italië echter niet eens in.
Leugentje
In onderling overleg, beweerde bondscoach Van Bommel achteraf. Een leugentje om bestwil, heet dit in de krant. Ik houd niet van leugentjes. Achteraf komt toch bijna altijd de waarheid aan het licht. Bovendien was het leugentje weinig geloofwaardig. Waarom zou hij zich dan opgewarmd hebben? Volgens hln was het de bedoeling van de bondscoach om hem alsnog als vijfde wissel in te brengen. Na de 87ste minuut dus, maar daar bedankte hij blijkbaar voor. Niet helemaal onbegrijpelijk.
Een week eerder zegde ook Koni De Winter vaarwel aan de Rode Duivels. Volgens VTM Nieuws omdat hij in Amerika geen minuut mocht spelen. Maar toch vooral omdat hij in de vier eerste interlands onder Van Bommel ook geen minuut mocht spelen.
Er is enige weelde aan spelers bij de Rode Duivels, maar vooral op de vleugels. Niet diep in de spits bijvoorbeeld. Charles De Ketelaere doet het goed op die positie, ook al speelt hij daar op clubniveau zelden. Matias Fernandez-Pardo is bij Newcastle echter uit beeld verdwenen en Hugo Cuypers moet op dit niveau nog alles bewijzen.
Ook Koni De Winter gaat nog gemist worden. Hij is pas 24 en uitgegroeid tot een vaste waarde bij AC Milan. Brandon Mechele wordt in januari al 34 en centrale verdedigers riskeren al eens een schorsing. Veel alternatieven zijn er dan niet meer behalve Arthur Theate, die nog te zelden bewees dat hij een betrouwbaar sluitstuk is.
Spijt
Van Bommel moet er zich bewust van zijn dat een nationale ploeg meer is dan elf basisspelers. Er gaat ongetwijfeld een moment komen dat hij spijt krijgt dat De Winter en Lukaku afgehaakt hebben. De bondscoach moet proberen om iedereen erbij te houden en tevreden te stellen. Hoe moeilijk dat ook is. Ik zou voorstellen om alvast een vlucht naar Istanbul en Milaan te reserveren.