Peter Crève. Eén van zijn mooiste momenten moet ongetwijfeld zijn geweest: minuut 66 op 22 april 1990 in de klassieker tegen Anderlecht. Op drie speeldagen van einde nam hij met een prachtig doelpunt alle twijfels weg: Club Brugge greep naar de landstitel en sloeg met een 3-0 score het vedettenensemble van coach Aad de Mos tegen het vilt. De ‘witharige’ snelle buitenspeler-middenvelder bracht de bijna 30.000 blauw-zwarte fans in extase.
Peter Crève is een kind van de kust. Geboren in Bredene, en op zijn achttiende in het eerste elftal van tweedeklasser AS Oostende met in 1979 meteen een degradatie naar derde. Een jaar later werd hij door SK Beveren overgeheveld naar het hoogste niveau. Hij kwam in een elftal met onder meer Jean-Marie Pfaff, Marc Baecke, Heinz Schönberger en Erwin Albert. Crève viel op door een dubbele vaardigheid: snelheid met de bal aan de voet op de flank. En zowel een sterke infiltratie als een aardige voorzet. Maar vooral dus die snelheid met de bal aan de voet. Hij belandde in de toptijd van geel-blauw: telkens rond plaats vijf; bekerwinnaar in 1983 tegen Club Brugge en landskampioen in 1984. Twee jaar later kondigde Club zijn overkomst aan. Peter bleef gedurende zeven jaar een basispion en vierde kampioenentitels in de zeer uiteenlopende concepten van coaches Henk Houwaart (1988), Georges Leekens (1990) en Hugo Broos (1992). Hij zorgde ook voor verfrissing op de flank in het Europese wonderjaar van Club met mirakelzeges tegen Zenit Leningrad (5-0), Rode Ster Belgrado (4-0) en Borussia Dortmund (5-0). In de halve finale tegen Espanyol Barcelona verloor Club ten onrechte het pleit in de laatste seconde van de verlenging (3-0 uit, na 2-0 in Brugge). Crève bezat dus de kunst om zich voortdurend heruit te vinden en toch een onmisbare schakel te zijn. In de top drie van de meest onderschatte voetballers. Maar onvergetelijk voor zijn prestatie tegen Anderlecht op 22 april 1990. Peter Crève.
