Massahysterie? Collectieve verdwazing? Een speciale wolk die boven het (noordelijke deel van het) land hing? Vlaanderen wilde Kevin en Hans samen op het middenveld. Van de grootste voetbalkenners tot zij die beweren nooit naar voetbal te kijken. Donderdagavond kregen de drie analisten met dienst van Karl Vannieuwkerke de vraag hun elftal voor de match tegen Team USA op te stellen. Plots vroeg niemand nog naar Kevin én Hans of Hans én Kevin. Vlaanderen is weer bij zinnen.
Ik kan me in de Belgische WK-geschiedenis geen moment indenken waarin zo massaal zo veel druk op de bondscoach werd uitgeoefend om bepaalde spelers op te stellen. Tenzij misschien tijdens het WK 1994, toen kwam er een volkse (letterlijk en figuurlijk) beweging op gang om Josip Weber na zijn eerste interland, vlak voor het vertrek naar de VS, tot titularis uit te roepen op het WK. Weber had dan ook vijf keer gescoord in de uitzwaai-interland tegen Zambia (9-0). Dat de kersverse Belg dat gedaan had in de plenzende regen tegen een ploeg die op basketsloffen op de Heizel stond, werd over het hoofd gezien.
Het zal typisch zijn voor een WK, wanneer een veel ruimere groep mensen zich voor het voetbal interesseert. Vaderlandsliefde, of iets dergelijks, overstijgt dan voetbalkennis. Je zou echter verwachten dat de grote kenners, de voetbalanalisten, ex-voetballers, vaak ex-internationals en/of (ex-)trainers, daar niet zo simpel in zouden meegaan. Helaas, zij bleken de cheerleaders. Je mag hopen dat elektriciens meer verstand hebben van elektriciteit en ingenieurs van bruggen bouwen.
Ammehoela
Alles was gebaseerd op een ruime zege tegen Nieuw-Zeeland, 6.784ste op de Fifa Ranking. Vergeten werd dat De Bruyne dit jaar, vooral vanwege een zware blessure, zijn beste vorm nog niet gevonden heeft. Vergeten werd dat Vanaken met Club Brugge meer dan zestig wedstrijden met inzet op de teller heeft staan. Vergeten werd dat ze samen 69 jaar oud zijn. Vergeten werd dat een middenveld met twee gelijkaardige types zelden de ideale formule is voor een wedstrijd op het scherp van de snee. Evenwicht, complementariteit? Ammehoela.
Dennis Odoi, Gert Verheyen (toch onze beste analist) en Genk-doelman Hendrik Van Crombrugge – de slachtoffers met dienst – waren unaniem over het nakende duel tegen de VS: met De Bruyne, (helaas) zonder Vanaken. Alle drie gaven ze wel aan dat het even goed Vanaken had kunnen zijn die de voorkeur kreeg. Kortom, alles was goed behalve wat vorige week een must was: Kevin en Hans samen.
Circus
Wat een geluk dat Rudi Garcia kort na de rust van de match tegen Senegal besliste om alle ‘wijze’ raad te negeren en lekker tegendraads te doen. De Bruyne naar de kant, Doku naar de kant, Vanaken naar de kant. Vervangen door knapen die nauwelijks of helemaal nog niet gespeeld hadden. ‘We maken er een circus van’, moet Garcia bedacht hebben. Zo valt er toch nog wat te lachen bij deze uitschakeling. De Senegalezen vonden het ook grappig en hun coach werd er zo zegezeker van dat hij enkele van zijn beste jongens naar de kant haalde.
De Rode Duivels wonnen alsnog. Tot hun eigen stomme verbazing. Geweldig, maar wat nu dus. Wie moet er zondagnacht tegen de VS aan de aftrap staan? Terug naar een logische opstelling of weer lekker gek doen? Waarom zou het geen tweede keer lukken? Die Amerikanen weten toch nergens van en zijn zeker geen betere ploeg dan Senegal.
Die Amerikanen, ook al zullen ze met velen zijn, kennen zelfs gewoon niets van voetbal. Ik heb het dan niet alleen over de toeschouwers, maar ook over de spelers. U gelooft me niet? In het begin van de 1/16de finale tussen de VS en Bosnië-Herzegovina belandde de bal na een doeltrap bij een Bosnische speler. Die stond duidelijk dichter bij het doel dan de Amerikaanse spelers, die aan buitenspel dachten en stopten met spelen. Ze verwachtten immers een vlag die omhoogging, maar die kwam er niet. Gelukkig voor de thuisploeg kwam er geen doelpunt van. Ze stopten met spelen omdat ze niet wisten dat je bij een doeltrap (een inworp en een hoekschop, zeg ik er snel bij om hen straks een kans te geven) geen buitenspel kan staan. En van zo’n ploeg zouden wij schrik moeten hebben?
Stolp
Zelfs hun bondscoach heeft er weinig verstand van. ‘België is een ploeg die wereldkampioen kan worden’, zei Pochettino twee dagen terug. Dan snap je waarom hij in de Premier League een draaideurcoach werd genoemd. De man heeft de voorbije weken wellicht onder een stolp geleefd.
Het zou geen rol mogen spelen wie er, alweer in Seattle, aan de aftrap komt. Zelf zou ik, zoals in Mexico ’86, de vernieuwing zo veel mogelijk doortrekken. Dan wordt het: Courtois, Castagne, Ngoy, Mechele, De Cuyper; Raskin; Tielemans, De Bruyne; Trossard, Fernandez-Pardo, Moreira. Dan heb je een bank met onder andere Vanaken, Lukaku, Doku en Lukebakio, voor het geval de Yanks er toch iets van bakken. Zo worden onze smaakmakers ook nog eens gespaard voor de grote finale.
Het wordt de achtste VS vs Belgium uit de geschiedenis. De Rode Duivels wonnen zeven keer. De enige nederlaag dateert van 1930. Bijna honderd jaar geleden, nadat de Duivels drie weken op een boot naar Montevideo hadden gezeten en meer gegeten en gedronken dan getraind hadden.
Eind maart waren de Rode Duivels te gast in Atlanta en kregen de Amerikanen vijf goals om de oren (2-5). Als je de ploeg van toen vergelijkt met het team dat van Bosnië won, staan er zes dezelfde namen in de basis (waaronder de geschorste sterspeler Balogun). Een zevende viel toen in. Net als nog drie anderen.
Vertwijfeld
Hoe kan USMNT (United States Men National Team, vermoed ik) zonder Folarin Balogun een ‘marquee match’ (een topmatch) winnen, vraagt The Athletic zich vertwijfeld af. Ja, stilaan geraak ik overtuigd dat het met Kevin én Hans moet kunnen.
