Beste Witte Duivels,
Het WK is ruim een week aan de gang en mag ik het – althans op sportief vlak – een geweldige meevaller vinden? Het gemiddeld aantal doelpunten bedraagt 3,17 per wedstrijd. Dat is een geweldig cijfer. Alleen in 1954 werd er gemiddeld meer gescoord (5,4). Het is ook duidelijk meer dan het op één na beste WK op dat vlak: 1982 met 2,8.
De vele doelpunten zijn ook niet het gevolg van buitensporige uitslagen. Tot nu toe kwam het telraam er slechts een paar keer bij te pas: de 7-1 van Duitsland tegen Curaçao en de 6-0 van Canada tegen Qatar. Dat soort resultaten waren er vroeger ook. Denk maar aan de 10-1 van Hongarije in 1982 tegen El Salvador of de 9-0 van Congo in 1974 tegen Joegoslavië.
De kleinere voetballanden doen het verrassend goed, met als absolute uitschieter de 0-0 van Kaapverdië tegen Spanje. Uefa-voorzitter Ceferin was te snel met zijn uitspraak dat er veel te veel oninteressante wedstrijden zouden komen.
Niet helemaal onbelangrijk is het geweldige decor waarin vaak wordt gespeeld. Een aantal stadions ogen naar onze normen behoorlijk futuristisch en al helemaal als je regelmatig in het Koning Boudewijnstadion of Jan Breydel vertoeft. Hugo Broos vindt het echter geen voetbalstadions. Op televisie kan ik dat niet echt beoordelen.
GOAT
Ik heb (gelukkig voor mijn nachtrust) niet elke wedstrijd volledig gezien, maar vreselijke blunders van de scheidsrechters of de VAR zijn me niet bijgebleven. De bal is 59,4 % van de tijd in het spel. Vier jaar geleden was dat 56,9 % en in 2018 maar 56,2 %. De nieuwe regels helpen dus. Ik heb het dan over de snellere wissels, het beperktere tijdverlies bij inworpen en doeltrappen en de onderbrekingen voor gesimuleerde blessures. Nu nog van de ‘hydratation breaks’ af geraken en het komt goed.
Een schandvlekje op de arbitrage is zeker het feit dat Lionel Messi geen rood kreeg. Dat hij, zeker in Amerika waar weinig voetballers een bekende naam zijn, beschermd wordt, hoeft niet te verbazen. Het WK heeft zijn vedetten nodig en wij allemaal zouden het toch ook wel sneu vinden als de GOAT een paar matchen aan de kant zou moeten blijven.
De grootste schande wat bescherming van de supervedetten betreft gebeurde al voor het toernooi. Cristiano Ronaldo werd in een van de laatste kwalificatiematchen uitgesloten en kreeg een schorsing van drie wedstrijden, maar twee daarvan werden er twee kwijtgescholden zodat hij op het WK kon spelen.
Rolmodel
Jammer voor Portugal, zullen velen in dat land denken. Je kan dezer dagen probleemloos een ex-voetballer vinden om om het even wat te poneren. Sommigen zijn zelfs zo wanhopig dat ze Stijn Stijnen citeren. Ik heb het dan over de man die zowat iedere match bonje heeft met de scheidsrechter en als speler zo’n jaar of twintig terug bij de vraag ‘hoe kunnen de Rode Duivels Cristiano Ronaldo afstoppen?’, prompt met een grijns antwoordde: ‘Door hem snel van het veld te schoppen.’ Ja, sommigen hebben vreemde rolmodellen.
Ik heb in mijn pronostiek vooraf Portugal naar voor geschoven als mijn titelfavoriet. Op voorwaarde dat Roberto Martinez het zou aandurven om de veertiger Ronaldo op de bank te zetten, heb ik eraan toegevoegd. Dus zal ik ook maar een ex-topper misbruiken om aan te geven hoe briljant ik ben. ‘Roberto Martinez is een van de meest teleurstellende coaches op dit WK’, zei Peter Schmeichel, een ex-keeper die spitsen afstopte door hun schoten te pareren. ‘Hij verknoeide de Belgische Gouden Generatie en lijkt te gaan slagen om hetzelfde te doen met Portugal. Hij hield niet alleen jongens als Joao Felix en Rafael Leao 90 minuten op de bank, maar hield ook vast aan een systeem dat totaal niet functioneerde. Portugal heeft te veel aanvallend talent om zo voorspelbaar en voorzichtig te voetballen.’
Hoe jammer dat Ronaldo zelf niet beseft dat hij zijn geweldige carrière op deze manier toch een beetje verknoeit.
In de fleur
Het meest opvallende aan dit WK is ondanks CR7 misschien het feit dat veel toppers zich al lieten opmerken. Lionel Messi voorop met zijn hattrick. Hierbij wil ik het WK 2010 in herinnering brengen. Messi en Ronaldo waren toen in de fleur van hun carrière en brachten het in Zuid-Afrika samen tot één (1) doelpunt.
Behalve Messi waren ook jongens als Kylian Mbappé, Harry Kane en Erling Haaland al op de afspraak. Jammer van de randverschijnselen in het land van The Donald, maar op voetbalgebied staat ons nog wat moois te wachten.
Sportieve en vooral warme groeten,
françois
