Ik kan het nog altijd niet helemaal geloven, maar we zijn een dag langer in de Provence gebleven dan voorzien. Zaterdag zou dan ook de mooiste dag van de week worden en dat WK, ach, het duurt nog meer dan een maand. Tot nu niet veel gezien. Het laatste uur van de openingsmatch en Qatar-Zwitserland op de Franse zender M6. Wat mij het meest opviel, was dat de commentator en de analist allebei strak in het pak zaten. Met stropdas! Bij tropische temperaturen. Dat zie ik Peter en Gert heus niet doen.
De terugrit op zondag viel aardig mee. Heerlijk toch dat op de dag des heren geen vrachtwagens op de Franse snelwegen het verkeer onveilig kunnen maken. En tegenwoordig kan je via VRT Max al van bij het vertrek in Séguret naar Radio 1 luisteren. Heerlijk, vooral op zondagnamiddag met de Sportmarathon. Heet dat programma overigens zo nog?
Iets te veel stops gemaakt onderweg, want de eerste helft van Oranje gemist. Gelukkig werd er gewacht om te scoren tot ik mijn afstandsbediening had gevonden. Geen onvergetelijk duel, maar toch best boeiend. Ik had Japan als verrassing naar voor geschoven en naar het einde toe leek het Land van de Rijzende Zon ook te gaan winnen. Op basis van wat ik zag, was het gelijkspel verdiend. Naar het einde toe leek vooral Oranje blij met een punt.
Geen slecht resultaat overigens. Japan is op weg het grootste gevaar te worden voor de suprematie van Europa en Zuid-Amerika. Acht jaar geleden had onze Gouden Generatie een blunder van de doelman (ook die van Standard of was het toen al Antwerp?) en een beetje naïviteit van de Japanners nodig om te winnen. De ‘mooiste counter van het WK’ kon alleen slagen omdat de Japanners bij een hoekschop in de slotfase massaal voor het doel van Courtois stonden.
Dickie
Met een gelijkspel beginnen is niet slecht. Tenzij tegen landen als Qatar uiteraard. Je krijgt hoe dan ook nog minstens één zwak voetballand voor de voeten geschoven en mits winst ben je al geplaatst voor de volgende ronde. Helemaal lekker is het als je tegen zo’n voetbaldreumes mag beginnen. Ik volgde Duitsland-Curaçao op de radio en na de 1-1 had een knaap op de radio het over een mogelijke sensatie. ‘7-1’, zei ik tegen mijn vrouw. Minder dan twee uur later werd mijn voetbalkennis bewezen geacht.
Wat bezielt Dick Advocaat, de belangrijkste Belgische bondscoach van deze eeuw ook al bleef hij slechts zes wedstrijden, om op de bank van Curaçao te gaan zitten? Zeven goals tegen, dat kan een man die niet wil verliezen toch niet vrolijk stemmen? Voor het geld heeft Dickie veel gedaan, maar dat heeft hij niet meer nodig en een landje met 150.000 inwoners kan zijn coach slechts peanuts betalen. Omdat hij het niet kan laten, is mijn enige conclusie. En dat is dan toch weer mooi.
Ploegen als Curaçao zijn leuk voor de kleur en de folklore, maar het is een aanfluiting van WK-voetbal. Daar is alleen plaats voor de beste voetballers van de wereld, niet voor spelers uit de KeukenKampioenKompetitie of onze 1B. Dit is ook je reinste competitievervalsing. 7-1 winst tegen een dwerg en nog twee krappe nederlagen en je bent bijna zeker bij de betere derdes die doorgaan.
De 7-1 van Curaçao is overigens minder ontluisterend dan de 5-1 van Tunesië tegen Zweden. Van een Afrikaans land verwacht je toch niet meer dat het zich laat afslachten. De Zweden nemen zo ook wat glans weg van de 5-0 van de Rode Duivels tegen Tunesië anderhalve week terug op de Heizel.
Onbegrip
Nu Oranje speelde, moet er toch wat WK-koorts ontstaan zijn, Henk? Ik hoorde zowel op VRT televisie als achteraf op de NOS de experts weer het warm water heruitvinden. Ronald Koeman had verkeerd gewisseld. Hij had zijn ploeg zo doen inzakken en het onheil over zich afgeroepen. Als ik dit hoor, weet ik weer waarom voetbaltrainers zoveel meer betaald krijgen dan voetbaljournalisten. Wij hebben nochtans altijd gelijk. In dit geval had Oranje Japan niet mogen uitnodigen om gelijk te maken. Als het Koeman dit niet had gedaan en het toch 2-2 was geworden, hadden we ons vol onbegrip afgevraagd waarom hij niet wat meer voorzichtigheid had ingebouwd. Commentaar met als motto: achteraf wij hebben altijd gelijk.
Het was belangrijk niet te verliezen tegen Japan. Anders sta je meteen onder druk. Nu kan de volgende ronde halen geen probleem zijn. Tunesië mag geen enkel probleem opleveren en Zweden is toch ook niet echt geweldig. Al zou Nederland spitsen als Gÿokeres en Isak kunnen gebruiken.
Oranje had toch voor wat lichte appetijt gezorgd en ik vond het jammer dat ik na de eerste helft van Ivoorkust-Ecuador moe was en beter kon gaan slapen. Wat een opwindende eerste helft, wat een tempo ondanks de hitte. Vooral het voetbal van Ecuador was een streling voor het oog. Net als de snelheid en de schijnbewegingen van Yan Diomandé. De enige goal viel pas toen ik al een uur slaap op de teller had. Van de ingevallen Amad Dialla. Het is van voor de Afrika Cup in december geleden dat de winger van Man United nog eens uitblonk.
Treuren
Vanavond is het eindelijk ook aan de Rode Duivels. Egypte is minder dan Japan, maar de sterkste tegenstander in de poule. Winst is zo goed als zeker naar de volgende ronde. Maar laat ons niet treuren bij een gelijkspel. Op voorwaarde dat het voetbal aanvaardbaar was. Het aftellen kan beginnen.
François
