Cooper Lutkenhaus. De naam zegt u waarschijnlijk niets. Zelfs vurige atletiekliefhebbers hadden tot zo’n negen maanden geleden nog nooit van hem gehoord. Lutkenhaus is een Amerikaan, uit Texas, die zondagavond in het Poolse Torun de Belgische medefavoriet Eliott Crestan afhield en zo wereldkampioen op de 800 meter in zaal werd.
En wat zo bijzonder is: Lutkenhaus is pas 17 jaar en drie maanden oud. Waarmee hij de jongste medaillewinnaar in de geschiedenis van de indooratletiek is. Afgelopen zomer, toen hij dus nog maar 16 was, sloeg hij het wereldje al met verstomming door tweede te worden op de 800 meter van de Amerikaanse kampioenschappen in een briljante 1.42.27. Op de wereldkampioenschappen in de openlucht in Tokio zakte hij, weinig ervaren als hij was, door het ijs, dit jaar is hij oppermachtig. Waardoor Crestan, eveneens onverslagen dit winterseizoen, na een zesde, een derde en een tweede plaats andermaal op de wereldkampioenschappen in zaal genoegen moet nemen met zilver.
Lutkenhaus is geen unicum. Nog minstens een Australiër en een Nieuw-Zeelander die de korte broek maar net zijn ontgroeid leggen dezer dagen de tenoren van de verlengde spurt en de middenafstand het vuur na aan de schenen. Alleen zijn ze nog niet op een groot toernooi verschenen. Ze doen hoe dan ook denken aan de Noor Jakob Ingebrigtsen die op 17-jarige leeftijd tweevoudig Europees kampioen werd. En tegenwoordig van de ene in de andere blessure sukkelt. Geveld door overhaaste dadendrang? De toekomst zal het uitwijzen.
Inmiddels breekt hier en daar een specialist zich het hoofd over deze spectaculaire ontwikkeling. Zeker is dat de biologische volwassenheid vroeger intreedt dan in het verleden, de psychologische volwassenheid daarentegen breekt later aan, lees ik.
Broos en vluchtig
De Belgen behaalden in Polen dus goud en zilver in de de estafettes. Met name de titel in de gemengde estafette is een prestatie van wereldformaat, althans als we nationale media mogen geloven. Twee bedenkingen. Ten eerste: de meeste landen en de meeste spurters onder de topatleten hebben bitter weinig belangstelling voor de estafettes. Het is ondenkbaar dat bijvoorbeeld de beste Amerikanen of Jamaicanen de individuele 100 of 400 meter links laten liggen en hun talent uitsluitend ten dienste van de estafettes stellen. In België is het, op gezag van de sportleiders, net andersom.
Ten tweede: de belangstelling voor zaalatletiek is sowieso al beperkt, in het bijzonder bij de toppers. Van de dertig atleten die afgelopen september goud behaalden op de wereldkampioenschappen in Tokio waren er amper negen present in Polen. Een uitgelezen kans voor de vice-wereldkampioenen, denk je dan. Welnee, ook zij bleven in groten getale thuis. Opvallend: maar één van die negen bevestigde in Polen zijn of haar meesterschap. Succes is broos en vluchtig. Enige uitzondering: Mondo Duplantis, natuurlijk.
Voor alle duidelijkheid: Alexander Doom, Helena Ponnet en co zijn niet tekort geschoten. Ze bereikten hun gewone niveau, hadden bovendien een beetje geluk en zijn niet kansloos als in december de sportploeg van het jaar wordt verkozen (hallo, Rode Duivels!). Maar ijzersterk, fantastisch of wervelend waren ze niet. Volgens een weinig betrouwbare bron heeft een concurrerend land een klacht ingediend omdat de twee Belgische ploegen geen lid van de familie Borlée telden. De verplichting zou in het reglement van World Athletics staan.
Super Saturday
Eveneens vermeldenswaard: het wereldrecord van de Zwitserse zevenkamper Simon Ehammer, de evenaring van het wereldrecord van de 60 meter horden door Devynne Charlton, uit de Bahama’s, en de opkomst van nog enkele jonge talenten, in het bijzonder de Amerikaanse sprinter Jordan Anthony. Tot een paar maanden geleden wist hij niet dat sprinters ook in de winter trainden. Ten slotte, voor de nostalgici: op de slotavond behaalde Groot-Brittannië in drie kwartier drie wereldtitels. Alsof Super Saturday tijdens de Olympische Spelen in 2012 in Londen, met goud voor afstandsloper Mo Farah, zevenkampster Jessica Ennis-Hill en verspringer Greg Rutherford, nog een keer voorbijkwam.
