Manchester City is nu officieel over de hele lijn schuldig verklaard voor financiële doping van meer dan een miljard euro, het artificieel oppompen van de inkomsten en een gebrek aan medewerking aan het onderzoek. Het is nog alleen uitkijken naar de sanctie, maar die kan alleen heel zwaar zijn. Sommigen houden zelfs rekening met het opdoeken van de club. De bazen uit Abu Dhabi tonen zich alsnog strijdvaardig, maar ‘Blue moon’ staat meer dan ooit symbool voor verdriet en eenzaamheid. Deze uitspraak werpt ook een schaduw op de carrière van Vincent Kompany en Kevin De Bruyne, om maar over Pep Guardiola te zwijgen. Ook al treft hen geen enkele blaam.
Het wordt alleen erger voor Man City. The Athletic bracht vorige week het nieuws uit dat de club na jarenlang onderzoek door een onafhankelijke commissie schuldig was bevonden op 114 van de 115 aantijgingen van financieel wangedrag. In werkelijkheid zijn de Citizens op alle punten schuldig verklaard. De commissie berekende dat de bazen uit Abu Dhabi voor ruim een miljard euro onrechtmatig in de club pompten.
City schreeuwt nog altijd zijn onschuld uit, maar wie gelooft die mensen nog? Roberto Mancini boorde eigenlijk al alle twijfels de grond in. Hij had als coach twee contracten. Een officieel van de club en een tweede dat vanuit Abu Dhabi werd betaald. ‘Niet mijn probleem’, zei de bondscoach van Italië de voorbije dagen. Geen ontkenning van de feiten dus.
De ontmaskering van het bedrog is bijzonder pijnlijk. Het imago van een van de meest succesrijke voetbalclubs is voor altijd volkomen bezoedeld. Kunnen we ooit nog vol verwondering en adoratie naar wedstrijdbeelden kijken?
De regels van financiële fairplay werden ingevoerd om min of meer voor een ‘gelijk speelveld’ te zorgen. Om te vermijden dat het voetbal zijn onvoorspelbaarheid verloor en de rijken altijd wonnen. Of de regels daarvoor volstaan of perfect zijn, is een ander debat. Het is echter onaanvaardbaar dat de regels compleet genegeerd worden. Als je aan een competitie deelneemt, heb je het recht te trachten de regels te wijzigen. Zolang dat niet het geval is, moet je ze eerbiedigen. Wie dit niet doet, hoort niet in het voetbal thuis.
Stuitend
Meer dan ooit moeten we vaststellen dat een voetbalclub geen eigendom hoort te zijn van een staat. Manchester City werd door Abu Dhabi, een van de (Verenigde) Arabische Emiraten, gebruikt – neen misbruikt – om aan sportswashing te doen. Het imago oppoetsen via de sport dus, wat als een boomerang in het gezicht van de sjeiks gaat ontploffen. Te vrezen valt dat ze zich daar niet bij neerleggen en nog een lange strijd gaan voeren om in beroep alsnog vrijgesproken te worden. In eigen land kunnen ze zonder tegenspraak de regels bepalen, maar hier zal dat niet lukken.
Ronduit stuitend is dat The Athletic, die vorige week al de primeur had van deze affaire, meldt dat de club al in juli wist wat de uitkomst van de enquête was, maar toch nog voor meer dan een half miljoen aan inkomende transfers verrichtte. De sjeiks dachten, en denken wellicht nog, dat de regels niet voor hen gelden. Wat een arrogantie.
Al die titels, al dat geweldig voetbal, wat blijft er van over? Ook al had wat er door de spelers op de grasmat werd gelegd niets te maken met wat in de bestuurskamer werd mispeuterd. Alle prestaties, alle successen, alle trofeeën moeten nu echter met een andere blik bekeken worden. Dit was alleen mogelijk omdat de regels niet werden nageleefd.
Lance Armstrong
Dat geweldige voetbal had niet alleen met geld te maken. Zonder die miljarden was het echter onmogelijk geweest om deze keur aan spelers, met daar nog eens een briljante coach boven, te verzamelen. ‘Wat we presteerden kan niemand ons nog afnemen’, zei Rodri, die deze zomer naar FC Barcelona verhuisde.
Daar valt voor te vrezen. Het onderzoek betrof de competities van 2009 tot 2018, maar het is zeer twijfelachtig of Abu Dhabi na de lekken in Der Spiegel (2018) plots heiliger dan de paus werd en bovendien waren de latere bekers alleen het resultaat van wat er aan voorafging.
De clubs alle trofeeën ontnemen lijkt de normaalste zaak van de wereld. Zoals met de Tour-zeges van Lance Armstrong gebeurde. Financiële doping is ook doping. Of de runners-up dan tot winnaars moeten worden uitgeroepen, is weer een andere zaak.
Een financiële sanctie zou ronduit onnozel zijn. Er zou in Abu Dhabi alleen met gelachen worden. Vast staat dat het klachten zal regenen. Clubs, spelers en trainers zullen schadeclaims indienen.
Degradatie(s) en/of puntenaftrek zijn absoluut verdedigbaar. Er zijn bovendien voorgaanden in het Engelse voetbal voor gelijkaardige feiten, zoals Swindon Town in 1990, Tottenham in 1994 en Luton Town in 2008.
Er moet echter vermeden worden dat de spelers en vooral de fans gestraft worden. Hen treft geen schuld. Man City moet overleven. De eigenaars moeten uiteraard opstappen en de club gratis overdragen. Man City mag niet opgedoekt worden. In plaats van degradatie kunnen beter drie seizoenen op rij twintig punten worden afgetrokken. Voor nieuwe trofeeën is het wachten op ‘Blue moon’.
