Lucien Ghellynck speelde, op een slotseizoen bij White Star Lauwe na, zijn hele carrière voor La Gantoise. Hij bleef de Buffalo’s ook trouw na de degradatie in 1967 en bracht hen een jaar later opnieuw bij de elite. Zeven jaar later zag hij met lede ogen aan hoe zijn club na tal van problemen naar derde afdeling zakte. Hij promoveerde met blauw-wit naar tweede klasse en deed er nog een laatste seizoen in tweede divisie bij.
Hij was van beroep leerkracht en een technisch uitstekende voetballer. Iets te graag in de uitvoering om de absolute top te halen. In de loop der jaren schoof hij een rij achteruit en werd libero.
Hij debuteerde al op 18-jarige leeftijd en maakte het eerste hoogtepunt uit de geschiedenis van La Gantoise mee: de bekerfinale van 1964 die na verlengingen gewonnen werd van FC Diest (4-2). Hij speelde de hele tweede helft en de extra -times met een zware enkelblessure, omdat wissels nog niet toegelaten waren.
Ghellynck werd één keer opgeroepen voor de Rode Duivels – een vriendschapperlijke interland tegen Luxemburg, maar kwam niet aan spelen toe.
Geboren: 29 september 1943
Nationaliteit: Belg
Positie: middenvelder/libero
Clubs:
1961-1976: La Gantoise (AA Gent)
Trofeeën:
Beker van België: 1964
